Eenmaal teruggekeerd

uit die mooie wereld, uit deze mooie ervaring, was de ontvangst hier in deze wereld koud, kil & vooral liefdeloos. De verplegende aan wie ik pro-beerde te vertellen wat voor moois ik had meegemaakt, deed dit af met de mededeling dat ik weldra nog wat medicijnen zou krijgen, zodat ik lek-ker kon gaan slapen & dat 't dan wel over zou zijn! Over? Dat wilde ik helemaal niet: ik wilde ernaar terug!

Wat was er met mij aan de hand? Was ik gek geworden? Ik heb jaren in zwijgen & zoeken geleefd. En toen ik eindelijk i/d bibliotheek 'n boek vond waarin geschreven werd over 'n bde, kon ik me niet voorstellen dat ik zo'n ervaring had meegemaakt. Ik geloofde mezelf ook niet meer. Slechts heel, heel langzaam durfde & kon ik mezelf gaan geloven, mijn ervaring voor echt aannemen, & kon ik gaan accepteren & integreren. Dat was niet gemakkelijk. Ik kwam steeds meer in conflict met mijzelf, met wat mijn gevoel zei & met wat ik wist. Nu ik mijn reis in mijzelf heb gemaakt tot waar ik op dit moment ben ge-komen, ben ik blij met m'n bde! 't Is goed om nú te leven, MÈT mijn ervaring. Pas vanaf de tijd dat ik mijn bde begon te accepteren & te integre-ren kan ik weer 'n beetje blij zijn met 't leven hier.

Hoe het begon

Als cardioloog maak je regelmatig mee dat mensen hun hartstilstand overleven dankzij 'n geslaagde reanimatie. In '69, toen uitwendige defibrila-tie ('n stroomstoot op de borstkas) net mogelijk was geworden, hoorde ik voor 't eerst in mijn opleidingsziekenhuis na 'n reanimatie 't verhaal van 'n zogenaamde bijna-dood-ervaring. Deze term bestond toen nog niet, & ik had ook nooit eerder gehoord dat mensen herinneringen zouden kùn-nen hebben aan de periode tíjdens hun hartstilstand. Ik had altijd geleerd dat zoiets helemaal niet mogelijk was.

'n Patiënt met 'n hartinfarct kreeg plotseling 'n hartstilstand, hij werd met succes gereanimeerd, hij kwam weer bij bewustzijn, & bleek tot ieders verrassing héél erg teleurgesteld! Hij vertelde over 'n tunnel, kleuren, licht, 'n prachtig landschap & muziek. Ik ben deze gebeurtenis nooit verge-ten, maar ik heb er ook nooit wat mee gedaan. Tot ik ...