emo & aso: over~ & ongevoelige mydimensbalansjes?!


Onderzoek
naar de hersenanatomie van moordenaars
suggereert dat de coordinatie van voelen, denken en handelen hapert,
mogelijk als gevolg van asymmetrie
tussen beide hemisferen
in het brein.

Sommige moordenaars
lijken ter rechterzijde een grotere hippocampus te hebben,
een hersengebied dat een sturende rol speelt bij agressief gedrag.
Hoe interpreteer je zo'n aanwijzing?
In elk geval lijkt de compassie met de medemens
af en toe te verstommen,
en dan krijgen gewelddadige motieven
vrij spel!

Maar
misschien is niet alleen
de harteloze psychopaat
maar vooral ook de extreem invoelende mens illustratief
voor de cerebrale verankering van ons sociale gedrag.
Bij sommige mensen staan de emoties altijd voor in de rij,
Ze hoeven bijvoorbeeld maar iets van walging te voelen
en er volgt grote, morele verontwaardiging.
Smak of prak tijdens een diner niet in hun bijzijn,
want ze kijken je haast naar
het schavot ...

De emotionele rechter in hun brein
is overactief. En dan komen we weer terug bij die antenne uit het begin:
we voelen het aan als iemand ~ zelfs een computer ~ een sociale of asociale daad gaat verrichten,
en die intentie wordt allereerst emotioneel herkend.
We 'lezen' andermans emoties volgens neurologen met behulp van een wonderlijk stel hersenen,
dat in de wieg al gevoelens en uitingen om zich heen
begint te imiteren?

Alle aandacht van neurologen
gaat op dit moment uit naar de spiegelneuronen
[waar we het in mydi ook al eens eerder over hebben gehad?],
genoemd naar hun gewoonte om gedrag, gevoel en emoties van anderen na te doen.
Hoe snel lacht een baby in de wieg niet terug naar zijn moeder
of begint om niets mee te krijsen met
een huilende buurbaby?

Ook in mydi
komen we dus herhaaldelijk soortgelijk gedrag tegen
als men meehuilt met de wolven in het bos of zich totaal ongevoelig schijnt te gedragen
ten overstaan van anderen en HUN gevoelens!

Sommigen imiteren elkaar bij het leven
[meer meisjes?] en andere figuren gedragen zich ogenschijnlijk stoer en onaangeroerd
[meer jongens?] door de gevoelens van wat men lijkt te ervaren
of te ondergaan ...

De neiging om de pijn van de ander letterlijk mee te voelen,
om met hen mee te walgen of te treuren, heeft maar weinig meer van een rationele keuze in zich?
De mydisympathie voor een medemens in nood of 'meelachen'
wekt eerder welhaast
de indruk van
een reflex!

Die sociale 'besmetting'
zit diep in onze emoties gegrift
[we komen beide kanten dan ook herhaaldelijk in mydiverhaaltjes & ~reacties tegen?],
we zijn door van alles om ons heen in meerdere of mindere mate
'onberedeneerd aangedaan.

Zozeer zelfs,
weet MG, dat onze bewegingsneuronen in stilte,
maar wel zichtbaar met een jammerende hond meeblaffen
[meehuilen met de wolven in het bos!].
Terwijl ze dat niet doen als ze een blaffende hond op een foto zien.
Nee, die hondenemotie moet gehoord worden om ook meegevoeld te kunnen worden
[als Janosch mijn kat geeuw, dan geeuw ik onwillekeurig met hem mee!]
en als anderen in onze buurt in lachen uitbarsten, glimlachen
en gieren we soms vanzelf met hen mee,
imiteren en apen na
wat 'sociaal wenselijk' zou zijn,
of in het tegenovergestelde geval doen ons er
totaal onaangedaan bij voor,
voelen het tegendeel,
sluiten ons ervoor af of ondernemen actie
in de een of andere tegenovergestelde
richting?

Zo voelen en spelen onze spiegelneuronen
de ander na [al of niet als kijkende in en/of door gekleurde lachspiegels]!
De medemydimensies van mydimensjes, en zelfs de medekat, medehond of medepapegaai
spelen hun spel in en met ons brein of [als er iets fout is gegaan bij de inprint/output]
doen ons als ongevoelige robots 'reageren' met het indrukken van de knop
die 'elektrische schokken' doorgeeft ook al horen we 'de ander' schreeuwen
en doen ons schieten op bevel [van hogerhand
of 'deepdown']?

En denk in dit soort gevallen
ook gerust maar eens aan ons gedrag in Srebrenica
bij het selecteren en uitmoorden van duizenden moslimmannen,
de verwikkelingen met Eric O. in Irak of talloze andere 'momenten' van 't medeleven, ~verantwoordelijkheid en 'bevel is bevel' [op straffe des doods],
onze Poncke Prince in 'ons' Oost~Indie!

En
de Nederlands/Surinaamse
sportcoach/sergeant Desi Bouterse in Fort Zeelandia & omstreken,
het junglecommando van Ronnie Brunswijk,
de Politonele Acties van kapitein Raymond Westerling,
de 'troostmeisjes' en de reacties van de laatste dagen door de Japanse premier Abe,
of de mallotige beweringen en gedragingen van Saddamn in de Woestijn,
atoomkop Ahmadinejad, Kim Young Ill & Pol Pot,
Adolf Hitler & Joseph Stalin
met hun wijdverspreide concentratiekampsystemen
en fabrieksmatige vernietigingsindustrie voor mensen van alle leeftijden uit alle Europese 'christelijke' landen, de atoombommen op Hirosjima en Nagasaki, wereldwijde voorrraden ABC~wapens
en hen die getraind worden om op bevel die knoppen in te drukken
net als de onderwerelden van criminelen compleet
met executies op betaling
en de Nederlandse 'emomoorden'
van Volkert op Pim en van Theo door Mohammed,
de gezinnen die zichzelf en elkaar elk jaar weer bij honderden vermoorden en wederzijds uitroeien, aanranden, verkrachten en
terroriseren ...
Soldaten
krijgen niet
voor niets een [en specialistische!]
basistraining inclusief het op bevel steken met bajonetten in 'vijandige strozakken',
het presenteren van geweren, het groeten van meerderen
en wat al niet?

En
ook ongeboren
babies krijgen in
die eerste maanden al
hele stroomversnellingen van hormonen en
enzymen door, in en over zich heen gespoeld
die meewerken aan ons hetero-, homo-, bi-zijn &
-worden met alle andere typische bijverschijnselen van ons mucho macho bonobo
'zoogdierschap' & menswordingscapaciteiten
daarna ...

Bij
moordende psychopaten
werkt dit imitatie- en invoelssysteem
mogelijk niet helemaal goed
[of helemaal niet goed]
meer ...

Opvallend is
dat velen in hun jeugd
WEL bekend stonden om EEN specifieke akeligheid
[waarvan ook de boeken van bijvoorbeeld Jonathan & Fay Kellerman volstaan: psychologische thrillers van de bovenste plank!]: om het schoppen,
pesten en treiteren, martelen en zelfs
doden van hun eigen
huisdieren ...

Kortom:
het laatste woord hierover
is nog lang niet gesproken
en geschreven!

Droom
er maar
niet van [of juist wel!]:
welterusten, sleep well
& dream sweet!
Tomorrow you
can tell us
all about
it?

@
engel
19 mrt 2007 - bewerkt op 11 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende