eigen mydischuld: dikke ~bult met bloedzweettranen

Vroeger
heb ik
nooit nagedacht over
eten: het ging gewoon allemaal vanzelfsprekend
zonder probleem.

Maar nu blijf ik op 95 hangen
met wat kleine variaties naar boven en beneden
telkens van vijf kilo ofzo.

Blijkbaar
heeft dus die te hoge inname van verzadigde vetten
{onder andere via de zuivel}, fijnbewerkte suikers, een te lage inname van vis en steeds minder beweging heel langzamerhand deze vetlaag doen
ontstaan!

Toen ik er in de jaren zestig op uittrok
met rugzak, slaapzak & wat ouwe spulletjes wist ik niet waar ik terecht zou komen: ik was alleen maar heel vreselijk erg nieuwsgierig naar
de rest van de wereld.

Dus volgden er jaren
door regen, sneeuw, ijs, hitte, stof, woestijnen en ruines
tussen Italia & India/Japan.

En dwars door de USSR.
Maar daar hebben we het al eerder en vaker over gehad in mydi! Ondertussen:
gingen we wel [realiseer ik me nu & hier dus pas!] dankzij die intensiever landbouw & veeteelt [industrie]
steeds meer granen [koolhydraten] eten ten koste van groenten en fruit
[vergeleken bij vroeger]!

Door die verbouw van granen
heeft de alsmaar verder uitdijende wereldbevolking zich weliswaar dus beter gaan leren kunnen voeden, zegt Onze Frits [Muskiet], maar dat is per saldo geen voeding die de kwaliteit van ons leven heeft verhoogd.

Die factor 'gemak' deed namelijk onherroepelijk zijn intrede.

We zijn blijkbaar gaan verbouwen
wat heel erg gemakkelijk op zeer grote schaal te produceren was & wat we lekker vonden zodat de industriele revolutie vervolgens daarmee de genadeslag gaf aan alle oudere kleinschaligheid
...

Door het bewerken
van die granen veranderden die van voeding met een lage glycemische index in een met 'n hoge index: voeding met 'n hoge glycemische index werd steeds sneller
i/h lichaam opgenomen!!!

En ontsnapt daarmee
aan de waarschuwingssystemen die zeggen:
stop met eten want je bent al verzadigd!

Als die rem wegvalt
dan heb je dus blijkbaar eeb groot probleem, want het mensenlijf is nog steeds geent
op een verblijf in de savannen
'alsvanouds'?!

En dat betekent:
eten wanneer je maar kunt en zoveel je nu maar kunt, want je weet maar immers nooit wanneer je weer eten zult tegenkomen?!

En nu zit ik er hier & nu
dus nog steeds bij als 'n gevulde rolmops, Dikkertje Dap met z'n giraffe, Opa Bakkebaard in z'n kleine huisje met op z'n rug z'n eigen kruisje van 'n te makkelijk/onbewust leven
als resultaat van zwerftochten?!