Zo ben je er en zo ben je er niet langer meer aanwezig maar je blijft toch bij ons ook al ben ik de tel kwijt geraakt onderhand:
ik zie het verschil nu al niet meer met al die anderen die hem ooit zijn voorgegaan: vader, moeder, broeder, zuster, vrienden en vriendinnen, ooms, tantes, neven, nichten, buren, kennissen & al die andere familieleden of bekenden: ook huisdieren, honden & katten & eigenlijk alles wat leeft en bij ons hoorde voor 'n bepaalde tijd: dit was wel de eerste keer na al die talloze anderen dat zo'n goede vriend 'n spuitje kreeg om te slapen & daarna nog een paar voor de hartstilstand na meer dan tien jaar {?} dag en nacht samen in huis en tuin: hoe hij/zij/het 'reincarneert' weet ik niet, maar wel dat ze allen deel van mij/ons blijven uitmaken op de ene of andere manier: dit was het dan, de laatste vraag en het laatste antwoord dat toch bij dit leven is blijven horen: vroeger of later moeten we allemaal eraan geloven maar dit was de eerste keer dat ik 'voor een ander' [al was het dan 'maar' een kat] moest beslissen; voor mijn gevoel is dit echt niet zo heel veel anders als een geliefd menselijk wezen; hoe kijken al die [on]gelovigen aan tegen 'bijna-doodervaringen'? Gezonde achterdocht of blijven we die ontwikkelingen volgen met veel belangstelling! Hij is verlost van pijn en lijden, is heel tevreden en zacht spinnend 'n ander leven ingegaan: zijn lichaam ligt te wachten op het tuingraf dat ik voor hem ben gaan graven maar zijn geest blijf bij ons voor altijd door dag en nacht; hij is wel dood
maar leeft nog steeds in mijn gedachten. Ook bijna-doodervaringen zijn, op- gedaan op 't randje v/d dood geven geen speciale informatie, maar zijn net als dromen en visioenen, hallucinaties & vormen van bewustwording door al het andere heen geweven; diep vertrouwen dat veel angst voor dood
en voor leven kan wegnemen ~ zijn er vormen van bewustzijn die nu geen stoffelijke basis meer in de hersenen hebben? Nieuwe impuls voor 't denken over g d & geest in mens, dier, plant & eeuwigheid ook in/door/voor & via ons 'geweten' ~ niet meer lichamelijk
maar 'voortaan puur geestelijk voortbestaan in g d' is zo ook iets beter 'denkbaar/in- & aanvoelbaar/leefbaar' geen sluitende systemen wat dat betreft maar wel teder, innig, blijvend voor een tijd en plaats bij ons, tussen twijfel & zekerheid ligt ook dit katte- & hondeleven midden onder ons mensen: er is meer tussen hemel en aarde dan op 't eerste gezicht lijkt: in deze ENE werkelijkheid leeft er veel meer dan we ooit vermoedden of kunnen bevatten ...