Er
is nog
hoop voor mydi
& de meeste mydiertjes
volgens de trouwe ochtendkrant!
Kunnen we leven met maar een enkele hersenhelft?
In het boek "Half a brain is enough"
beschrijft de arts Antonio Battro
het geval van het jongetje Nico.
Nico had heftige epileptische aanvallen in de rechterhersenhelft.
Zo heftig, dat er voor zijn overleving niets anders opzat dan een ingrijpende hersenoperatie.
Nico was bij de operatie drie jaar en zeven maanden oud. Eerst werd zijn volledige slaapkwab weggehaald.
Wat er van zijn rechterhersenhelft nog overbleef, werd losgesneden van de linkerhersenhelft
en van de hersenstam. Dit deel werd niet verwijderd, maar functioneerde niet meer.
Als volwassenen zal hij het moeten blijven doen
met de helft van de normale
1400 gram hersenen.
Na de operatie
kon Nico in eerste instantie niet lopen.
Maar vijf jaar later rent en speelt hij vrij normaal,
alleen een beetje trekkebenend.
We beweegt zijn linkerarm moeilijk
en ziet hij niks in de linkerhelft van zijn gezichtsveld.
Met die relatief kleine handicaps kan hij echter goed omgaan.
Maar dan het opmerkelijke:
Nico's cognitieve, sociale en emotionele vermogens verschillen niet wezenlijk
van die van zijn leeftijdsgenoten.
Zijn talige vermogens
~ typisch een vermogen van de linkerhersenhelft ~
liggen zelfs ruim boven het gemiddelde.
De crux zit in het aanpassingsvermogen van Nico's overgebleven hersenhelft.
Hoe dat precies werkt, is nog onbekend?
Specifieke training is wel essentieel!
Vermogens die typisch worden geassocieerd met de weggehaalde rechterhersenhelft
~ onder andere rekenen, beeldende kunst, muziek ~
zijn overgenomen door de overgebleven linkerhersenhelft.
En hoewel Nico voor die vaardigheden geen speciale aanleg heeft,
is hij er ook niet slechter in dan de gemiddelde leeftijdsgenoot.
Nico had het geluk dat hij op zo'n jonge leeftijd werd geopereerd.
Dat beperkte zijn functieverlies nog enigszins.
Wereldwijd zijn er ongeveer honderd bekende patienten
bij wie vanwege heftige epilepsie een hersenhelft is verwijderd.
Ook de Duitser Philpp Doerr leed zo zwaar aan epilepsie dat artsen geen andere oplossing zagen
dan het verwijderen van de rechterhersenhelft van zijn grote hersenen.
Philipp was bij de operatie al elf jaar.
Net na de operatie waren alle functies die vroeger
door de rechterhersenhelft
werden gedaan,
verdwenen.
Drie jaar
revalideerde deze Philipp
na de operatie in het ziekenhuis,
een veel langere revalidatieperiode dan bij Nico.
Maar ook bij deze Philipp bleek de flexibiliteit van het brein verrassend groot.
Hoewel hij veel herinneringen mist uit de jaren van voor de operatie, bleken zijn intellectuele vaardigheden nauwelijks onder de verwijdering van de rechterhersenhelft
te hebben geleden!
Zijn IQ is normaal.
Praten en schrijven kan hij nog steeds.
Hij schaakt en leest romans.
Alleen als zijn brein veel taken
tegelijk moet verwerken,
heeft hij daar
duidelijk moeite
mee.
Ja,
we kunnen
dus leven met een enkele hersenhelft!
Wat trouwens niet betekent dat er geen functies verloren gaan,
of dat we, zoals een hardnekkige mythe beweert,
maar de helft of zelfs maar 10% van onze hersenen zouden gebruiken
[dat zal er ook wel vanaf hangen welk mydiertje we op het oog hebben,
en van welke andere eigenaardigheden er verder al of niet nog enige sprake is qua geslacht,
hormonale huishouding &
genetische aberraties?]!
Het betekent wel
dat de flexibiliteit van onze hersenen
groter is dan we lang hebben gedacht.
Er is dus nog wel degelijk enige hoop voor bepaalde groepen
mydiertjes van diverse leeftijden, lengtes. geslachten, achtergronden,
aantal kilo's, schoolopleidingen en werkkringen:
wie echt wil
KAN
best wel
met hoofdletters schrijven zo nu en dan
en met gebruik van leestekens, diverse titels,
inhouden en vormgevingen?
Als blinden & doven
kunnen leren lezen, schrijven, praten,
leren & werken, dan kunnen ook wel zeker
de meeste 'gewone' mydiertjes zich zetten tot een leesbaar stukje tekst
over wat dan ook, inclusief zichzelf,
hun omgeving & aanverwante zieleroersels & gedachtenspinsels?!
Ik blijf het overigens jammer vinden als men zich uit mydi laat verwijderen
om wat voor reden dan ook.
Onder die meer dan 10.000 m/v/k~mydischrijvertjes
van meer dan 100.000 entries {?} zit [en zat] heel veel goeds & veelbelovends!
Het is jammer als men hier zijn of haar ei [of zaad] niet kwijt meent te kunnen,
zich laat of gaat deleten en verder geen boeh of bah meer zegt
& niets meer van zich laat horen!
Wat mij betreft
is elke bijdrage in myDi
over wat dan ook van tussen de 12 & 120 welkom,
wenselijk en min of meer interessant
omdat ieder individuutje wel zo nu en dan iets boeiends te zeggen
en te schrijven heeft over zijn/haar/het eigen leven,
al of niet aanwezige ouder{s}, school, werk, vriendjes & vriendinnetjes,
vakanties & whatever pops up in the mydimind
over wat dan ook?
Als het maar
een beetje rekening wil houden
met hoofdletters, leestekens, inhoudsopgaven & titels!
Ik ben dan wel nog steeds een bijna volkomen computeranalfabeet,
maar er zijn toch genoeg andere sites waar men zich te pletter kan hyven,
jeuken, neuken, chatterboxen, kapotbabbelen, laten opfucken & breien of een mouw of broekspijp aannaaien, ruziezoeken, belazeren, uitschelden, voor de gek houden
& wat voor bullshit dan ook
[dag & nacht] plegen?
Kijk maar naar al die kommersjele rtl~kanalen
& ups~porno e.d.
Ik heb nu eenmaal een vreselijke hekel
aan al dat muchomachohomobibonobogedoe van z.g. stoere binken
met opgefokte spierbundels & knotsgekke gebaren, opgetutte breezersletjes
met kleine hele of halve modieuze meisjesstemmetjes,
overdreven contactadvertenties, pretentieuze huichelachtige nepnicknames
& cheap tricks vol geroddel, inhoudsloos gekwebbel
& all that kind
of shit.
Een dagboek
kan dan weliswaar van alles en nog wat bevatten,
afhankelijk van leeftijd, belangstelling, achtergronden &
eventuele toekomstvisies, maar alles wat ook maar een beetje
lijkt op loverboys, breezersletjes, volkomen
tuthola's, bende{r}leden & muffige
mafkezen kan mij
verder gestolen
worden!
