eeuwige schoonheid

Nog 1 klein stukje op 't laatste nippertje. MvH: De prachtige gebouwen v/d Spaanse architect Gaudi hebben mij (schrijft Max van Huut) enorm ge-ïnspireerd: ik trof daarin 'n wereld aan van enorme orde in verscheidenheid. Alles heel verschillend & toch in harmonie met elkaar. De natuurlijke schoonheid v/d vorm raakte m'n ziel. Schoonheid, rationalisme & spiritualiteit zijn bij Gaudi verenigd in één. Ook in 't werk van Le Corbusier her-kende ik m'n eigen visie op architectuur, zoals in z'n laatste schepping de kapel Notre-Dame-du-Haut te Ronchamp, die uit respect voor de (hele) natuur 'n prachtige verbinding met 't landschap aangaat. Le Corbusier heeft zelf over deze kapel gezegd dat 't lijkt alsof ze doordringt tot het on-bekende & in haar vormgeving gestalte geeft aan wetmatigheden die ons zo weldadig omhullen.

Toen ik als concertbezoeker de Filharmonie van Scharoun in Berlijn bezocht, voelde dat als 'n inwijding. Via 'n eenvoudige entree leidde de weg langs allerlei trappen, mooie gangen & ruimten waarin 'n intense vormkracht voelbaar was, naar 't hart v/h gebouw: de grote concertzaal. Scha-roun heeft in dit gebouw natuurlijke wetmatigheden toegepast. Hieruit ontstond 'n vormgeving, die geheel in dienst stond v/d klanken der muziek, misschien zelfs tot aan de engel op 't gebouw die de verbinding verbeeldt tussen hemel & aarde. Iemand anders die mij inspireert is Rudolf Stei-ner. Hij zegt over scheppende kunst: DE VORMGEVER DIENT INNERLIJKE KRACHTEN TE VINDEN WAARUIT DE VORM ZICH KAN ONT-WIKKELEN. DE EEUWIGHEIDSWAARDE VAN HET MENSELIJK HANDELEN KAN SLECHTS UIT HET NIET-TERUGKERENDE OGENBLIK VERKREGEN WORDEN. HET IS NIET ZO, ALSOF HET EEUWIG GELDENDE IN EEN 'TIJDLOZE-VORM' ALTIJD EN OP ALLES VAN TOE-PASSING IS. EEN DERGELIJK STREVEN VERSTRIKT IEDERE WERKELIJKE FANTASIE EN GOOCHELT DE ZIEL HET SPEL VAN EEN SURROGAAT-FANTASIE VOOR. DE MOGELIJKHEID OM HET INNERLIJK LEVEN VAN DE ZIEL UIT TE DRUKKEN IS DAN GEDOEMD TE VERDWIJNEN. Verbindingen zijn voor mij heel belangrijk: mensen zijn met elkaar, de aarde & de kosmos verbonden. Ik ervaar de aarde & de kosmos als levende wezens met hun eigen krachten & schoonheid. Basilius Valentinus, 'n middeleeuws alchemist, ingewijde & filosoof verwoord-de 't heel mooi: DE AARDE IS GEEN DOOD LICHAAM; ZIJ WORDT BEWOOND DOOR EEN LEVENDE GEEST, DIE HAAR LEVEN EN ZIEL VORMT. ALLES WAT GESCHSPEN IS MET INBEGRIP VAN DE MINERALEN, ONTLEENT ZIJN KRACHT AAN DE AARDGEEST. DEZE GEEST IS HET LEVEM, ZIJ WORDT GEVOED DOOR DE STERREN EN GEEFT OP HAAR BEURT VOEDING AAN ALLE LEVENDE WEZENS IN HAAR SCHOOT. DOOR MIDDEL VAN DE UIT HET FIRMAMENT ONTVANGEN LEVEMSGEEST GROEIEN DE MINERALEN IN DE SCHOOT VAN DE AARDE, ZOALS HET ONGEBOREN KIND IN DE MOEDERSCHOOT.

En daar moet ik 't voor dit moment bij laten: we komen er vast later nog wel vaker op terug zoals we het er al veel eerder & vaker over hebben gehad! DÍE levende universele kracht die ook in alle andere planten, dieren & mensen schuilt geeft op haar beurt die 'eeuwige waarden' vol van schoonheid, harmonie, echtheid, samenhang & 'keiharde tederheid' door van geslacht op geslacht & generatie na generatie. Dwars door alles wat ooit bestond, nu 'bestaat' & 'voor eeuwig' zal 'worden' lopen ook onze eigen levenslijnen van inzicht, begrip, tederheid & hun tegendelen die staan voor blindheid, onbegrip, wreedheid & 'zinloosheid'. Daartussenin beleven we méé wat harmonie, vrede & 'goedheid' kan betekenen om 'ons' evenwicht te herstellen wanneer dat verstoord dreigt te worden door natuur- & cultuurrampen. En nu moet dit alles voorlopig weer even terug in de bibliotheek: veranderingen zijn & blijven onvermijdelijk. De kunst is 't om daarin mee te bewegen 'binnenin & rondom' ons. Stapje voor stapje.
Misschien tot straks (of later). 'n Fiets is bijna niets. Nu nog 'n aangename beixo~cardan dus: elektrisch ~~~ nog even sparen & gezonder leven?