dyemytits & fuckyourownmind [ifyoucan&wantto] doIT


~*~

HET
'echte'
"geestelijke"
liefdevolle christendom
[in mijn versie althans]
kent geen
ethische/etnische beperkingen
zoals je van jodendom
& islam misschien
nog wel
zou kunnen
zeggen?

"HET"
dijt 'broeders/zusters' uit tot IEDERE NAASTE,
want alle mensen zijn mensen,
en op grond daarvan OOK zelfs al is het maar voor een tijdje
een plaats van g d:
aangesproken door het oerwoord,
en daarom
woordmachtig?

Het
opheffen
van de etnische beperkingen
is het verschil met het jodendom en de islam, volgens mij zelfs de reden waarom dan ook het oorspronkelijk christen heeft losgemaakt
van beiden [zie ook Jezus. Nalatenschap van
het christendom]!

~!@!~

En
'what about'
de mens die ons nodig heeft?
OOK DAT scherpt het christendom aan
tot vast thema van
innerlijke daad &
overleg!

DE
BEHOEFTIGE
is de mens die jij niet nodig hebt
maar zij jou
wel ...

Zo
kunnen
bijvoorbeeld gehandicapten zichzelf niet helpen,
ze hebben ons nodig [draai het niet om en zeg dat wij op onze beurt gehandicapten & invaliden nodig hebben, want daar doe je hen
geen plezier mee: DAT is
goedbedoelde
onzin?!]

Vluchtelingen
die hun leven verspelen
als ze terug moeten naar het land van herkomst:
WIJ hebben HEN meestal heel overduidelijk
niet nodig,
praktisch nergens meer
voor ...

Maar
zij ons
WEL!

~!@!~

DE
'geest'
van het christendom,
nog zo'n punt:
zoals we die hier o.a. in
diverse mydiverhaaltjes tekenen
sinds de afgelopen jaren, is de ENIGE instantie die boven een aparte volksgeest, boven 'eigen volk eerst'
uitkomt?

Maar
dan moet je haar
niet aflezen uit alle ceremonies, rituelen,
alle dogma's & leerstellingen van het christendom, want die zijn gratis:
staan aan de kant van de consumentereligie,
en die bergen het gevaar in zich toch weer uit te komen
bij de voorrang van de 'eigen groep ~ bij 'wij' als HET "Volk van G D"?
Met zich aangesproken voelen als "Anrede"
kan DAT
nooit!

~!@!~

DAARMEE
heb ik ook een antwoord
op de immer voortgaande relativering
van de religieuze waarheidsvraag?
Wij doen daar in het huidige tijdsgewricht niet meer zo moeilijk over!
ELK zijn/haar eigen waarheid,
of we dat nu zeggen omdat we geen oplossing hebben voor dat zo ergerlijke meervoud van religies,
of omdat we het echt aan
iedereen
gunnen?

HOE
dat ook zij:
elk een eigen waarheid [prima, van harte mee eens],
dat heeft geen andere verklaring dan dat die waarheid er kennelijk niet echt op aankmot [behalve dan voor de aanhanger],
ze verraadt
zichzelf?

WANT
echte religie kan niet meer relativeren:
zij eist complete identificatie van de aanhangers met de
geloofsvoorstellingen?
VANDAAR ook de ongelukken,
godsdienst als
oorlog!

Er is maar
EEN vorm van religiositeit
die daaraan ontsnapt, KAN ontsnappen,
en dat is de humaniteit [menselijkheid/menswording] in de zin van:
zich aangesproken voelen door
de behoeftige?

Humaniteit
is het uitbreken,
het zich aandienen van transcendentie in de gebruikelijke chaos,
door NIET te relativeren & te manipulren:
ijkpunt voor menszijn/mensworden ~
'elck zijn waarheid' stuit hier
op een opmerkelijke
grens!

~!@!~

En geloven?
OOK DAT is dus eigenlijk wat anders dan wij er gewoonlijk van maken,
meer geloven zoals Yeshu
dan geloven in
Yeshu.

"HET IS"
NIET Jesus-verering,
niet trouwblijven aan de voorstelling van de kerkelijke Christus,
de man van smarten en het zoenoffer voor de zonden der mensheid,
maar hem horen als degene die tot op de mydidag van vandaag
aan ons vraagt waar Abel onze broeder is,
Yehoshua als
"Anrede".

Yeshua
horen spreken, is,
om het eens mooi te zeggen:
zelf ons aangesproken voelen
door wie ons nodig
heeft.

Aangesproken,
aansprakelijk & aanspreekbaar,
DAT is geloven ...
deze {!!!}
drie!

"ZIE
hier ben ik!",
HINNENI
in het Hebreeuwse jargon of de 'tale Cana'ans'.
DAT is geloof: als betoon van geest
en kracht.

~!@!~

Menselijkheid
is in het christendom
thematisch geworden, maar thematisch
is iets anders dan
exclusief?

We komen daar
ongetwijfeld later wel weer op terug,
maar voorlopig hier en nu eerst nog even terug naar het begin
van deze mydiverhaaltjes:
OP ZOEK naar een mydimaatstaf om de geest van een cultuur te beproeven, durf ik te zeggen:
HIER - inde humaniteit - is er EEN,
die vriend en vijand kan aanvaarden,
die transcendent is van origine,
niet valt [in] te pakken dan alleen maar voor een korte tijd,
en naar mijn idee alleen door mensen wordt verworpen
die kwaad willen, in zijn voor
zinloos geweld.

Je kunt
een wonder niet plannen,
maar het is wel altijd
Aanwezig.

~:lovesickgaap!:-)engelverliefd~
engel

15 okt 2005 - bewerkt op 30 mrt 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende