dus

'wat jij niet wilt ...'



Toen
Yehosjoea haNatsri
aka haMsjiach ten tonele verscheen,
begreep hij waarschijnlijk heel goed voor welke enorme uitdaging we stonden,
maar hij was wel een strenge leermeester naar de normen van die tijd en tolereerde geen enkele vorm van gekunstelde gemaaktheid of huichelachtig zelfbedrog
& eiste volkomen eerlijkheid?

Wie met Yesjoea optrok,
kon niet meer net doen alsof hij van 'g d' & van anderen hield:
je moest zo je liefde wel wel tonen of toegeven dat je bang was:
een andere keuze was er
eigenlijk niet meer!

Je kon veel mensen
voor de gek houden, maar
Yesjoe niet: hij wist wat er in je hart leefde,
ook als je dat zelf niet wist
[dacht men].

Zijn leer
was nu niet bepaald uiterst gecompliceerd,
exclusief extreem sektarisch of totaal
onbegrijpelijk meer.

Hij
vroeg ons
simpelweg om anderen
net zo te behandelen als we zelf behandeld wilden worden
en zo elkaars gelijken te zijn, elkaar onze fouten te vergeven, voor ogen te houden
dat we hier op aarde zijn om te leren iedereen lief te hebben,
inclusief onze vijanden & elkaar te zien
en te dienen als
medemens.

Hij hielp ons
eraan te herinneren
dat we weliswaar 'uit een paradijs' weg zijn geraakt
in al die voorbij eeuwen, maar niet van 'g ds
liefde' volkomen zijn afgesneden
& hopeloos verdwaald
'in 'n hel'!

Sterker nog:
hij hield ons voor [volgens Sjapo
& de euangelisten e.d.] dat we alleen nog maar 'in de liefde
van g d' de nodige steun konden vinden bij de vele problemen
die we op onze tocht naar vollediger bewustwording
konden [& zouden] tegenkomen
[als 'n pelgrimsreis naar
de eeuwigheid]?

Natuurlijk
wilden de mensen
[ook in die tijd al] "JC" allereerst tot iets bijzonders maken
& 'ophemelen'!

Sommigen dachten
dat hij een zeer speciale 'relatie
met g d' had & anderen vonden dat hij uiterst gevaarlijk was
voor de status quo, 'de gewone gang van zaken' omdat er steeds meer mensen naar hem leken
te gaan luisteren in die woeste chaotische tijden vol asociale 'banale criminele depressieve' ellende,
'dus' praatten ze zichzelf [& anderen] aan dat "JC" 'het probleem' was
voor 'de goede Romeinse/joodse orde'.

In feite
was JC noch het probleem
noch de oplossing: hij was eenvoudigweg iemand
die toen niet meer bang was om simpelweg de waarheid te zeggen
voor de mensen van zijn tijd
in die bezette streken.

En hoewel ook hij dit 'leven na 'n paradijs'
[& wat daar allemaal op volgde] overgeerfd had
van zijn voorouders, bleef hij zich, op grond van zijn voorgaande dertig jaar,
bewust van 'g ds liefde voor hem'.

Hij heeft
aanvankelijk waarschijnlijk
geen moment geloofd dat 'g d'
[z'n hemelse vader] hem - of 'n ander - strafte
voor 't verlangen naar 'ware kennis'. Integendeel.
Hij wist dat [volgens de overtuigingen van die tijd]
'g ds liefde' voor ons ook na ons 'vertrek
uit 't paradijs' nog steeds
'in de plannen'
paste?

't Eerste
dat die fictieve
Adam & Eva deden
toen ze 'het paradijs v/d
dierlijke onschuld' verlieten, was dan ook
't bedekken van hun geslachtsdelen talloze eeuwen geleden:
ze schaamden zich a.h.w. voor hun scheppingskracht & geloofden dat hun gedwongen [dwangmatige/geforceerde] vertrek uit 't dierenrijk hen tot 'slechte' mensen maakte,
dat 'g d [e.d.] boos op hen was' omdat ze gedompeld werden in schuldgevoelens,
jaloezie, hebzucht, achterdocht, hoogmoed,
waanzin, onzekerheid &
all that kind of shit!

Wie herkent
zichzelf & 'de anderen' niet in al
die kinderlijke/puberale/adolescente
& 'volwassen vragen'
angsten?

blozen





09 apr 2010 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende