dus

Maatschappelijk verantwoord ondernemen helpt kinderarbeid dus niet voldoende te bestrijden?

Dat hangt ervan af wat je onder maatschappelijk verantwoord ondernemen verstaat: veel bedrijven denken dat het genoeg is als je ervoor zorgt dat je geen kinderen in je textielfabriek hebt werken. Maar dat is gewoon voldoen aan de regels. Doe je dat niet, dan wordt je bestraft.

Pas als deze bedrijven bijdragen aan onderwijs, zorg of andere hulp aan kinderen onder de lokale bevolking, nemen ze echt hun maatschappelijke verantwoordelijkheid. Je mag er als overheid niet op vertrouwen dat bedrijven die extra moeite doen, want ze zijn er om winst te maken.

Zij hebben geen ethiek: het bestrijden van kinderarbeid is niet hun primaire taak.

Is het altijd fout dat kinderen werken? Kinderarbeid biedt voor veel arme gezinnen een uitkomst!

Dat is het eeuwige dilemma, waar we de afgelopen jaren ook nog geen antwoord op gevonden hebben.

EEN ding weten we nu onderhand WEL: alle ouders en kinderen op de wereld zijn ervan overtuigd dat onderwijs de beste manier is om je verder te kunnen verheffen. Als kinderen moeten werken, dan is dat meestal niet alleen maar uit armoede.

Waar een vader en moeder zijn, hoe arm ook, zal het kind meestal gestimuleerd worden om naar school te gaan en door te blijven leren.

Het is in crisissituaties, waar ouders overlijden of ziek zijn, dat kinderen kostwinner worden.

Werk is dan een uitkomst. Tegelijkertijd berooft het een kind van z'n toekomst.

Net als de kinderen in Nederland, ziet een kind in Afrika de moderne samenleving aan zich voorbijtrekken.

Zij hebben dezelfde behoeften: het vak van schoenpoetser van z'n vader leren, is nu niet voldoende meer om te kunnen meedoen.

Het zal op school moderne vaardigheden moeten opdoen om zich aan de armoede te ontworstelen.

Denk niet dat kinderen die kinderarbeid verrichte niet zien WAT ze missen.

In alle gesprekken die we gevoerd hebben, bleek dat zij zich bewust zijn van, wat we noemen, het dilemma van de onrechtvaardigheid.

We moeten dus in feite gewoon weer tussen de kinderen gaan zitten: na een paar dagen win je hun vertrouwen en vertellen ze je alles.

Dat doen ze graag, want het is vaak de allereerste keer dat iemand echt naar ze luistert.