edel ijs edelwijs edelweiss {wast witter dan ooit}


Waar
't dus
eigenlijk allemaal telkens
weer opnieuw op neerkomt
is de kwestie van menswording
door middel van verbeelding: we vormen
ons 'n wereldbeeld dat nooit helemaal af is
en dat we als 't ware al levende
vormen uit minieme stukjes van de legpuzzle
die we constant voor ogen krijgen en keuren
op hun bruikbaarheid en vervolmaking
van waar we
mee bezig
zijn.

In
den beginne
was dat nog alleen maar
een zaak van ja & nee, zwartwit,
boven/beneden, links/rechts & eten of gegeten worden.
Plantaardiger en dierlijker wortels, uitlopers, verkenningen op zoek naar voedsel,
licht, voedselketens
en vleugel~
slagen
...

De
eerste mensen
[over die mensapen
& alle andere aapmensen
zullen we het nu maar even niet weer hebben]
begonnen zich alras steeds ingewikkelder beelden te vormen
van 'hoe alles
in elkaar
steekt'?!

Vandaar
ook die bezielde planten,
dieren, geesten & spoken:
'n rijke droomwereld waar bijna alles mogelijk leek of juist niet
en het verder blijven vormen van aardser & hemelser toestanden vol met goden & godinnen,
helden & schurken in kleurige sprookjes, mythen & 'het nieuws van de dag', oppergoden, Big Brothers & their Little Sisters met aanverwante machtsverhoudingen tot in de puntjes geregeld, uit de duim gezogen, heropgemaakt & door ons tot "DE" Waarheid
verklaard tot de dood
erop volgde.

We 'weten' 't dus niet,
maar hebben bij gebrek aan voldoende instinct of bevredigend reactievermogen & inbeeldingskracht
de niet te onderdrukken topbehoefte om ons telkens weer opnieuw
'n beeld te vormen van
'onze werkelijkheid'.

Voer voor psychologen
& psychiaters zou je zeggen:
die worden toch in de eerste plaats verondersteld te weten waarom en hoe we zo zijn geworden?
Maar ook die blijven steken in deelwerkelijkheden
& beperkte analyses!

Hoe dan ook
blijft het ons eigen hete hangijzer:
we staan er bij & kijken ernaar, brouwen er 'n soepje van & verorberen ons eigen of andermans maaksel met smaak [en/of afschuw!] & gaan over
tot de orde van de dag
[en nacht]!

De heidenen
zijn dan ook al meestal blijven steken
bij & in goden van eigen maaksel: joden hebben opgedane ervaringen
op vele zwerftochten opgenomen in hun g dsbeeld wat de nodige jalouzie opwekte her en der,
christenen zeggen hun visie te baseren op Yesjoe & moslims peuren daar weer
hun veronderstellingen uit als zijnde 'het' antwoord
op alle vragen onzekerheden
& vormen van twijfel-
moedigheid.

Zo
is dat
dus steeds verder
en alsmaar door gegaan
tot waar we nu zijn aangekomen en op nog steeds erg wankele benen zijn gaan staan
al naar gelang we onszelf en anderen hebben kunnen overtuigen
van 'ons gelijk' &
'de waarheid'
...

Wat
niet wegneemt
dat een werkelijke 'werkzaam'
wereldbeeld nog steeds een grote uitzondering blijft
ondanks al die voorraden kennis, nieuwe woorden,
omgevormde begrippen & talloze samenstellingen tot 'iets bruikbaars'!
Survival of the fittest? Ja, daar draait het ook nog steeds om net als toen 'we' pas begonnen.
Maar nu is het meer dan ooit niet meer 'n lichamelijke kwestie van mucho macho homobi bonobo's,
maar vooral ook nog een zaak van geestelijke ontwikkeling
of het gebrek daaraan.

'n Simpele ziel
is blijkbaar al heel snel
tevredengesteld met 'n willekeurig wereldbeeldje
en iemand die iets hogere eisen stelt aan de betrouwbarheid van EEN & Ander zal nooit helemaal
klaar en af zijn: zo simpel & ingewikkeld
is het dus tegelijkertijd.

Alles wat we hebben
is de voorraad aan kennis die is
verzameld grotendeels voordat wij er waren: de rest is tijdens ons leven ontdekt & blijft dus hetgene
waar het ons werkelijk om gaat in mydi
elke dag weer opnieuw.

Welk
'integrerend' wereldbeeld
is als 't ware 't meest compleet,
voldoet aan de eisen die we stellen & draagt 't best bij
aan onze al of niet op gang zijnde of
betwijfelbare mens-
wording
...
16 nov 2007 - bewerkt op 26 sep 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende