Et169Bas vond dat heil teweeggebracht werd door

KENNIS (GNOSIS),
Geopenbaard door Christos
Èn Verlichte Meesters: met déze 'gnosis' was 'het kwaad overwonnen', dat immers slechts enkel tijdelijk 't werk was v/d slechte yahweh dus BLÉÉF & resteerde nu alleen nog even enkele het probleem van het lijden der rechtvaardigen, dat BASILIDES óók als het werk van YaHWeH beschouwde, maar dat moest worden doorstaan als boetedoening voor de zonden van elke (bij)gelovige?

Geen wonder dat ook dìt Systeem een volledige breuk tot gevolg had, niet alleen met het eigentijds christendom, maar ook met het joodse erfgoed, uitgezonderd de Schrift, waarvan de betekenis door middel van een goed gebruik van de allegorie moest worden ontdekt! Ondanks deze ontlening aan het hellenisme, voelde BASILIDES er evenmin voor om het christendom te conformeren aan de Grieks-Romeinse beschaving. De noodzaak voor de christen van het lijden en het martelaarschap bleette elke schikking met de gang-bare moraal! Christen zijn betekende: 'er NIET naar streven om zich te laten accepteren & erkennen door 'de wereld', maar betekende nu volgens B. van A. 'de wereld op een afstand houden', om niet tot een middelmatige, optimistische moraal te vervallen, die het gelovig bestaan van zijn tragische betekenis zou ontdoen.

Marcion, (85-+/_160) had NIET de intellectuele ambitie van de gnostische meesters, maar zijn invloed op het christelijk milieu was wel gróter dan die van hèn? HÍJ werd geboren in Sinope aan de anatolische kust van de zwarte zee, in een christelijke familie! Als reder en handelaar maakte hij veel zakenreizen waarbij hij zich ook graag uitliet over allerhande godsdienstige kwesties, hetgeen hem 'n beroemd gebleven conflict opleverde met Polycarpus, de bisschop van Smyrna (nu Izmir): tegen 135 vestigde hij zich @ Rome, werd daar lid van de kerk & schonk haar een aanzienlijke som gelds, wat hem een belangrijke invloed opleverde & garandeerde op de christelijke milieus in die hoofdstad & enkele jaren later publiceerde ook hij een theologisch werk.