Even gaan liggen: dan onvermijdelijk weer opstaan?

Net zoals lichaam & geest
elkaar aanvullen als aarde & evolutie, zo ook ons rusten & bewegen ~
alles wat er is beweegt & staat zo nu & dan weer even stil in afwisselende reeksen van onvermijdelijkheid.
Leven produceert nieuw leven & zelfs wat oud is heeft nooit helemaal afgedaan
& dient nog ergens toe?!

't Zogenaamde 'wetenschappelijk' inzicht
dat historische authenticiteit het criterium is om te bepalen of iets
waarheid bevat of niet, lijkt mij ook problematisch. Wetenschappelijk is men reeds lange tijd tot 't inzicht
gekomen dat informatie slechts zelden 'puur' historisch is. Neutrale informatie bestaat niet. Er zijn dan wel
misschien enkele uitzonderingen, zoals 't doorgeven van concrete gegevens over tijd & plaats, maar zelfs
de data zijn ook steeds voor interpretatie vatbaar. Alle bronnen, zowel teksten als archeologisch materiaal
bevatten steeds geinterpreteerde informatie & moeten bovendien van interpretatie worden voorzien
om betekenis te krijgen. Laten we het nog iets anders formuleren:
data op zich hebben geen betekenis!

Ze krijgen slechts betekenis als ze 'verstaan' worden door iemand.

Gegevens op zich zeggen niets!

Omdat
ze steeds met interpretatie omgeven zijn,
is het nodig om telkens apart te onderzoeken hoe betrouwbaar
de informatie is op historisch vlak. Het is ook mogelijk dat zo'n onderzoek leidt tot de conclusie dat deze
tekst helemaal niet bedoeld was om exacte informatie door te geven. Het misverstand bestaat erin dat je
die tekst dan 'betekenisloos' verklaart. Maar het omgekeerde is waar: omdat teksten interpretaties bevat-ten, hebben ze betekenis. En omdat ze geinterpreteerd worden, krijgen ze nieuwe betekenis. Is de bijbel
'waar'? Je kunt net zo goed vragen of myDiary waar is, of 'n nieuwsbericht in de mondiale media over iets
dat vlakbij of veraf gebeurt! Wat waar is voor alle historische bronnen is ook waar voor de bijbel. En of de
bijbel historische gegevens bevat, moet dus worden onderzocht volgens de wetmatigheden van de histori-sche kritiek. Dat alles is natuurlijk helemaal niet nieuw, want daar zijn we alreeds een flink aantal eeuwen
mee bezig & de resultaten ervan zijn & blijven ook nu dus nog zeer interessant. Ten eerste kan niet in 't
algemeen gesteld worden dat de bijbel [of wat dan ook] historisch 'waar' of 'vals' is. Voor elke uitspraak of ieder gebeuren moet apart worden onderzocht of er een band met de geschiedenis is. Ten tweede be-staat er 'n grote variatie aan literaire genres. Slechts 'n minimum aantal teksten i/d bijbel zijn geschreven
met 't oog op historische informatie. De teksten zijn vaak bedoeld om een geinterpreteerde werkelijkheid
te verwoorden, namelijk 'hoe G d ervaren kan worden in wereld, kosmos, geschiedenis & mensen'. Histori-citeit zoeken waar er geen te vinden is, kan niet anders dan tot [nog meer] misverstanden leiden. Van 'n mythe verwacht men nu eenmaal niet dat ze historisch correct is & het z.g. scheppingsverhaal bevat geen
geschiedenis. Je kunt van een parabel/gelijkenis wel nagaan of Yehosjoea dat verhaal [waarschijnlijk] ook
[zo] verteld heeft, maar niet of die vertelling/beschrijving echt zo 'gebeurd' is. Wijsheidsspreuken drukken
in algemene uitspraken of in concrete voorbeelden uit wat mensen aan ervaringen hebben opgedaan en als goede raad wille meegeven & psalmen zijn als 'gebeden', gedichten, overwegingen & bemoedigingen
of klachten, vragen & antwoorden bedoeld. In feite kunnen we dus ook al die benaderingen terugvinden in ons eigen leven [& in myDi!]? We houden onszelf & elkaar spiegels voor die uit allerlei uiteenlopende materialen, achtergronden, verwachtingen
& beweegredenen bestaan.

Dat wisselende geheel is ook leven.

Eerst
dus maar
even wat eten
& drinken & ook dat weer
niet vergeten op te schrijven
ter 'interpretatie'
...