Ester: only you ...

ALS
dat alles
je bekend voorkomt,
dan weet je ook
maar al te goed hoe
makkelijk je verstrikt kunt raken in
de heftige strijd om een menselijke{r} bestaan!
Je leven gaat op den duur steeds sneller
~ je hebt het nu misschien nog drukker dan ooit ~
maar wat HEB je er allemaal eigenlijk aan voor jezelf?
Met al je geld en je bezittingen [of zonder] heb je nog
steeds geen echte rust en vrede in jouw al of niet vermeende
bestaan: jouw naam en faam en jouw maatschappelijke status [of het gebrek daaraan]
brengen je nog steeds helemaal geen automatisch 'geluk, gnot of g d' of iets dergelijks ...
Wees eerlijk [assutteffekan!]: ben JIJ tevreden over jezelf en de mensen die jou het meest nabij zijn?
Ben JIJ optimistisch gestemd over "Het Leven" en kijk je uit naar elke nieuwe dag vol mooie beoiende verrassingen? Als DAT niet het geval is, dan leid je een leven waaraan de spirituele voeding onbreekt,
een leven dat niet meer geworteld is in de adem, ons lichaam en de aarde: sneller gaan leven maakt
het nog niet beter: de hele wereld afreizen in vliegtuigen en auto's of lopend, liftend en varend maakt
jouw relaties niet bepaald intiemer! Velen onder ons vinden dat hun leven steeds sneller gaat, maar velen beseffen schijnbaar niet dat we ZELF de benzine in de tank gooien
[en al wat daaraan vastzit!]
...

Ik neem aan
dat we het makkelijker vinden om te geloven dat de aarde door aardbevingen, tsunami's en overstromingen te gronde zal gaan, dan verantwoordelijkheid te nemen voor de ontheiliging van de planeet door onze eigen ongedurigheid, saaien verveling en bijna totale onachtzaamheid?
Snappen we dan niet dat de aarde ons eenvoudigweg het spigelbeeld laat zien van ons eigen bewustzijnsniveau? Die wereldwijde vervuiling van de aarde is niets anders dan de vervuiling van onze eigen 'hart&geest~verhouding'! Hoe meer we ons van onszelf en elk ander afkeren, des te meer misbruiken we de aarde en elkaar: hoe meer we vergeten te ademen, des te ongezonder de lucht aan het worden is en des te meer intermenselijke wanverhoudingen
en -conflicten er ontstaan ...

Wanneer we v
ergeten te ademen,
dan is 'onze planeet' ten dode opgeschreven.
"Nou", zeg je wellicht, "dat kan ik wel, ademen!"
Maar misschien is het wel minder makkelijk dan je denkt?
Probeer het maar eens een poosje: haal een dag lang diep adem en kijk wat er gebeurt.
Als je deze oefening met toewijding doet, dan zal alles wat gekunsteld is wegvallen en je zult er nog versteld van staan te kijken hoe kaal jouw leven
dan kan worden!

Denk eens na
voor de verandering over het volgende.
Ben JIJ zeker van jouw baan? Niet als je uit opofferingsgezindheid naar je werk gaat.
Hoe zit het met jouw 'verhouding'? Leef jij uit liefde of uit plichtsgevoel met jouw partner [indien aanwezig en voorhanden] samen?

En hoe zit het
met JOUW 'normen en waarden'
en je godsdienstige, politieke & sociale overtuigingen ... kun je DAAR van op aan?
OF zijn ze eigenlijk opgebouwd uit schuldgevoel
en angst?

Als dat zo is
dan zullen ze niet bestand zijn tegen de eb en vloed van de adem die in je buik afdaalt en weer naar buiten gaat [als het een beetje meezit] door jouw mond, neus en huid!

Wil je werkelijk afkicken?
Wil JIJ werkelijk langzameraan doen?
Ben JIJ bereid om het ZONDER die overdaad aan prikkels, doornen en 'injectienaalden' te doen?

"Maar", vraag je dan, "kan ik dan nog wel de metrospitsperskrant lezen en naar het journaal kijken?"
"JA", zeg ik dan, "maar alleen maar als je nog diep en rustig kunt blijven ademhalen!"

De meeste mensen zullen merken dat DIT helaas onmogelijk is ...
ALS je VREDE wilt vinden, dan betekent dit dat je voorlopig afstand moet doen van al die onechte prikkels in jouw leven: alles wat TRIVIAAL is of jou overmatig zwaar valt, houdt je ook in die mate af
van wie jij in wezen bent ...

Vraag me niet om alles helemaal uit te spellen:
ik ga jou geen nieuwe serie geboden en verboden geven, want dat is in het verleden al herhaalde malen uitgeprobeerd tot men erbij neerviel en de pijp uitging ~ gebruik gewoon je eigen gezonde verstand!
KIJK wat JOU vrede brengt en wat JOUW vrede verstoort: neem verantwoordelijkheid voor wat JIJ tot je neemt, met wie JIJ omgaat en wat JIJ doet!

We HEBBEN keuzemogelijkheden in ons leven?
Het ENE pakket keuzes brengt je strijd en pijn en het Andere brengt je rust en genezing ...
Kun jij zonder overprikkeling leven en kun je het wat kalmer aan doen, diep ademen en in het hier en nu leven? Misschien is het wel veel minder moeilijk dan je eigenlijk denkt: aangezien je alleen in het nu kunt
beginnen, NIET in het verleden of in de toekomst, is het een simpele uitdaging!

Probeer het maar: NU!
Wees met jouw aandacht in het heden en adem een paar minuten.
Hoe meer je het doet, des te makkelijker het wordt: deze oefening wint immers steeds meer aan kracht, als een rivier die van een berg naar beneden komt en alle obstakels die in haar weg staan meesleept?

Wanneer jij je serieus wijdt aan het betrachten van stilte,
dan krijg je een andere relatie met het HELE universum: jouw communicatie verdiept en verbeedt zich ...
Degene die jou kennen begrijpen je nu zonder dat je iets hoeft te zeggen omdat jouw bedoeling wordt overgebracht door de adem en de wind ~ er is geen verschil meer tussen innerlijk en uiterlijk,
binnen en buiten ~ aarde en hemel ontmoeten elkaar waar jouw hart en jouw geest zich
in stille gelukzaligheid verenigen ...

Alleen maar
door onze angst blijven we ons tegen het leven verzetten.
Ga ademend door die angst heen en het verzet verdwijnt: DAN stroom je mee met de levensstroom ...
Wil je een baan, een verhouding of een huwelijk, kinderen, gedichten en/of boeken schrijven,
lezingen of trainingen volgen & geven, de hongerigen te eten geven, de misdeelden
en moedelozen redden?

Dat KAN pas als zij met jou mee de rivier in gaan.
En als ze dat doen, dan kun je er bijna zeker van zijn dat DAT niet meer alleen maar door jouw werk, verhouding, nageslacht, gedicht, geschrijf, gepraat, getrain, voedsel of redding komt:
het is het werk van de rivier, via jou ...

Alleen daarom
kunnen we opgewekt en kalm blijven bij alles wat we nog doen en laten:
niets kan ons ervan weerhouden om te ademen ~ want ademen is onze enige verantwoordelijkheid.
En dir mydiverhaaltje loopt weer [alweer?] eens veel te lang uit, ik zal je daarom hier en nu nog EEN zeer eenvoudige maatstaf geven: "Als je geen adem kunt halen, doe het dan niet. En als je het toch probeert: vergeet dan niet te ademen!"

Jarenlang
ben je nu al ZO snel gegaan
dat de rivier je niet kon bijhouden.
Geen wonder dat we ons niet gesteund voelden door de kosmos!
Maar we kunnen echter moed houden:
ALLE volkeren die 'onze' aarde bewoond hebben,
WISTEN wat ik jou voorhoud en pasten het ook toe.
En ergens diep in je hart weet JIJ het ook nog.
Want OOIT, voordat ons ego probeerde om het roer in handen te nemen,
waren we die geduldige kapitein op ons eigen schip en waren we zonder roeiriemen of zeilen op weg
naar een intuitief aangevoelde
maar onbekende
bestemming.

Voor
ons heden
geldt hetzelfde, ook
al denk je dat JIJ je best moet doen
om het roer in handen te krijgen.
Haal adem
en na verloop van tijd
zal de rivier des levens jou ook vinden en opnemen.
En op DAT moment word jij haar zegsman en vertrouweling: degene die luistert en degeen die de waarheid spreekt ~ die dienstbaar is zonder te redden.
En die liefheeft zonder er iets voor terug te vragen.
Dit alles is jouw bestemming:
schepper en schepping zijn,
alles in
EEN:
't
mannelijke
in het vrouwelijke zijn
en het vrouwelijke in het mannelijke ~
actief en passief zijn ~
die dualiteit overstijgen
op de vleugels
van de
paradox
...

DAT
alles zul
je doen, want
de Masjiach is gekomen
en die masjiach
ben jij
...

JIJ
bent degeen
die het lichaam
leert ademen en jezelf
uittilt boven de pijn van
de zelfgeschapen conflicten:
diegeen ben jij
ook, lieve
Ester
...
alleen
jij
...

@
engel
blozen
cool!
27 feb 2007 - bewerkt op 07 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende