er was eens heel lang geleden & er is nu ook iets!
Volgens sommigen bevindt de on- of andersgelovige zich zo nu & dan in 'n ietwat ongunstiger
positie wanneer je je afvraagt of i/d literatuur equivalenten te vinden zijn voor wat je zou kunnen noemen
'waarachtige religieuze fictie'? Daar is dan mee bedoeld: zijn er ook ongelovige schrijvers die wel even spi-ritueel zijn als gelovige? Kunnen die dan ook zorgen voor dezelfde emoties of openbaringen/reflecties?
"Religieuze fictie" bestaat meestal uit parabels/gelijkenissen of fabels, mythen & legenden, mydiverhalen
met een akelige morele les of een soort van voorbeeld waaraan men zich zou moeten/kunnen spiegelen!
Natuurlijk heeft seculiere literatuur niet precies zulke equivalenten, behalve wanneer 't om schrijvers gaat
die al tegen 't geloof aanleunen zoals Dostojevski, Tolstoy e.d.: maar niemand hoeft zich echt zorgen te maken dat de ongelovige lezer echt tekort zal komen wegens totale onkunde. afwezigheid van associaties
of wereldvreemheid & totaal bizarre voorstellingen van fantastische imaginaire zaken. De literatuur van de
mensheid zit immers vol met alle soorten van materiaal dat 'gebruikt' kan worden, ook al is 't gebruiken van literatuur [als levensles & les van/voor/door 't leven] nog maar slechts EEN aspect van haar betekenis.
Iedereen kan zelf eindeloos blijven uittesten of de kunst wel of niet tegen het geloof opkan naar eigen wil
en mening! Je kunt het als een voordeel van religie beschouwen dat ze zorgt voor de tover van onze piek-ervaringen: voor 'n soort van 'verlossing', voor geestelijke hulp, voor mystieke gewaarwordingen & allerlei openbaring van inzicht, begrip, doorzicht & extra fantastische/imaginaire miraculeuze dimensies & dieper sensaties?! Dat laatste, plotselinge flitsen van inzicht {'epifanieen'}, kan seculiere literatuur ons ook wel bezorgen {via bijvoorbeeld hallucinaties, psychedelische ervaringen, dromen & visioenen}, maar op al die
andere 'verlossingen' zal een lezer van 'gewone' literatuur nietper se uit zijn, ook al zal het de lieve lezer
niet ontgaan wanneer men in de literatuur, muziek of kunst & 'goddelijke inspiraties' iets tegenkomt dat ons het woord 'subliem!' ontlokt. De vraag is of dat wat men ten gunste van de religie opvoert echt wel zo veel betoverender is dan wat de seculiere literatuur, kennis, wetenschap of kunst divers te bieden heeft ...
De Duitse dichter Novalis schreef dat hij alles een hogere waarde wilde toekennen, het doodgewone ook zo geheimzinnig wilde maken als het zeer speciale, het alreeds bekende de waarde wilde geven van iets volkomen onbekends, en het eindige alledaagse een zweem van oneindigheid en exclusiviteit wilde mee-geven. Hij maakt zodoende van zichzelf een soort van tovenaar als "The Magus" & Jesus Christ Superstar.
In diezelfde tijden had Johann Gottlieb Fichte het ook al over 'het wonderwerk van het eigen ik', waarmee hij zichzelf ook lid van de literaire & filosofische tovenaars maakt. Er zit ook heel wat niet-bovenzinnelijke
tover in 't gedichtje waarmee Joseph von Eichendorff aangeeft dat uit alles wel een liedje of versje valt te
halen, als een vorm van ode aan de potentie van alles wat er op de wereld in onze ogen & oren aanwezig
is of lijkt te zijn: "Schlaeft ein Lied in allen Dingen/Die da traeumen fort und fort/Und die Welt hebt an zu singen / Triffst du nur das Zauberwort!" Onze gedurige, permanente bijna constante
pogingen om de onttoverde wereld telkens weer opnieuw te betoveren & zodoende op andere wijzen ook te veroveren door een herwaardering van alle [vermeende] zegeningen v/d religie & filosofie zal best wel heel veel mensen ook aanspreken die al graag in steeds hoger sferen verkeren, het bijzondere speciale alsmaar
weer blijven opzoeken, die zich aangesproken voelen door 't idee met andere mensen samen te behoren
tot de ene of andere, deze of gene gemeenschap van 'extra'-gelovigen, uitverkoren kudde & 'het volk' ...
Zij verenigen zich dan ook door de eeuwen heen blijkbaar om nader deel te kunnen hebben aan allerlei hoogstmerkwaardige rituelen die variaties vertonen van tamelijk onschuldig tot en met hoogst belastend!
Om verder dan ook min of meer gezamenlijk geloof te hechten & grote waarde te verlenen aan bekende traditionele symbolen: DE Kruisiging, DE Opstanding, DE Verrijzenis in DE Hemelvaart: brood & wijn die in lichaam en bloed veranderen, zonden die worden vergeven & 'eer die wordt verstrekt', 'genade verleend'?
Dat alles heeft met diverse mystieke wortels in het daaraanvoorafgaande verleden van al die landen en de daar zo nu en dan overheersende culturen, religies, praktijken & aanverwante associaties als religieuze
'tovenarij' & symboliek te maken. Maar het woordje 'tover' kan natuurlijk ook niet [net als 'g d'] helemaal
exclusief & alleen maar van toepassing zijn op het geloven van zulke wonderen als onbevlekte ontvange-nissen, wonderbaarlijke verschijningen & aankondigingen, hemelse heirscharen & 'g ds legioenen engelen'
of 'de wonderbare dope', 't wandelen over de zee & 't veranderen van water in wijn, genezingen enzovoort.
Het daarvoor alreeds, tijdens en daarna aanwezige 'seculiere', ongelovige bestaan had & heeft natuurlijk niet minder oog voor allerlei vormen van betovering en allerhande geheimnisvolle{r} mysteries & stuff like that. Ik ga aardappels chillen, de zon schijnt & de lucht is blauw: ik hou van jou zoals jij van mij, zo vrij & blij als al die andere vogels & eieren in maart, april & mei!
positie wanneer je je afvraagt of i/d literatuur equivalenten te vinden zijn voor wat je zou kunnen noemen
'waarachtige religieuze fictie'? Daar is dan mee bedoeld: zijn er ook ongelovige schrijvers die wel even spi-ritueel zijn als gelovige? Kunnen die dan ook zorgen voor dezelfde emoties of openbaringen/reflecties?
"Religieuze fictie" bestaat meestal uit parabels/gelijkenissen of fabels, mythen & legenden, mydiverhalen
met een akelige morele les of een soort van voorbeeld waaraan men zich zou moeten/kunnen spiegelen!
Natuurlijk heeft seculiere literatuur niet precies zulke equivalenten, behalve wanneer 't om schrijvers gaat
die al tegen 't geloof aanleunen zoals Dostojevski, Tolstoy e.d.: maar niemand hoeft zich echt zorgen te maken dat de ongelovige lezer echt tekort zal komen wegens totale onkunde. afwezigheid van associaties
of wereldvreemheid & totaal bizarre voorstellingen van fantastische imaginaire zaken. De literatuur van de
mensheid zit immers vol met alle soorten van materiaal dat 'gebruikt' kan worden, ook al is 't gebruiken van literatuur [als levensles & les van/voor/door 't leven] nog maar slechts EEN aspect van haar betekenis.
Iedereen kan zelf eindeloos blijven uittesten of de kunst wel of niet tegen het geloof opkan naar eigen wil
en mening! Je kunt het als een voordeel van religie beschouwen dat ze zorgt voor de tover van onze piek-ervaringen: voor 'n soort van 'verlossing', voor geestelijke hulp, voor mystieke gewaarwordingen & allerlei openbaring van inzicht, begrip, doorzicht & extra fantastische/imaginaire miraculeuze dimensies & dieper sensaties?! Dat laatste, plotselinge flitsen van inzicht {'epifanieen'}, kan seculiere literatuur ons ook wel bezorgen {via bijvoorbeeld hallucinaties, psychedelische ervaringen, dromen & visioenen}, maar op al die
andere 'verlossingen' zal een lezer van 'gewone' literatuur nietper se uit zijn, ook al zal het de lieve lezer
niet ontgaan wanneer men in de literatuur, muziek of kunst & 'goddelijke inspiraties' iets tegenkomt dat ons het woord 'subliem!' ontlokt. De vraag is of dat wat men ten gunste van de religie opvoert echt wel zo veel betoverender is dan wat de seculiere literatuur, kennis, wetenschap of kunst divers te bieden heeft ...
De Duitse dichter Novalis schreef dat hij alles een hogere waarde wilde toekennen, het doodgewone ook zo geheimzinnig wilde maken als het zeer speciale, het alreeds bekende de waarde wilde geven van iets volkomen onbekends, en het eindige alledaagse een zweem van oneindigheid en exclusiviteit wilde mee-geven. Hij maakt zodoende van zichzelf een soort van tovenaar als "The Magus" & Jesus Christ Superstar.
In diezelfde tijden had Johann Gottlieb Fichte het ook al over 'het wonderwerk van het eigen ik', waarmee hij zichzelf ook lid van de literaire & filosofische tovenaars maakt. Er zit ook heel wat niet-bovenzinnelijke
tover in 't gedichtje waarmee Joseph von Eichendorff aangeeft dat uit alles wel een liedje of versje valt te
halen, als een vorm van ode aan de potentie van alles wat er op de wereld in onze ogen & oren aanwezig
is of lijkt te zijn: "Schlaeft ein Lied in allen Dingen/Die da traeumen fort und fort/Und die Welt hebt an zu singen / Triffst du nur das Zauberwort!" Onze gedurige, permanente bijna constante
pogingen om de onttoverde wereld telkens weer opnieuw te betoveren & zodoende op andere wijzen ook te veroveren door een herwaardering van alle [vermeende] zegeningen v/d religie & filosofie zal best wel heel veel mensen ook aanspreken die al graag in steeds hoger sferen verkeren, het bijzondere speciale alsmaar
weer blijven opzoeken, die zich aangesproken voelen door 't idee met andere mensen samen te behoren
tot de ene of andere, deze of gene gemeenschap van 'extra'-gelovigen, uitverkoren kudde & 'het volk' ...
Zij verenigen zich dan ook door de eeuwen heen blijkbaar om nader deel te kunnen hebben aan allerlei hoogstmerkwaardige rituelen die variaties vertonen van tamelijk onschuldig tot en met hoogst belastend!
Om verder dan ook min of meer gezamenlijk geloof te hechten & grote waarde te verlenen aan bekende traditionele symbolen: DE Kruisiging, DE Opstanding, DE Verrijzenis in DE Hemelvaart: brood & wijn die in lichaam en bloed veranderen, zonden die worden vergeven & 'eer die wordt verstrekt', 'genade verleend'?
Dat alles heeft met diverse mystieke wortels in het daaraanvoorafgaande verleden van al die landen en de daar zo nu en dan overheersende culturen, religies, praktijken & aanverwante associaties als religieuze
'tovenarij' & symboliek te maken. Maar het woordje 'tover' kan natuurlijk ook niet [net als 'g d'] helemaal
exclusief & alleen maar van toepassing zijn op het geloven van zulke wonderen als onbevlekte ontvange-nissen, wonderbaarlijke verschijningen & aankondigingen, hemelse heirscharen & 'g ds legioenen engelen'
of 'de wonderbare dope', 't wandelen over de zee & 't veranderen van water in wijn, genezingen enzovoort.
Het daarvoor alreeds, tijdens en daarna aanwezige 'seculiere', ongelovige bestaan had & heeft natuurlijk niet minder oog voor allerlei vormen van betovering en allerhande geheimnisvolle{r} mysteries & stuff like that. Ik ga aardappels chillen, de zon schijnt & de lucht is blauw: ik hou van jou zoals jij van mij, zo vrij & blij als al die andere vogels & eieren in maart, april & mei!
09 apr 2008 - bewerkt op 09 apr 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 07 mei 2026 38 Drie wereldoorlogen, vele kruistochten & teveel
- O 06 mei 2026 37 Aarde bastaardsuiker chemie democratie ERMELOG?
- O 06 mei 2026 7/36 In de 10e eeuw {AD} begon ‘t aanzien van deze
- O 06 mei 2026 Algemene Vaderlandse Economische Historie: die ge-
- O 05 mei 2026 Rabbi MOSJEH Maimonides was één der allergrootste
- O 05 mei 2026 Terwijl de Moorse macht in Spanje steeds meer ver-
- O 04 mei 2026 In de 9de eeuw AD woonden verreweg Dé Mééste Jóden
- O 04 mei 2026 Hoe je ‘t ook bekijkt: alles draait om evolutie of
- O 03 mei 2026 De islamieten zouden veel presteren o/h gebied van
- O 03 mei 2026 34 In het begin van de 7de eeuw had deze Arabische
- O 03 mei 2026 In dit geval kijkt Mor Nilam Asih via decennia dus
- O 02 mei 2026 Niet geraakt door rampen die ‘t Romeins Keizerrijk
- O 02 mei 2026 33 Ten tijde van paus Gregorius
- O 02 mei 2026 Pas in de 9de eeuw zou het Karolingische rijk daar
- O 02 mei 2026 Ook in de tweede helft van de vierde eeuw viel al-