Dus, wat nu?
Ook al was gisteren terug een normale vrijdag voor me, ik voelde me 10x slechter dan andere dagen. Ik kon niet stoppen met denken aan 'hoe het had moeten zijn'. Vanmorgen ging het verder en het is nog steeds niet gestopt. Ik wil je terug, punt. Ik mis je zo, maar ik kan het niet eens zeggen. Maar ik wil dat je het weet. Dus deed ik wat ik nooit gedaan zou hebben, praten met mijn 'grootste vijand'. Het meisje waar hij volgens mij te veel mee omging, het meisje dat voor mij een bedreiging vormde (ach komop, elk meisje is jaloers!) Ellen. Ik vroeg haar of ze wist hoe jij je voelde, want ik weet het niet meer. Zij gaat met je praten, maar ik ben bang voor je antwoord.
Rani, vrouw, 30 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende