eenvoudiger kan 't bijna niet


Hoe dan ook,
whatever the case may be,
het is gewoon een kwestie van doorgaan met ademhalen,
uit & in: de beste inspiratie, letterlijk en figuurlijk, ligt in ons ademhalen & uitademen in stilte,
liefde, geduld & vertrouwen
in onszelf en elkaar.

Je hoeft eigenlijk
helemaal niet zoveel te praten & te doen:
't gaat erom wat we vanbinnen zien & ervaren!!! We moeten weten waar we mee bezig zijn
& wat we nodig hebben: dat is in feite maar heel weinig dus, al 't andere is bijzaak, extra, vaak zelfs totaal overbodig en/of schadelijk voor ons
& de rest van de wereld?

'n Paar eenvoudige
oefeningen elke dag weer
kunnen ons voor de rest van ons leven de kracht geven om ondanks alle belemmerende
& verwarrende invloeden door te gaan en toch te blijven proberen om onszelf te zijn en te worden. Ademhaling is 't fundament van ons bestaan en al het andere komt daaruit voort:
voor zover we dat begrijpen geeft zij ons het contact tussen de ruimte & onszelf ~
we kunnen zo dan ook leren om onze asemhaling te concentreren op de kern van al wat er is ~
er staat niet voor niets geschreven 'bid zonder ophouden' ~ dit betekent ook regelmaat
& verfijning voor onze geestelijke ontwikkeling ~ door diep te ademen halen we onzichtbare energie
uit de ruimte om die in ons op te kunnen nemen, door ons hele zenuwstelsel te laten vloeien
van teen tot top & vice versa en
er weer uit te laten stromen.

Deze
wisselwerkingen betekenen
de grond van ons bestaan:
zonder dit zijn we helemaal nergens.
Sommige noemen dit ook wel yoga~oefeningen,
of 't lichte juk van Yehosjoea: we zijn dan ook in staat
om deze geestelijk lichamelijke {& sociale!} oefeningen uit te voeren
dankzij een lange traditie van hen die contact hebben gemaakt
met 't "Ene Geestelijke" wezen dat alle leven wil bezielen en koesteren
aan haar borst en in haar schoot met zijn daarbijbehorende concentratieoefeningen om ook te leren
om zo onze gedachten te beter te kunnen beheersen en samen men hen de diepte in te gaan
waar de bronnen liggen van eeuwige rust in beweging vol van alle 'heilige' woorden, namen,
kwaliteiten en hun ideeen of vibraties: dit soort van tradities kan ons rust geven
terwijl we ons afstemmen op die openingen naar 't 'goddelijke' ~ waarschijnlijk
hebben onze 'allerverste' voorouders al iets dergelijks gedaan
toen we allemaal nog praktisch mucho macho bonobo's waren
& nog amper 'homo~bi'
die opmerkelijker kunsten begon te vertonen van mimiek,
lichaamstaal, gebaren en de allereerste pogingen tot begrip via onze taal en tekens
die zich langzamerhand steeds verder differentieerden tot waar we nu met z'n allen alweer zijn aangekomen op de drempels van
'de nieuwe{re} tijd'?!

In feite bestaat er zo
niets anders dan 'g d' of "G D"
[je kunt er allerlei namen aan geven omdat het geen naam heeft dan wat het is]:
dat hangt helemaal af van die tradities waar wij ons al of niet in thuis kunnen voelen
& waar we iets aan hebben ~ alles wat in onze ogen werkelijk is, is tijdelijk, vergankelijk, illusie ~
het enige werkelijke is dat in alles & iedereen die goddelijke geest huist. Alles leeft, is aanwezig,
zolang die geest erin is: dit is 't enige waarom het in feite gaat en met de [be]oefeningen
die hierbij horen, eventueel met allerlei prachtige gezongen recitaties en kreatieve uitingen,
leren we onszelf uit onze eigen beperkte gedachten
en gevoelens te halen.

Je begrijpt natuurlijk wel
dat dit dan ook meestal niet gebeurt de allereerste keer dat je het doet ~
het is een lange weg waarmee we jaren bezig kunnen zijn, afhankelijk van hoe intens ons verlangen is en onze gevoelige menselijke zoeken. Om zoiets te ervaren moet je 't dan ook zelf gaan doen, het is nu eenmaal niet iets wat zomaar eventjes kant-en-klaar gegeven wordt meestal, maar je kunt er wel
zo nu en dan wat leiding bij krijgen en het blijft dan ook een weg
van discipline die wilskracht vraagt,
vooral in het prille begin!

Maar als je eenmaal
ermee bezig bent dan ga je het heerlijk vinden,
geeft het zin aan ons bestaan en opent het zo wegen die ons voorheen onmogelijk leken?
Met al deze zelfde basisoefeningen nemen na verloop van tijd de grote diepte, klare helderheid en betekenis van onze belevingen toe. Die belevingen worden door [be]oefening steeds meer realiteit:
je krijgt via inwijding geleidelijk ook meer en diepere oefeningen: vroeger zat daar misschien nog wel
een element in van plicht om ze dagelijks te kunnen doen, maar na verloop van tijd nog maar nauwelijks. Ik zou ze niet meer willen missen en de vorm ervan verschilt per persoon:
't leven gaat zo meer open, je ziet veel meer schoonheid
in de natuur en in mensen.

Deze innerlijke tijd/ruimte-reis
geeft ons een glans over het hele leven mee en een innerlijk geluk
dat alle mensen op eigen wijze hebben ervaren die hun vorm van geestelijk leven hebben gekend en
er deel van zijn geworden. Hierin is geen enkele plaats meer voor haat en ongeduld, fanatiek extremisme of gewelddadige neigingen tegen
andere levende wezens.

Alleen zo [rak kach]
werkt ons innerlijke leven door in het uiterlijke 'tat tvam asi' & dit is dan ook
de bedoeling van alle ware 'vergeestelijking' van alle plaatsen, tijden & mensen op aarde en omstreken: ons innerlijk leven combineren met datgene wat we te doen hebben gedurende ons korte bestaan.
Om vanuit die innerlijke diepte kracht en inspiratie te putten en van daaruit te proberen al onze problemen op te gaan lossen: alleen die combinatie spreekt ons aan & daar past geen etiket meer op
of een monomane sektarische afscheidingsbeweging die zich afzet
tegen alle andere mensen & tradities.

Recessies in de wereldeconomie
zouden moeten worden voorkomen omdat overbevolking, bodemloze massaproductie en verdubbeling van olie~ & energieprijzen vooral steeds meer z.g. ontwikkelingslanden in problemen brengt met alle daarbij behorende ellende van jalouzie, moord en doodslag, fanatisme en haar tussen 'haves & have-nots'! Alleen maar vanuit rust en helderheid die we via onze meditatie en/of ook wel 'gebeden' krijgen, kunnen we spirituele oplossingen ontwerpen
voor alle concrete problemen.

We kunnen
nu & hier [altijd & overal]
alleen nog maar samen overleven via mededeelzaamheid
& onze ware bewustwording van waar het in feite om draait [dichtbij & veraf]!
Landen en volken die in grote problemen dreigen te komen, kunnen door wederzijdse doelgerichte hulp de tijd krijgen om ook energiebesparende maatregelen te treffen die niet direct hun hele economie aantasten en doen ondergaan in chaos
& wrede oorlogen.

De kunst is het dus
om eerst het probleem los te laten:
als we dan in stlite zijn kan de echte oplossing pas naar voren komen in ons over het algemeen
veel te rusteloze brein. Alleen als 't innerlijk licht erop valt kunnen we deze verhoudingen duidelijker zien en er iets meer aan doen. Zelfs in ons onvermijdelijke rouwproces na ziekte en dood
is het deze achtergrond die verlichting kan geven & verlossing
van benauwdheid en vrees. Bewust meer gaan 'mediteren'
[of hoe je het ook maar wilt noemen]
geeft je die vrede & liefde die we voorheen vaak
verloren lieten gaan door gebrek aan
inzicht en begrip: alleen zo
kunnen we meer geven
omdat we zo
meer kunnen
ontvangen.

"Om niet!"
09 nov 2007 - bewerkt op 22 sep 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende