er was eens

De mitsva (gebod of goede daad) van het geven van misjloach manot is afkomstig uit het boek Ester.




Het is bedoeld om er zeker van te zijn dat iedereen genoeg te eten heeft voor het Poeriemfeest dat later op de dag gevierd zou worden,
en om vriendschap & aanhankelijkheid tussen Joden onderling te vergroten: dit als antwoord op Haman's verdachtmaking dat het Joodse volk gekenmerkt werd door jaloezie & onenigheid. Volgens de traditie dient elke Joodse persoon vanaf de leeftijd van bar of bat motsva twee verschillende, kant-&-klare voedselpakketten aan 'n vriend te sturen, teneinde deze motsva te vervullen. In sommige landen is deze gewoonte uitgegroeid tot 't versturen van grote & uitgebreide pakketten naar meerdere personen. In de loop der jaren is de motsva van misjloach manot tot een van de meest kenmerkende eigenschappen van de viering van Poeriem geworden. Eigenlijk is in Ester 9:22 sprake van twee verschillende mistvot. Naast 't geven van twee verschillende Poeriemcadeautjes met etenswaren aan een vriend diende men ook twee giften (in de vorm van etenswaren of geld) aan twee armen te geven. In de praktijk wordt de eerste motsva vervuld door cadeautjes met etenswaren gericht aan bepaalde personen te sturen (direct), & de tweede mitsva door giften te scheneken aan instellingen met 'n goed doel (indirect). Deze kunnen het op hun beurt weer aan individuele personen doorgeven. Zelfs arme mensen zijn eigenlijk verplicht om misjloach manot te geven. Diegene die zich niet kan veroorloven om etenswaren voor z'n relatie te kopen mag etenswaren uitwisselen met 'n relatie, waardoor ze beiden aan hun verplichtingen hebben voldaan.

In feite komt het er dus op neer (als je dat symbolisch zou zou willen zien) dat mensen van over de hele wereld datgene wat zij hebben mee delen met alle andere behoeftigen. Ziehier het idee van de Volkenbond & de Verenigdé Naties: alle mensen, de hele mensheid is verantwoordelijk voor zichzelf en elk ander. Via het Rode Kruis (of wat voor 'liefdadige' organisatie dan ook zijn we als mensen verantwoordelijk voor elkaar (en onszelf): 't recht & de plicht tot 'n normaal menselijk leven waarin we voldoende voedsel en water hebben om te kunnen overleven en alles wat daarna nog van belang is. Mensenrechten, mededeelzaamheid, EEN wereldgemeenschap die begint in 't klein (lang, lang geleden) ...

engel
17 mrt 2011 - bewerkt op 17 mrt 2011 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende