Er was dus duidelijk iets axiaals aan de gang wat

steeds meer conflicten veroorzaakte tussen zg. Ouderwetse Religieuzen & Moderne Seculieren, orthodoxe fanatici & democratisch gezinde 'verlichten' of welk ander etiketje men er verder nog maar op wil plakken!? De oude mens dempte z'n breinfestijn via 'de wet' & onze zg. nieuwe 'ontdekkers' zochten naar andere wegen om gewelddadigheden te leren indammen & zinvol om te vormen tot 'mensworden' e.d.?!

De allerbe-langrijkste gebeden tijdens 'n godsdienstoefening waren de zg. Achttiengebeden, ook wel TEFILLAH/liturgisch uitgesproken of AMIDAH/staande uitgesproken gebed genoemd: om te beginnen werd 't geloof in 'g d' beleden, dan volgden smeekbeden om Yeroesjalayiem/vredesstad weer op te bouwen, 'masjiach' te 'laten verschijnen' & om 'vrede' als 'terugkeer' en/of 'vooruitgang' naar 'paradijselijke toestanden' of 'iets dergelijks' ~~~

Hiermee zijn we ook aangeland bij de 'achtste stap' (vlg. Karen Armstrong in "compassie/12 steps to"knipoog: "Hoe moeten we met elkaar praten?" ~~~

(ka) Dialoog is één v/d modewoorden van 'onze tijd': er heerst 'n wijdverbreid idee dat er overal vrede tot stand kan komen als mensen maar met elkaar 'in dialoog gaan'? Maar i/d wereld van nu is (nog) amper sprake van 'n socratische dialoog: onze gespreksvorm neigt naar agressiviteit in 'n traditie die we v/d oude Grieken hebben geërfd: i/d democratische vergaderingen 'van 't Oude Athene' leerden de burgers op een competitieve manier met elkaar te debatteren, om de argumenten op 'n logische & effectieve manier naar voren te brengen & 'hun zaak' te bepleiten vooral nu 'om zo te winnen'! Ze haalden allerhande retorische trucjes uit om de stelling(en) van hun opponenten te ondermijnen & zagen er helemaal geen been in om hen & 'hun zaak' in diskrediet te brengen als ze daarmee hun tactiek onderuit konden halen! 't Doel was immers (als stadsbewoners) om 'jouw tegenstander' te verslaan: van niemand werd verwacht dat hij z'n mening veranderde, zich liet overhalen om de andere kant te kiezen, of zich in te leven in 't standpunt van 'de rivaal'!?

Zoals we eerder/vaker hebben gezien was 't soort dialoog dat Socrates 'uitvond', volkomen anders: net als alle Atheners had ook Socrates deel-genomen aan die nieuwe/oude debatten, maar hij hield er niet van. Als hij 'één van die geleerde disputeerders & debaters' was, zei hij tegen de ambitieuze jonge aristocraat Meno, dan zou hij gewoon z'n mening naar voren brengen & Meno vragen om daar weer iets tegenin te brengen?

Maar dit paste niet bij 'n dialoog 'als twee vrinden, zoals jij & ik, met elkaar 'n discussie willen voeren'?! In 'n ware dialoog 'met 't antwoord toch 'n beetje vriendelijker zijn & 'n beetje meer i/d stijl van 'n dialectische discussie!?' De socratische dialoog was 'n spirituele oefening om 'n diepgaand 'psychologisch veranderen' bij de participanten teweeg te brengen ~ & omdat 't de bedoeling was dat iedereen voortaan inzag hoe onwetend hij zelf was, kon 'r ook nooit 'n winnaar zijn?! Kortom, 't leven v/d mens wordt gekenmerkt door 'permanente overgangstijden' (tot de dood erop volgt) & 'n 'blijven doorleren' tussen de wieg & 't graf? Yehosjoea gaf zíjn visie erop inde berg/veldredes: vijanden liefhebben, g d als jezelf & beide zij-den v/d 'gulden regel', 't kwalijke nalaten & 't goede bevorderen, zoals jij wilt dat anderen jou niet/wel 'aandoen' & talloze uitwerkingen daarvan in de praktijk van 't leven van 'myDiAlledag' als 'myDiElckerlyc in Alledagsland' ~ 'n myDi 'avant la lettre', met hart & ziel 'vermenselijken' elke dag ...


05 jul 2012 - bewerkt op 05 jul 2012 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende