De overburen gaan verhuizen
naar een bejaardenapartement
een eindje verderop.
Dus we raakten aan de praat
over onze gemeenschappelijke voorgeschiedenis van de afgelopen zestig
[zeventig/tachtig] jaar. Over hoe anders alles vroeger
allemaal was in bijna alle opzichten?
De omringende zandpaadjes,
bouwland en boerderijtjes, de oorlogsjaren en de jaren
daarvoor & daarna!
Vroeger gingen bijna alle mensen
[vooral in kleinere dorpjes] naar hun eigen kerkjes, er werd gebeden &
in de bijbel gelezen, de meesten waren arm en moesten vaak van jongsaf aan hard meewerken en stopten al op hun twaalfde
met school!
Men ging gewoon in de leer
bij boeren, fabrieken, bedrijven en de middenstand en bleef verder doorgaan op die weg
of veranderde in de loop van de jaren
van beroep
...
Praktisch alles ging nog met de hand
en er werd heel veel en ver gelopen, gefietst
of met de stoomtrein.
Van 's morgens vroeg
tot 's avonds laat werd er gewerkt voor een karig loontje,
soms was er ook grote werkeloosheid en iedereen had iedereen nodig om te kunnen overleven:
je familie, buren & kennissen.
Je had bruin brood
met of zonder boter, margarine, beleg, elke dag een warme maaltijd met aardappels
en groenten met soms een stukje vlees, elke dag kwam de melkboer langs met paard en wagen,
net als de bakker, slager & kruidenier, je at fruit van het seizoen, gaten in sokken werden gestopt
en er werd met de hand gewassen in een teiltje met warm water
op een wasplank.
Je kookte op petroleum
of later met gasflessen, 's zaterdags in het bad in een wasteil in de keuken
en de wc [indien aanwezig] werd met de lampetkan doorgespoeld met water uit de pomp
& verder had je alleen nog de radio, de krant & "G d" of iets dergelijks
[socialisten, communisten, liberalen en nog zo wat sekten, af- &
opsplitsingen zoals de fascisten & nationaal-socialisten, Jehova~
getuigen & Pinksterachtige bewegingen
of 'gewoon niks'?]!
Kortom:
't kan verkeren, alles wordt anders,
niets blijft hetzelfde & zo nu en dan sta je erbij stil hoe het allemaal zo is gekomen en gegaan?!
En voordat je het weet is het einde daar: na puberteit, adolescentie, seksualiteit met hele of halve bewustwordingen van muchohetero, machohomo, bibonobo,
grote steden & andere
landen
...
Je komt vroeger of later
in aanraking met ziekte en dood, lichamelijke, geestelijke & sociale mankementen
& alles wat je maar kunt tegenkomen
tussen kleuterschool
& ouderdom.
~@!@~
Maar goed,
ik was eerder dus al
blijven steken bij woensdag 13 december '44
[vijf maanden voordat ik werd geboren].
Mijn vader was dertig en had een koe gekocht
ergens in de "Steenen Kamer" tussen het dorpje Putten & Nijkerk
& reed op de fiets terug naar huis over de hei waar oudtante Dina die toen zestien was
hen nog op zag fietsen een paar minuten voordat er werd geschoten en zijn eigen leven stopte
in een onverwachte klap: ik heb het er al eerder en vaker over gehad & nog steeds
komen er stukjes van de legpuzzel bij ~ kleine details over omgeving
& aankleding, innerlijke motieven &
uiterlijke schijn.
De onvermijdelijke verschillen
en overeenkomsten tussen die tijden van toen en nu die je nu eenmaal niet
van elkaar kunt scheiden omdat ze in alle opzichten in elkaar verweven zijn in grote lijnen & de aller-kleinste vezels van ons bestaan. Lichamelijk, geestelijk, sociaal:
wij zijn in zekere zin ook nog steeds een stukje ouder{s},
voorouder{s}, maatschappelijke vormgeving
en mentale ontwikkeling
ineen
...
Je kunt niet ontkennen
dat alles wat wij nu en hier ervaren via ons lichaam en onze geest alleen nog maar zo is
omdat wij 'zo' zijn opgegroeid via het leven van onze ouders,
grootouders en voorouders?
Elke vezel van ons lichaam
& onze geest komt 'daarvandaan':
elk moment dat we nu beleven zou niet bestaan zonder die innige verwevenheid
met die van hen die aan ons voorafgingen en nog leven of ook al 'niet meer', maar niets bestaat er
los van 'dat wat was', wat werd en nu nog aan het worden is. Je staat er lang niet altijd bij stil door de ogenschijnlijke drukte van elke nieuwe dag met z'n eigen opmerkelijke beslommeringen, haastige afwisselingen, saaie perioden & wat al niet, maar verleden, heden & toekomst blijven EEN geheel dat wel blijft veranderen naar vorm en inhoud maar dat onverbrekelijk verbonden blijft met wat was en
niet meer is of lijkt te zijn maar toch ook tegelijkertijd blijft bestaan & volkomen verweven
blijft met datgene waarover we ons nu & straks
blijven verwonderen & verbazen.
Niet alles is wat het lijkt te zijn
en niet alles was zoals wij soms wel denken dat het was of is geweest:
het blijft een overgevoelig geheel van wederzijdse invloeden verankerd in al onze botten,
beenderen, spieren, zenuwcellen en de daar uit & op volgende projecties, waarnemingen, suggesties, gevoelens, denkbeelden & 't woordenspel
waarin we 'het' proberen te vatten
& te verwerken.
Nu dan eerst
maar even naar de wc!
Wie verteert in lichaam & geest blijft zich ook bezighouden met het uitscheiden ervan.
Het myditijdreisverhaal gaat toch wel door: zelfs als wij er straks
niet meer zijn of zijn overgegaan
in een andere vorm
en/of inhoud.