eenheid in viervoud: levensgeest op pad

[
*

1

het hele
leven van yeshu {& van ons}
laat zich als een weg in vier etappes
herlezen: elke 'retraite' wijst op een nieuwe fase
in de bewustwording van {onze eigen}
identiteit
en
zending ...

Een zekere discontinuiteit
is onmiskenbaar:

de Geest in Yeshua spreekt anders
na de eerste 'retraite'
{dope & verblijf in de woestijn}
dan na de tweede, laat staan dan na de vierde
{het graf}.

TOCH valt er ook
een ware continuiteit te onderscheiden
van de eerste naar de vierde en kan men
elk van de vier als
een variant beschouwen van
de drie andere ...

Als gemeenschappelijk
trekken kunnen we noteren hoe elke 'retraite'
de vorm aanneemt van een stervensproces,
gevolgd door een
{her}geboorte of verrijzenisgebeuren.

Alle vier bevatten ze een openbaring van de Geest
en alle vier verdiepen ze de diepste identiteit
van Yeshu.

Telkens weer
is er sprake van de oerrelatie:
"Vader" en "Zoon",
en telkens ook breekt het communicatieproces
verder open
tot de uiterst denkbare limiet waar zelfs de doden
in de onderwereld ~
tot en met de generatie van VOOR Noach,
zie: 1 PET 3:20 ~ mede opgenomen
worden.





2

In het herlezen
van Yeshua's myDiweg zal ook ieder van ons
wel zijn/haar eigen levensweg tot op zekere hoogte
herkennen.

Maar in ons leven
hoeven de 'retraites' elkaar niet noodzakelijkerwijs
in dezelfde orde
op te volgen.

Sommigen worden
nog jong reeds door ziekte, sterfgeval
of oorlogservaring geconfronteerd
met de dood en met het sterven aan het instinct
aan zelfbehoud {=de derde
retraite}.

Anderen ontwaken pas
bij een eerste diepgaande ontgoocheling:
ze hebben geleerd die te boven te komen doordat
de onmogelijk geachte 'liefde voor de vijanden' zich plotseling
als een openbarende scheur in het hart
een weg heeft gebaand
{zie een Mahatma Gandhi}.

Weer anderen zullen hun leven lang
blijven worstelen met de drie oerbekoringen van
de eerste retraite,
ongeacht hun vele verantwoordelijkheden en
gerijpte menselijkheid.


3

In alle vier de retraites
diepen we onze dopeuit:
we leren 'met Christus te sterven en begraven' te worden,
zoals de oudste doopcatechese uit het
zogenaamde 'Nieuwe' testament
het formuleert {ROM 6:I vv.}.

We rekenen af
met de oude Adam
die we allen genetisch en geestelijk
in ons dragen.

Ook gaan we staan,
bekleed met het nieuwe leven,
in de kracht van de Verrijzenis: niet meer eindloos en
grondloos depressief verdoemd,
maar NU reeds 'zetelen we met
de 'opgestane' Yeshu {in ons} aan G*ds rechterhand',
zo betogd de apostel Paulus {het 'nakomertje'},
zij het 'in het verborgene'.

"ALS
u met Christos verrezen bent,
zoek dan wat boven is,
daar waar Christus zetelt, aan de rechterhand G*ds.
ZIN op het hemelse, niet meer in de eerste plaats
op het aardse.
U bent immers gestorven, en uw leven is nu
met Christus verborgen in G*D.
Christos is uw leven, en wanneer hij verschijnt,
zult ook u met hem verschijnen
in heerlijkheid"

{KOL 3:1~4;
vgl. 1 YOH 3:2}.

De gestadige
verinnerlijking van onze dope
zal door de jaren heen enkele elementen die we in het
leven van Yeshu
telkenmale als grondaccoord hoorden meeklinken,
in ons versterken:

a.
de goddelijke doorbraak in ons
is de gave van
Geest;

b.
de telkens nieuwe, tegelijk nederige
en sterke identiteit
van "ZOON"/'kind' in relatie tot 'de Vader/moeder' die
'in de hemel is', binnen de kern
van onze persoon;

c.
de grensverleggende dynamiek van
een continu verrijzenisproces;
de dood in al zijn vormen begeeft het en
het Leven zegeviert
tot in de meest onmenselijke en waarlijk helse
toestanden.


4

De retraitebeleving
speelt zich vaak op een complexere wijze af
dan we geneigd zijn
te erkennen.

IEDER
individu is immers veel meer
dan zichzelf?!
We dragen in alles het gemeenschappelijke
besef van onze generatie
met ons mee;
IEDERE
mens zit bovendien gevangen in een gegeven cultuur
die eveneens dient te worden 'gedoopt'
om waarlijk het leven in zijn volle rijkdom
te kunnen doorgeven.

ELKE
concrete gemeenschap waarvan wij lid zijn,
moet door de vier retraites heen
om de levende G*D in de Geest van Yeshu
waarachtig te kunnen
dienen.

Niet ten onrechte
hebben de eerste christenen,
en de z.g. kerkvaders na hen,
heel het oude testament als verstaanshorizon
van het Yeshugebeuren erbij betrokken
{hineininterpretiert!} ...

Door heel
aandachtig die 'heilsgeschiedenis'
indachtig te zijn,
leert als het ware bij wijze van spreken
met andere woorden ook
iedere dopeling om met Avraham & Ruth
het heidendom
van zijn cultuur af te
zweren.

Met
Mosje & David,
met Yirmeyahoe en de 'armen'
kunnen wij vervolgens steeds weer leren om ons geloof
aan niets anders
dan aan G*ds scheppend Woord te verbinden,
om dan binnen die aanvaarde louteringen de ontmoeting
met Yeshu aan te gaan voor de rest van ons
bestaan
{en 'daarna'?} ...

BOVENDIEN
behoort het nu
tot het 'nieuwe bewustzijn' van diverse soorten
'christenen' om
na 'Vaticanum II' en na Assisi '86 en het 'Samen op Weg'~proces
om de verinnerlijking van het 'Yeshugebeuren' in planetaire
openheid te beleven en daarbij
het gesprek met Joden en moslims, en
hisdoes en boeddhisten, met 'animisten' en 'ongelovigen'
niet meer uit de weg
te gaan.

ALS
er EEN woord
tegelijkertijd verleden en heden,
actualiteit en toekomst. individu en collectiviteit
even bondig als krachtig omvat,
dan springt ons het 'orakelwoord' te binnen
dat ooit Yechezkel,
priester en profeet,

als banneling
te midden van het verbannen volk,
mocht horen:

'Toen zei hij tot mij:

"Profeteer tot de Levensgeest:

DIT zegt G*D de Heer:

KOM van de vier windstreken, Levensgeest,
en blaas in deze gevallenen
dat ze weer leven!"'

{EZ 37:9}

...

"De woorden die ik tot u spreek,
zijn geest en leven" {IOV 6:63}

"Waar Geest is,
daar is vrijheid" {2 KOR 3:17}

...

verliefd
engel
17 okt 2004 - bewerkt op 04 feb 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende