Emile Roemer over, onder, boven & met 10 geboden.





ER: "Ik vond die cartoon over Geert Wilders op Joop.nl (de spotprent van Adriaan Soeterbroek waarop te zien is hoe de PVV-leider, verkleed als 'n kampbewaker (kapo), mensen 'n zg. "Tuigdorp" binnenloodst. AV) ook walgelijk, maar het is wel een reactie op zijn manier van uitdrukken en de zaken op scherp willen zetten. Als je elkaar gaat beledigen over en weer om de aandacht te krijgen, dan kan het alleen nog maar van kwaad tot erger gaan?!" III: je moet de rustdag van de heer jouw g d heiligen! ER: "Op z'n tijd rust nemen, daar probeer ik mij aan te houden, maar niet omdat het zondag is. In dit vak (als politicus) ga je altijd door; zelfs als ik in de trein naar buiten zit te gapen, ben ik bezig met mijn werk. Na-denken, brainstormen: die stapel kranten MOET ik nog lezen & als ik tv kijk, MOET ik zien wat andere politici op de informatiezenders zeggen ...

Er zijn, qua vrijetijdsbesteding, 'n paar concrete afspraken: twee keer per week naar de sportschool & op zaterdag 'n potje voetballen met 't ve-teranenteam van Sambeek. IV: eer je vader & je moeder! ER: "M'n vader was heel oprecht, 'n man die zei waar 't op stond, 'n man ook van z'n principes: hij was niet gauw van z'n stuk te brengen. Niet bang: absoluut niet! Liefde? Ja, zeker! We waren niet echt van die kleffers ~ is dat 'n woord? ~ maar vooral mensen van respect & waardering. Ik was als manneke heus niet altijd even braaf, maar daar gaat 't niet om. We gingen goed met elkaar om. Dat ik politiek gezien ook 'n andere kant opging, was voor m'n ouders geen probleem. Ze waren van 't CDA, maar zeker m'n vader zat in de linkse hoek van die partij. Als ik hem met familieleden, vrienden of buren hoorde discussiëren op verjaardagen, dan dacht ik:

Man, je bent nog rooier dan ik! Ze waren trots op mij. Helaas stierf mijn vader vlak voordat ik wethouder werd & m'n moeder kort voordat ik als lid v/d Tweede Kamer werd geïnstalleerd. Ik had 't prachtig gevonden als ze die gebeurtenissen hadden kunnen meemaken. 'n Beetje zoals 'n kleine jongen die wil laten zien wat hij kan. Ja, daar is toch niks mis mee? M'n moeder was vroeg geëmancipeerd, ze probeerde met kursussen plattelandsvrouwen uit de keuken te krijgen, ervoor te zorgen dat ze zich zouden ontwikkelen. Altijd bezig: druk met van alles & nog wat. Ze kreeg de dingen in 'n moordend tempo voor elkaar. M'n moeder was 'n gezelschapsmens: ze was liever niet alleen. Als ze alleen dreigde te komen zitten, dan belde ze snel de buurvrouw, 'n tante of een v/d kinderen. Toen ze ouder werd, begon ze dingen te vergeten. M'n vaders dood was 'n vreselijke slag voor haar: ze leed toen al aan 'n beginnende dementie. 't Was ermee begonnen dat ze niet kon onthouden welke bood-schappen ze moest halen. M'n vader die longemfyseem had stelde 't lijstje voor haar samen. Zij haalde de spullen op. Na z'n dood werd 't erger."
26 mrt 2011 - bewerkt op 26 mrt 2011 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende