esther verslaafd {mydibraindamage}
Hersenbeschadigingen
en gestoord gedrag zoals ook bij dementie
kunnen geheugenstoornissen gepaard gaande met angst
en problemen met de orientatie
tot gevolg hebben.
Als
in een
later stadium naast
die geheugenstoornissen ook het
inzicht verder achteruit gaat, kan
daar bijvoorbeeld achterdocht, verdriet en het verzinnen
van allerlei verhalen bijkomen.
Wanneer tenslotte,
buiten de stoornissen in geheugen en inzicht,
tevens de vaardigheid om taal te begrijpen en te spreken verloren gaat,
dan kan dat in een nog verder stadium leiden tot bijvoorbeeld decorumverlies,
agressie, onrust en voortschrijdende
verwardheid!
Ik ben opgegroeid in Ermelo
met aan de overkant van de spoorlijn
een grote [toen 'ouderwetse'/nu moderne] psychiatrische inrichting
en aan deze kant ook nog 'sanatorium' De Hooge Riet en ook in de nabije omgeving
waren er een paar mensen met verschijnselen van vroege dementie
dus zijn mensen met psychiatrische stoornissen altijd al aanwezig geweest gedurende al
mijn jonge jaren.
Een patient heeft me ooit eens
'een keiharde ongenuanceerde klap voor m'n kop verkocht' rond m'n 12de {?}
en ik ging er later ook werken op m'n 16de {?}: je maakt letterlijk en figuurlijk de gekste dingen mee
en het is op den duur een vanzelfsprekend deel van je leven geworden,
je staat er aanvankelijk nog wat vreemd tegenover maar op den duur worden ook zij 'gewoon mensen' die een deel van jouw leven gaan uitmaken, maar dan duidelijk toch 'iets anders' of soms zelfs helemaal 'onbegrijpelijk' en je leert ermee leven!
Uit ervaring blijkt
dat demente mensen heel betrokken zijn en blijven bij wat er met hen gebeurt.
Je zou haast kunnen zeggen: met hart en ziel en met huid en haar ~
met heel hun [en ons] hebben en houwen?!
En je komt dan
ook allerlei gevolgen tegen,
zoals dus waarom demente mensen nu beter over vroeger
dan over nu kunnen vertellen het zet je
aan het denken!
Ook affectieve reacties
behoren bij dat scala van afwijkingen en verschijnselen:
bijvoorbeeld hoe 't komt dat demente mensen nogal eens denken dat hun ouders nog leven,
terwijl die toch allang overleden zijn?
Het is en blijft dus van belang te bedenken
dat ook wij er met ons hele hebben en houwen bij betrokken zijn omdat groei en menswording,
gevoel en gedrag in en over onszelf en anderen heel dicht bij elkander liggen:
je weet dat er in de loop van de tijd 'n verschuiving optreedt
van gevolgen naar affectieve reacties.
In het begin
reageren betroffenen aanvankelijk meer met het hoofd ~ dus beredeneerd ~
dan met hun gevoel: later reageren zij meer met hun gevoel dan met hun hoofd.
Ze reageren dan meer vanuit wat het hen doet dan vanuit wat ze ervan vinden.
En in de loop van dat proces komen gedrag en emoties van de dementerende mensen
daarom steeds dichter bij elkaar te liggen: aan wat men doet of zegt,
kan worden afgeleid hoe men zich voelt.
Gedrag en emoties van dementerenden zijn op den duur bijna inwisselbaar?!
En je blijft natuurlijk te maken hebben met de verschillen in verschijnselen,
ook hier is het op z'n plaats om, wellicht ten overvloede, op te merken dat er natuurlijk ook evenveel combinaties van verschijnselen mogelijk zijn als er dementerende mensen zijn:
er bestaan tussen de demente personen vaak verschillen wat betreft de ernst van de verschijnselen en daarbij is ook de snelheid van het verloop van de dementie lang niet voor iedereen hetzelfde.
Je krijgt
in de loop van de jaren
een vaag vermoeden waar je mee van doen hebt
naarmate je meer te maken hebt met mensen die zeer verschillende bewustzijnstoestande
ten toon spreiden en je zelf ervaring opdoet door middel van 'psychedelicatessen'
zoals hash, hennep, LSD & meer van dergelijke ingredienten zoals in het midden van de jaren zestig algemeen gebruikelijk was in 't oude "Groot Mokum"/Oud A'dam met het Waterlooplein
en de Rommelmarkt, Provo's & Hippies, Homo's & Nozems, Oorlogsslachtoffers en Neonazies, Kabouters, PSP/PPR/EVP, Psychiatrische Inrichtingen & Bejaardenhuizen als Amstelhof, Wegloop- & Zwerfjongeren
en die eerste "Junkies", Alcoholisten/multidrugmisbruikers die van alles en nog wat door elkaar gebruikten aan pillen, poeders, drankjes, legale & 'illegale' substanties, paddestoelen en wat al niet:
je krijgt er zelf meer mee te maken in de loop van de jaren op diverse plaatsen
en je gaat er ook meer over lezen
en nadenken!
En,
zoals al eerder
en vaker gesteld in myDi:
van dementie is sprake als het gedrag blijkt te berusten op bepaalde
blijvende weefselveranderingen in onze menselijke hersenen.
Stel dat het je is opgevallen
dat een goede kennis 'it could be anyone'
de laatste tijd nogal vergeetachtig is geworden, onrustig, en wat agressief: zij/hij maakt bijna met iedereen ruzie, zelfs als jij je uiterste best hebt gedaan dat te voorkomen en aardig tegen hem/haar probeert te zijn!
In het algemeen kunnen er dan ook twee soorten vragen over dit soort gedrag worden gesteld:
ten eerste waar het vandaan komt en ten tweede waar dat naar toe moet? Dat zijn immers twee totaal verschillende gezichtspunten?
En omdat we het hier en nu
vooral in die afgelopen mydiverhaaltjes over dementie hebben,
betekent deze eerste vraag bovenal: interesse in het verband tussen dat soort gedrag en de toestand van de hersenen!
En die tweede vraag betekent meer:
aandacht voor het effect van dat soort van gedrag op henzelf, de familie en
de naaste omgeving!
Vakmensen
noemen de eerste vraag
'n bioneurologische kijk op dementie medisch gezien en de tweede vraag vertegenwoordigt 'n psychosociale invalshoek: BEIDE kunnen dus niet
zonder elkaar!
Genoeg voor nu?
We komen er vast nog wel weer eens op terug in de komende tijd
dat is haast wel bijna onvermijdelijk omdat iedereen er vroeger of later in de een of andere vorm
mee te maken krijgt van dichtbij of wat verder af!
Het kan heel schokkend
en confronterend zijn om de effecten van dementie op de persoon en de omgeving,
met name op de familie, te zien.
En iets dergelijks gaat natuurlijk ook op
voor allerlei andere chronische aandoeningen, oppervlakkige of diepe depressies,
het verlies van geliefden, familieleden en vrienden, ongevallen en de gevolgen van criminele activiteiten in de ruimste zin van het woord: vaak vloeien hele werelden van ellende zo volkomen in elkaar over
dat het moeilijk is om nog 'n onderscheid te kunnen zien
tussen een en ander?
"Overbevolking",
multiculturalismes, verstedelijking
en de gevolgen van de welvaartsstaat en 'ons aller welzijn'
brengt als het ware automatisch een nieuw soort van '{r}evolutie' op gang
tussen individuen en groepen van mensen die ooit volkomen gescheiden van elk ander voortbestonden 'aan de ander kant van de wereld' [en hier in de Lage Landen a/d Noordzee],
die vroeger 'niets met elkaar te maken wilden hebben',
maar die nu te maken krijgen met een "Brave New World" {Beyond '1984'}
waar alles voor allen met elkander te maken heeft, of we dat nu 'leuk' vinden of niet:
you better get used to it baby {!}, maak je borst maar nat, stroop je mouwen op
en maak ervan wat je kunt ~ 'that's our life' & we doen wat we kunnen
om te leren roeien met de riemen die we nu
ter onzer beschikking hebben of binnenkort nog zullen krijgen ~
hoe het hoofd koel, strijk je hand over je hart
en ga maar lekker
slapen!
Dream
sweet &
tell us all
about 'it'
[if you still can
& want to]
& we'll probably see
each other
tomorrow again ~
that's also what
myDi is all about &
what it is
for?!
en gestoord gedrag zoals ook bij dementie
kunnen geheugenstoornissen gepaard gaande met angst
en problemen met de orientatie
tot gevolg hebben.
Als
in een
later stadium naast
die geheugenstoornissen ook het
inzicht verder achteruit gaat, kan
daar bijvoorbeeld achterdocht, verdriet en het verzinnen
van allerlei verhalen bijkomen.
Wanneer tenslotte,
buiten de stoornissen in geheugen en inzicht,
tevens de vaardigheid om taal te begrijpen en te spreken verloren gaat,
dan kan dat in een nog verder stadium leiden tot bijvoorbeeld decorumverlies,
agressie, onrust en voortschrijdende
verwardheid!
Ik ben opgegroeid in Ermelo
met aan de overkant van de spoorlijn
een grote [toen 'ouderwetse'/nu moderne] psychiatrische inrichting
en aan deze kant ook nog 'sanatorium' De Hooge Riet en ook in de nabije omgeving
waren er een paar mensen met verschijnselen van vroege dementie
dus zijn mensen met psychiatrische stoornissen altijd al aanwezig geweest gedurende al
mijn jonge jaren.
Een patient heeft me ooit eens
'een keiharde ongenuanceerde klap voor m'n kop verkocht' rond m'n 12de {?}
en ik ging er later ook werken op m'n 16de {?}: je maakt letterlijk en figuurlijk de gekste dingen mee
en het is op den duur een vanzelfsprekend deel van je leven geworden,
je staat er aanvankelijk nog wat vreemd tegenover maar op den duur worden ook zij 'gewoon mensen' die een deel van jouw leven gaan uitmaken, maar dan duidelijk toch 'iets anders' of soms zelfs helemaal 'onbegrijpelijk' en je leert ermee leven!
Uit ervaring blijkt
dat demente mensen heel betrokken zijn en blijven bij wat er met hen gebeurt.
Je zou haast kunnen zeggen: met hart en ziel en met huid en haar ~
met heel hun [en ons] hebben en houwen?!
En je komt dan
ook allerlei gevolgen tegen,
zoals dus waarom demente mensen nu beter over vroeger
dan over nu kunnen vertellen het zet je
aan het denken!
Ook affectieve reacties
behoren bij dat scala van afwijkingen en verschijnselen:
bijvoorbeeld hoe 't komt dat demente mensen nogal eens denken dat hun ouders nog leven,
terwijl die toch allang overleden zijn?
Het is en blijft dus van belang te bedenken
dat ook wij er met ons hele hebben en houwen bij betrokken zijn omdat groei en menswording,
gevoel en gedrag in en over onszelf en anderen heel dicht bij elkander liggen:
je weet dat er in de loop van de tijd 'n verschuiving optreedt
van gevolgen naar affectieve reacties.
In het begin
reageren betroffenen aanvankelijk meer met het hoofd ~ dus beredeneerd ~
dan met hun gevoel: later reageren zij meer met hun gevoel dan met hun hoofd.
Ze reageren dan meer vanuit wat het hen doet dan vanuit wat ze ervan vinden.
En in de loop van dat proces komen gedrag en emoties van de dementerende mensen
daarom steeds dichter bij elkaar te liggen: aan wat men doet of zegt,
kan worden afgeleid hoe men zich voelt.
Gedrag en emoties van dementerenden zijn op den duur bijna inwisselbaar?!
En je blijft natuurlijk te maken hebben met de verschillen in verschijnselen,
ook hier is het op z'n plaats om, wellicht ten overvloede, op te merken dat er natuurlijk ook evenveel combinaties van verschijnselen mogelijk zijn als er dementerende mensen zijn:
er bestaan tussen de demente personen vaak verschillen wat betreft de ernst van de verschijnselen en daarbij is ook de snelheid van het verloop van de dementie lang niet voor iedereen hetzelfde.
Je krijgt
in de loop van de jaren
een vaag vermoeden waar je mee van doen hebt
naarmate je meer te maken hebt met mensen die zeer verschillende bewustzijnstoestande
ten toon spreiden en je zelf ervaring opdoet door middel van 'psychedelicatessen'
zoals hash, hennep, LSD & meer van dergelijke ingredienten zoals in het midden van de jaren zestig algemeen gebruikelijk was in 't oude "Groot Mokum"/Oud A'dam met het Waterlooplein
en de Rommelmarkt, Provo's & Hippies, Homo's & Nozems, Oorlogsslachtoffers en Neonazies, Kabouters, PSP/PPR/EVP, Psychiatrische Inrichtingen & Bejaardenhuizen als Amstelhof, Wegloop- & Zwerfjongeren
en die eerste "Junkies", Alcoholisten/multidrugmisbruikers die van alles en nog wat door elkaar gebruikten aan pillen, poeders, drankjes, legale & 'illegale' substanties, paddestoelen en wat al niet:
je krijgt er zelf meer mee te maken in de loop van de jaren op diverse plaatsen
en je gaat er ook meer over lezen
en nadenken!
En,
zoals al eerder
en vaker gesteld in myDi:
van dementie is sprake als het gedrag blijkt te berusten op bepaalde
blijvende weefselveranderingen in onze menselijke hersenen.
Stel dat het je is opgevallen
dat een goede kennis 'it could be anyone'
de laatste tijd nogal vergeetachtig is geworden, onrustig, en wat agressief: zij/hij maakt bijna met iedereen ruzie, zelfs als jij je uiterste best hebt gedaan dat te voorkomen en aardig tegen hem/haar probeert te zijn!
In het algemeen kunnen er dan ook twee soorten vragen over dit soort gedrag worden gesteld:
ten eerste waar het vandaan komt en ten tweede waar dat naar toe moet? Dat zijn immers twee totaal verschillende gezichtspunten?
En omdat we het hier en nu
vooral in die afgelopen mydiverhaaltjes over dementie hebben,
betekent deze eerste vraag bovenal: interesse in het verband tussen dat soort gedrag en de toestand van de hersenen!
En die tweede vraag betekent meer:
aandacht voor het effect van dat soort van gedrag op henzelf, de familie en
de naaste omgeving!
Vakmensen
noemen de eerste vraag
'n bioneurologische kijk op dementie medisch gezien en de tweede vraag vertegenwoordigt 'n psychosociale invalshoek: BEIDE kunnen dus niet
zonder elkaar!
Genoeg voor nu?
We komen er vast nog wel weer eens op terug in de komende tijd
dat is haast wel bijna onvermijdelijk omdat iedereen er vroeger of later in de een of andere vorm
mee te maken krijgt van dichtbij of wat verder af!
Het kan heel schokkend
en confronterend zijn om de effecten van dementie op de persoon en de omgeving,
met name op de familie, te zien.
En iets dergelijks gaat natuurlijk ook op
voor allerlei andere chronische aandoeningen, oppervlakkige of diepe depressies,
het verlies van geliefden, familieleden en vrienden, ongevallen en de gevolgen van criminele activiteiten in de ruimste zin van het woord: vaak vloeien hele werelden van ellende zo volkomen in elkaar over
dat het moeilijk is om nog 'n onderscheid te kunnen zien
tussen een en ander?
"Overbevolking",
multiculturalismes, verstedelijking
en de gevolgen van de welvaartsstaat en 'ons aller welzijn'
brengt als het ware automatisch een nieuw soort van '{r}evolutie' op gang
tussen individuen en groepen van mensen die ooit volkomen gescheiden van elk ander voortbestonden 'aan de ander kant van de wereld' [en hier in de Lage Landen a/d Noordzee],
die vroeger 'niets met elkaar te maken wilden hebben',
maar die nu te maken krijgen met een "Brave New World" {Beyond '1984'}
waar alles voor allen met elkander te maken heeft, of we dat nu 'leuk' vinden of niet:
you better get used to it baby {!}, maak je borst maar nat, stroop je mouwen op
en maak ervan wat je kunt ~ 'that's our life' & we doen wat we kunnen
om te leren roeien met de riemen die we nu
ter onzer beschikking hebben of binnenkort nog zullen krijgen ~
hoe het hoofd koel, strijk je hand over je hart
en ga maar lekker
slapen!
Dream
sweet &
tell us all
about 'it'
[if you still can
& want to]
& we'll probably see
each other
tomorrow again ~
that's also what
myDi is all about &
what it is
for?!
19 mei 2007 - bewerkt op 25 jul 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 12 jun 2026 61 Vervolg bewustzijn geheugen inzicht actualiteit
- O 11 jun 2026 Islam: ISLAMISMEISLAMISTISCHISLAMYSTIEK MEKKA MOH?
- O 10 jun 2026 60 De WERELDBRAND? De grootste bedreiging voor die
- O 10 jun 2026 GROTE AANTALLEN OOST-EUROPESE JODEN woonden nu al
- O 10 jun 2026 Alweer Donkere Wolken Boven Europa:
- O 09 jun 2026 De OKTOBERREVOLUTIE van 1917 & de Eerste W.O. met
- O 09 jun 2026 De klassieken werden in ‘t Jiddisch vertaald & er
- O 09 jun 2026 Op 3 juli 1904 stierf Theodor Herzl reeds 44-jarig
- O 08 jun 2026 In 1891 werd HERZL de Parijse correspondent van de
- O 08 jun 2026 58 Herzl & ‘t politieke zionisme: doordat de Joden
- O 07 jun 2026 In 1894 werd de Franse kapitein Alfred DREYFUS, de
- O 07 jun 2026 Rare Chinezen: wie kent ze niet? Zie ook de proto-
- O 07 jun 2026 Bij de vijanden van de joden kwamen die successen
- O 06 jun 2026 Hfdst.11; blz. 56 ‘antisjemitisme’ nieuwe woorden?
- O 05 jun 2026 In 1865 eindigde die bloedige burgeroorlog i/d USA