erotische nieuwsgierigheid {en haar gevolgen} ...



ER
is dus
een verband
tussen het begin
en het einde.

En op de
EEN of Andere manier ben ik
deel van dat geheel en blaas er
mijn eigen partijtje
in mee.

Een doorgaande lijn
vanaf voor mijn geboorte
tot na mijn dood.

Het bestaat uit
lezen en schrijven, opslaan en uitscheiden,
voedsel en productie omturnen
tot 'zin in'.

Samengebald op dit moment
in mijn hier en nu dat een weerspiegeling blijkt te zijn
van alle voorgaande momenten.

Iets wat daarna
weer verdergaat en ononderbroken als het ware ondergronds
en geheimzinnig zijn wegen zoekt
op ongebaande
paden.

Wij zijn
erfgenamen
van een geestelijke
erfenis.

En myDi
is een soort van kanaal
waarin al onze stromen samenkomen
voor een tijdje.

Een kwestie
van geven en nemen
net als in het echte leven vol avontuur
en onverwachte wendingen.

Op deze Vale Ouwe
vond ik mijn eerste levenservaringen
omringd door eindeloze oceanen van tijd en ruimte, iedere dag en nacht
een geheimzinnig geheel van talloze invloeden
en gewaarwordingen.

Rondom altijd groene bomen,
struiken en planten waarvan ik een deel was
en zij van mij.

Onvergetelijke sterrenhemels
en de gloeiende kern van de aarde
waar wij leven.

Dieren en mensen
als vanzelfsprekende onderdelen
van dit geheel.

Ontelbare stukjes van
een mozaiek uit sterrenstof en
gedachtenspinsels.

Elke flonkering en beweging
laat een opleving zien in lichaamscellen
en hersenbeelden.

Een gedurig
komen en gaan van indrukken
en uitdrukkingen die een veranderlijke
melodie vormen.

De zin
van dit alles
is de gewaarwording zelf:
het bewust worden van bewustzijn
ondanks alles.

Hier voel ik me thuis
net zoals ik me thuisvoelde in al die andere
landen en tijden.

Dwars door alle verschillen
en overeenkomsten heen, pijn en genot, vreugde
en verdriet
...

Lichaam
en geest voor een tijdje
onafscheidelijk verbonden met elkaar en klaar om
de volgende stappen te ondernemen die ik nog niet ken maar er ongetwijfeld
zullen zijn zolang mijn hart klopt
en ik adem
haal.

Wat ik wil
doet nu niet meer
zozeer ter zake.

Al die
zestig jaren
zijn voorbijgevlogen als
een bliksemflits en ik voel me als een korreltje zand
op het strand van de wereldoceaan, de oervloed
die ooit de hele aarde bedekte
voor land ontstond?

Alle
avonturen
en gebeurtenissen hebben zich
als vanzelfsprekend afgespeeld en ik heb er ook aan
meegedaan zonder precies te beseffen
hoe en waarom, waarvandaan
en waarheen.

Maar toch
zijn er telkens weer
die opflikkeringen van geest
die het geheel laten zien van dit spel
tussen hemel en aarde: zo lijkt het althans,
en ik weet dat het slechts voorstellingen zijn van
electrisch-chemische reacties in mijn brein van een zich bewustwordend zijn
dat ik in mij draag totdat het licht
uitdooft en ook ik er
niet meer
ben.
21 aug 2006 - bewerkt op 05 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende