Droomland ('Klaas Komt')

(KJK) In plaats daarvan benadruk ik dat alle drie de religies hun krachten voor de vrede nog niet verbruikt, vermoedelijk nog niet eens ten volle ontdekt hebben. Ten grondslag aan die drie religies ligt 'n bron voor vrede, die door 't fanatisme & 't exclusivisme aan alle zij-den telkens weer dichtgegooid werd & wordt. Deze bron heet: Avram, Avraham, Abraham, Ibrahim, Hagar & Sarah, de stamouders v/d drie religies: jodendom, christendom & islam. De joodse theoloog Shalom Ben-Chorin heeft daarom terecht vastgesteld: 'Er is mij geen politiek conflict bekend waarvan de wortels zo'n 4000 jaar teruggaan. Maar dit is wel 't geval in 't zg. Beloofde Land, dat blijkbaar onlosmakelijk met de zg. Uitverkiezing van Isra-EL verbonden is? Van hieruit moeten dan ook de huidige problemen begrepen worden: uit de oergeschiedenis v/d joden & arabieren, de vijandige broeders (keer op keer), zodat ook wij kunnen zien dat 't hier niet alleen gaat om 'n archaïsch sagengoed, maar tegelijkertijd ook om allerlei van daaruit voortdurende spanningen tussen verwante volkeren! Ishmaël & Yitschak ('g d zal horen' & 'hij die lacht' waren bepaald (nog) geen echte vrienden als halfbroers, maar bij 't dode lichaam van hun vader Avram verenigden zij zich & begroeven hem samen in de grot van Machpela ('de dubbele' @ Chevron ('vereniging', die Avraham nog zelf na de dood van zijn vrouw Sarah ('de gelukkige zuivere vorstin' als familiegraf had ge-kocht.

Hierop vestigen we onze hope: die aanvankelijk zo gewelddadige broederstrijd in dat 'huis van Avram' ('verheven vader van velen' is nog alleen maar te beëindigen door 'n bezinning op de gezamenlijke afkomst. Om die reden wagen we ons aan dit oikoumenisch visioen: we stellen ons voor ogen 'n abrahamitische oikoumene van joden, christenen & moslims. Daarmee moet van meet af aan duidelijk zijn dat abrahamitische oi-koumene ('de hele Bewoonde Wereld' niet zomaar 'n soort van toverwoord is (zoals bv. 'allahuakbar'/'inshallah'/'hallelujah' of 'sesam open u' dat alle bestaande verschillen tussen die religies als bij wonderbare toverslag wil doen verdwijnen, & OOK NIET 'n in 't westen uitgevonden imperia-listische dwangbuis die joden, christenen & moslims van hun religieuze zelfstandigheid wil beroven. 'n Theologie v/d abrahamitische oikoumene, zoals we die hebben leren kennen (we hebben 't hier al eerder & vaker over gehad als ontdekking in tijd & ruimte tussen diverse mensen), wil nu juist de verschillen tussen bv. deze drie grote monotheïstische godsdiensten zeer serieus nemen & TÒCH vanuit theologisch-religieuze overtuiging blijven 'werven voor vredes- & toenaderingspogingen & aanverwante -processen. Hier & nu wordt vooral ook met zakelijkheid, hartstocht en oog voor de werkelijkheid 'n REALISTISCH visioen ontworpen, GEEN fantasie! We blijven immers van die twee geheel verschillende stromingen verslag doen: enerzijds is er 'n ijskoude stroom van joden, christenen & moslims die verbeten in hun wederzijds exclusivisme zo niet in staat meer zijn tot oikoumenische broederschap.

Anderzijds is er 'n warme stroom: van joden, christenen & moslims op zoek naar vrede, als vredestichters, & aldus in staat zijn om die 'tegenwoordigheid' v/d 'oervader(s)' & die 'oermoeder(s)' in al die andere broeders & zusters v/d abrahamitische familie te (h)erkennen. We vertellen onze 'wereldverhalen' met 'n bepaald doel dat berust op waarneming & ontdekking verwondering & berusting, inzicht & uitzicht, eerlijkheid & openheid. Zonder die menselijke waarden & rechten lukt het toch immers nooit? Ook DÀT werd al duizenden jaren lang ingezien door wat we nu 'onze profeten' noemen van alle tijden & plaatsen: ze definiëren menszijn & 'menswording' die men ook wel aanduidde met 'inkeer', 'bekering', 'verlichting', 'inzicht' & tal van andere 'benamingen'. 't Gaat om de inhoud ...