ergens in 't geile midden tussen de mydi~uitersten
Licht accentueert altijd het donker.
Samen
'n rondje gelopen over de Irminloosche Paalberghei
rondom 't Romeinse marskamp
uit 170 {?}!
Maar daar gaat het me nu niet om.
Rembrandt was in zijn dagelijks leven
ook vaak maar 'n prutser
...
Denk aan al de opdrachten
die hij is misgelopen, zijn huwelijksleven
dat niet altijd over rozen ging.
Maar in zijn werk
is hij een aantal keer tot uitzonderlijke hoogte gestegen.
Die uitschieters tonen ons dat wij, hoezeer we allen ook prutsers zijn,
enkele keren in ons leven in staat zijn om boven onszelf uit te stijgen.
Sommigen denken misschien dat we nooit meer iets maken dat foutloos is
als we accepteren dat we prutsers zijn, maar naar mijn idee is het precies andersom:
we zijn juist vaker in staat iets bijzonders te produceren als we accepteren dat we prutsers zijn.
Ik bedoel hiermee niet dat wij prutsers nu voortaan altijd een excuus hebben voor alle stomme fouten. De deugd is van oudsher het ultieme midden: en dat geldt ook voor het durven maken van fouten.
Wie een absolute puinhoop maakt van z'n leven, ten nadele van anderen,
en dat vervolgens vergoelijkt met de opmerking dat we maar prutsers zijn,
bevindt zich aan 't ene uiterste van die lijn.
Zo iemand wordt in economische &
ethische literatuur wel
omschreven als
de vrijbuiter,
die zich niets aan anderen gelegen laat liggen,
maar er wel op rekent dat uitgerekend die anderen zich netjes en behoorlijk gedragen?
Hoeveel schade hij ook berokkent, hij zal nooit de verantwoordelijkheid voor zijn daden op zich nemen! Ik stel wel vast dat zowel in de ethiek als in sociale wetenschappen
het probleem van de vrijbuiter eigenlijk als onoplosbaar
wordt beschouwd, het is dus zeker niet zo
dat alleen de prutsende mens heeft
af te rekenen met
de vrijbuiter.
Wie staat er aan de andere kant van de lijn?
De perfectionist!
Die
levert juist
'foutloos' maatwerk:
wanneer hij de deugd van het durven fouten maken niet beheerst,
dan zal hij steeds minder maatwerk afleveren. De werkelijke perfectionist,
die natuurlijk niet gelooft dat wij prutsers zijn,
leeft in de illusie dat hij altijd volledige
controle heeft over
zijn omgeving.
Beiden maken
een karikatuur van 't menszijn
& mensworden: 't kansen geven aan de komende eeuwig
aanwezige is en blijft de kern van de zaak in overgave,
inzicht, mededogen, barmhartigheid
& uitzicht.
Zo
we onszelf
al wat meer kunnen herkennen
in die uitersten van ons bestaan als vrijbuiter
& perfectionist zijn we ietwat meer in staat om het leven in onszelf
& elk ander met een korreltje zout te nemen, wat meer licht en ook
het donker te zien voor wat het is: we zijn aangekomen
tussen duivels en engelen in
g ds 'evenwicht'
...
Een
toestand van
'genade': 'n nieuwe
mens met bijna
alles erop &
eran
...
'n Echt mensch.
Samen
'n rondje gelopen over de Irminloosche Paalberghei
rondom 't Romeinse marskamp
uit 170 {?}!
Maar daar gaat het me nu niet om.
Rembrandt was in zijn dagelijks leven
ook vaak maar 'n prutser
...
Denk aan al de opdrachten
die hij is misgelopen, zijn huwelijksleven
dat niet altijd over rozen ging.
Maar in zijn werk
is hij een aantal keer tot uitzonderlijke hoogte gestegen.
Die uitschieters tonen ons dat wij, hoezeer we allen ook prutsers zijn,
enkele keren in ons leven in staat zijn om boven onszelf uit te stijgen.
Sommigen denken misschien dat we nooit meer iets maken dat foutloos is
als we accepteren dat we prutsers zijn, maar naar mijn idee is het precies andersom:
we zijn juist vaker in staat iets bijzonders te produceren als we accepteren dat we prutsers zijn.
Ik bedoel hiermee niet dat wij prutsers nu voortaan altijd een excuus hebben voor alle stomme fouten. De deugd is van oudsher het ultieme midden: en dat geldt ook voor het durven maken van fouten.
Wie een absolute puinhoop maakt van z'n leven, ten nadele van anderen,
en dat vervolgens vergoelijkt met de opmerking dat we maar prutsers zijn,
bevindt zich aan 't ene uiterste van die lijn.
Zo iemand wordt in economische &
ethische literatuur wel
omschreven als
de vrijbuiter,
die zich niets aan anderen gelegen laat liggen,
maar er wel op rekent dat uitgerekend die anderen zich netjes en behoorlijk gedragen?
Hoeveel schade hij ook berokkent, hij zal nooit de verantwoordelijkheid voor zijn daden op zich nemen! Ik stel wel vast dat zowel in de ethiek als in sociale wetenschappen
het probleem van de vrijbuiter eigenlijk als onoplosbaar
wordt beschouwd, het is dus zeker niet zo
dat alleen de prutsende mens heeft
af te rekenen met
de vrijbuiter.
Wie staat er aan de andere kant van de lijn?
De perfectionist!
Die
levert juist
'foutloos' maatwerk:
wanneer hij de deugd van het durven fouten maken niet beheerst,
dan zal hij steeds minder maatwerk afleveren. De werkelijke perfectionist,
die natuurlijk niet gelooft dat wij prutsers zijn,
leeft in de illusie dat hij altijd volledige
controle heeft over
zijn omgeving.
Beiden maken
een karikatuur van 't menszijn
& mensworden: 't kansen geven aan de komende eeuwig
aanwezige is en blijft de kern van de zaak in overgave,
inzicht, mededogen, barmhartigheid
& uitzicht.
Zo
we onszelf
al wat meer kunnen herkennen
in die uitersten van ons bestaan als vrijbuiter
& perfectionist zijn we ietwat meer in staat om het leven in onszelf
& elk ander met een korreltje zout te nemen, wat meer licht en ook
het donker te zien voor wat het is: we zijn aangekomen
tussen duivels en engelen in
g ds 'evenwicht'
...
Een
toestand van
'genade': 'n nieuwe
mens met bijna
alles erop &
eran
...
'n Echt mensch.
30 aug 2008 - bewerkt op 01 sep 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 15 apr 2026 29/Mat.10:1-11:1De eerste roeping & laatste tocht?
- O 15 apr 2026 Toen raakte hij hun ogen aan en zei: symboliek &
- O 14 apr 2026 En terwijl YESJ vandaar verderging, volgden Hem er ( 1 )
- O 14 apr 2026 Het Dochtertje van Jaïrus; Mat 9:18-26 terwijl Hij
- O 14 apr 2026 In 929 BC kwam de Efraïmiet Yerobeam/Jorov’am even
- O 13 apr 2026 Door al deze maatregelen werden de gewone man & de
- O 12 apr 2026 Maar behalve de Tempel bouwde Sjlomo ook ‘n groot
- O 11 apr 2026 Allereerst moest Sjlomo de omvang van ‘t Rijk zien
- O 11 apr 2026 Omdat David nooit één van zijn zonen officieel als
- O 11 apr 2026 Minder succesvol was Dawied in zijn pogingen oude
- O 11 apr 2026 15 Dawiedewiedewieds Residentie Chevron lag nog té
- O 11 apr 2026 In ‘n beslissende slag i/d heuvels van Gilboa werd
- O 10 apr 2026 Achimelech, de Hogepriester
- O 10 apr 2026 Achterwerk vprogids: bereid je voor op een … nood-
- O 10 apr 2026 millennia eeuwen decennia zijn als sneeuw voor de