erasmiaanse tafelmanieren: fatsoenlijk gedrag ...


~*~

ERASMUS'
argumenten
tegen het oorlogvoeren,
die hij ook in andere geschriften aanvoert,
houdt hij in zijn lange verhandeling "De opvoeding van de christenvorst",
voor aan de jonge prins Karel,
de toekomstige Karel V,
tot wiens raadsheer hij was benoemd
[een baantje dat verder niet veel
om het lijf had] ...

Erasmus vergelijkt de prins
met niemand minder dan Alexander de Grote,
die zijn kortstondige wereldrijk had veroverd
met veel bloedvergieten.

Karel daarentegen
zal zijn rijk in vrede erven,
en heeft bovendien het onschatbare voordeel
dat hij een christen is.

Daarom
zal het niet moeilijk voor hem zijn Alexander
in wijsheid te overtreffen.

Zonder filosofie
ontaardt een koning in een tiran -
daarop werd ook al gewezen door Plato en door Aristoteles,
de leraar van
Alexander.

Maar
een christelijke vorst
kan zijn voorbeeld nemen aan Christos zelf:
de hoogste leraar?

Een filosoof
is eigenlijk precies hetzelfde als een christen,
namelijk iemand die 'onverschrokken het pad van het ware goede uitkiest
en volgt'!

De goede christenvorst
beseft dat hij geen heer en meester is over het rijk dat hij regeert,
maar dat dit hem alleen is toevertrouwd om het na te laten in een betere toestand dan waarin hij het onder zijn hoede kreeg.

Het welzijn
van de onderdanen is
zijn enige doel!

Als vorst is hij
de plaatsvervanger van Christos,
en zoals Christos een voorbeeld is voor de gelovigen,
moet hij een voorbeeld zijn voor zijn onderdanen,
die zich in hun denken en doen
naar hem richten.

Daarom
is een goede opvoeding
van toekomstige vorsten zo belangrijk:
door EEN persoon op te voeden,
voed je tegelijk
een heel volk op.

~@~
06 sep 2006 - bewerkt op 09 jun 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende