droge droom {high & dry: what a way to go!} ......
Anyway,
gaandeweg wordt
de toon van
Simone steeds losser, essayistischer,
vrijer en vooral ook persoonlijker:
dan is zij op haar best ~ als ze haar gedachten de vrije loop kan laten gaan,
als zij haar eigen levensloop en die van anderen analyseert om er lessen uit te trekken
over de manier waarop nu een wat ouder wordende nog maximaal profijt kan trekken
van z'n resterende levensjaren. Haar recept tegen de aftakeling is ~
zoals wel een beetje te verwachten viel ~
merendeeld helemaal niet zo origineel
[actief blijven, ook seksueel, interesses najagen & een open geest blijven houden],
maar bijvoorbeeld haar pleidooi voor wat zij 'de poezie v/d gewoonte' noemt
is bijzonder en sympathiek, pragmatisch en tegelijkertijd
ook zeer poetisch.
In gewoonten,
zo betoogt zij overtuigend,
komen verleden, heden & toekomst samen,
en daarom zijn gewoonten vooral ook voor wat oudere mensen een houvast dat geluk kan bieden:
"De ouderdom"
{Simone de Beauvoir/Bijleveld, Utrecht ISBN 9789061319245 432 blz. 17,50 euri!}
bevat verschillende van dergelijke mooie, inlevende passages en voorzichtige adviezen.
'n Paar wetenschappelijke bezwaren zijn er nog wel: de schrijfster noemt haar bronnen helemaal niet
of niet volledig; romanpersonages & historische personen worden vaak op voet van gelijkheid behandeld en de gegevens waarmee de schrijfster haar betoog onderbouwde zijn uiteraard dan ook onderhand inmiddels behoorlijk gedateerd maar dat gaat natuurlijk altijd weer voor bijna elke schrijver op
die feiten, fantasie, fictie en de werkelijkheid door elkaar blijft gooien [zoals ik bijvoorbeeld ook elke dag weer doe in deze samengeraapte toevallige collages] in allerlei zeer uiteenlopende fragmenten
uit verschil-lende tijden en plaatsen, bronnen en invallen, als in collages uit alle tijden
en plaatsen die d'r maar zijn!
Alles
waar we mee te maken krijgen
is uiteindelijk gedateerd, tijdgebonden, lokaal/plaatselijk omstreden & heel variabel, vrijblijvend, lichtvoetig, vrij zwevend & min of meer toevallig,
begeesterend & verflauwend.
Het zijn en blijven dus,
net als ook praktisch alle mydientries
van wie en wanneer dan ook persoonlijke beschouwingen
die het boek voor de geinteresseerde lezer van nu ook weer z'n eigen waarde geven ...
Een subtiel stiliste is deze schrijver nooit geweest, zoals de Figaro Litteraire onlangs nog eens
liet zien aan de hand van een nogal gezochte vergelijking met het inderdaad zeer elegante proza
van Francoise Sagan. Zelden stuit je bij De Beauvoir op een echt treffende beeldspraak
of op een onvergetelijke formulering.
Maar "De ouderdom" is wel 'n mooi,
met veel inzet geschreven getuigenis, & veel meer dan de tijdsgebonden noodkreet van 'n door paniek bevangen verouderende behaarde bejaarde i/d dop.
Kortom:
minacht niet je vader
en je moeder als zij [al of niet] oud zijn geworden:
ook zij waren vaak alleen maar tijdsgebonden reizigers op een bepaalde plaats
die meestal niet eens wisten wat zij deden, konden en veroorzaakten.
Opa & oma/opoe hebben 'n beetje 'n poefklank,
klinken wat kneuterig & half teuterig, seksloos tandloos mummelend, babbelend, voorthobbelend & ouderdom is after all toch nog het meest onverwachte van alle
dingen die 'n mens kunnen overkomen,
de gemiddelde leeftijd is dan ook nu nog nooit
zo vreselijk [?] oud geweest als tot nu toe,
er waren tijden dat mensen niet veel ouder werden
dan amper twintig of dertig
en er zijn nog wel plaatsen op deze aardbol waar men nog steeds vaak niet veel ouder kan worden
dan 'n jaar of veertig of hoogstens vijftig?
In de rijkere landen schijnt de levensverwachting nog steeds toe te nemen mede door voedseloverschotten. medische wetenschap, overvloed
en nieuwere keuzemogelijkheden!
En als ik
rimpels krijg omdat ik vijftig ben
dan neem ik vrolijke, niet van die lange onder m'n mond & met
alleen maar wat lichte kraaiepootjes om m'n ogen!
Niets is zo ongewoon als 'n oude man die nu pas van het leven begint te genieten:
niets is zo gewoon als een oude man die sterft alvorens hij begonnen is te leven.
Nog steeds worden vrouwen vaak wat ouder dan mannen in de meeste landen & omstandigheden?
Alles gaat door maar ik blijf straks misschien wel alleen achter:
eenzamer dan de ster die men ziet staan nog uren na
't dalen van de maan als laatste onwezenlijk
bleke wachter aan de horizon
van 't bestaan
...
Wanneer ik me helemaal niet meer
erger aan wat dan ook, ben ik begonnen aan m'n definitieve oudheid.
Niet te verzoenen is het leven: ten einde en ten langen leste is dit misschien nog wel 't meest opvallend ~
te kunnen zeggen: het is maar even tussen twee stilten ietwat luid{er} geweest ~
'n kleine opflikkering in de vermenselijking van deze omgeving,
onder die omstandigheden, in onze harten
die elkaar raakten
...
Vrouwen
hebben dan ook meestal
geen echt jonge geest meer:
ze worden drieduizend jaar oud geboren
terwijl de mannen telkens weer opnieuw moeten beginnen om
hun gewelddadige kortzichtigheid te beperken
of uit te roeien?
Toen ik nog tussen de tien
en de twintig was probeerde ik ouderen nog te tergen,
maar nu na m'n zestigste zijn het de jongeren die ik dagelijks weer wat hoop lastig te vallen
met m'n bejaard get{r}uttel!
Veel ouderdomsdeugden
zijn slechts het min of meer toevallige resultaat
van wat gestilde verlangens en van enkele verlegde grenzen:
al wie ouder wordt moet dus ook liefst een beetje milder worden
& ook wat liever voor zichzelf en elk ander:
de meeste mydimensen zijn vaak
zo vreselijk bot en kortaf, voortsnellend
naar een einde dat toch
al snel komt, sneller
dan ooit gedacht
in ieder
geval!
Ik
zie niemand
fouten maken die
ik zelf niet begaan zou hebben &
ook heb leren waarderen als onvermijdelijke
mijlpalen op weg naar 't eind dat uiteindelijk
'n nieuw begin bleek te zijn: alles is relatief,
betrekkelijk, 'totaal anders' & toch telkens nu
ook weer nieuw, miljoenen jaren oud en
tegelijk spiksplinternieuw. Sleep well,
dream sweet &
tell us
all!?
gaandeweg wordt
de toon van
Simone steeds losser, essayistischer,
vrijer en vooral ook persoonlijker:
dan is zij op haar best ~ als ze haar gedachten de vrije loop kan laten gaan,
als zij haar eigen levensloop en die van anderen analyseert om er lessen uit te trekken
over de manier waarop nu een wat ouder wordende nog maximaal profijt kan trekken
van z'n resterende levensjaren. Haar recept tegen de aftakeling is ~
zoals wel een beetje te verwachten viel ~
merendeeld helemaal niet zo origineel
[actief blijven, ook seksueel, interesses najagen & een open geest blijven houden],
maar bijvoorbeeld haar pleidooi voor wat zij 'de poezie v/d gewoonte' noemt
is bijzonder en sympathiek, pragmatisch en tegelijkertijd
ook zeer poetisch.
In gewoonten,
zo betoogt zij overtuigend,
komen verleden, heden & toekomst samen,
en daarom zijn gewoonten vooral ook voor wat oudere mensen een houvast dat geluk kan bieden:
"De ouderdom"
{Simone de Beauvoir/Bijleveld, Utrecht ISBN 9789061319245 432 blz. 17,50 euri!}
bevat verschillende van dergelijke mooie, inlevende passages en voorzichtige adviezen.
'n Paar wetenschappelijke bezwaren zijn er nog wel: de schrijfster noemt haar bronnen helemaal niet
of niet volledig; romanpersonages & historische personen worden vaak op voet van gelijkheid behandeld en de gegevens waarmee de schrijfster haar betoog onderbouwde zijn uiteraard dan ook onderhand inmiddels behoorlijk gedateerd maar dat gaat natuurlijk altijd weer voor bijna elke schrijver op
die feiten, fantasie, fictie en de werkelijkheid door elkaar blijft gooien [zoals ik bijvoorbeeld ook elke dag weer doe in deze samengeraapte toevallige collages] in allerlei zeer uiteenlopende fragmenten
uit verschil-lende tijden en plaatsen, bronnen en invallen, als in collages uit alle tijden
en plaatsen die d'r maar zijn!
Alles
waar we mee te maken krijgen
is uiteindelijk gedateerd, tijdgebonden, lokaal/plaatselijk omstreden & heel variabel, vrijblijvend, lichtvoetig, vrij zwevend & min of meer toevallig,
begeesterend & verflauwend.
Het zijn en blijven dus,
net als ook praktisch alle mydientries
van wie en wanneer dan ook persoonlijke beschouwingen
die het boek voor de geinteresseerde lezer van nu ook weer z'n eigen waarde geven ...
Een subtiel stiliste is deze schrijver nooit geweest, zoals de Figaro Litteraire onlangs nog eens
liet zien aan de hand van een nogal gezochte vergelijking met het inderdaad zeer elegante proza
van Francoise Sagan. Zelden stuit je bij De Beauvoir op een echt treffende beeldspraak
of op een onvergetelijke formulering.
Maar "De ouderdom" is wel 'n mooi,
met veel inzet geschreven getuigenis, & veel meer dan de tijdsgebonden noodkreet van 'n door paniek bevangen verouderende behaarde bejaarde i/d dop.
Kortom:
minacht niet je vader
en je moeder als zij [al of niet] oud zijn geworden:
ook zij waren vaak alleen maar tijdsgebonden reizigers op een bepaalde plaats
die meestal niet eens wisten wat zij deden, konden en veroorzaakten.
Opa & oma/opoe hebben 'n beetje 'n poefklank,
klinken wat kneuterig & half teuterig, seksloos tandloos mummelend, babbelend, voorthobbelend & ouderdom is after all toch nog het meest onverwachte van alle
dingen die 'n mens kunnen overkomen,
de gemiddelde leeftijd is dan ook nu nog nooit
zo vreselijk [?] oud geweest als tot nu toe,
er waren tijden dat mensen niet veel ouder werden
dan amper twintig of dertig
en er zijn nog wel plaatsen op deze aardbol waar men nog steeds vaak niet veel ouder kan worden
dan 'n jaar of veertig of hoogstens vijftig?
In de rijkere landen schijnt de levensverwachting nog steeds toe te nemen mede door voedseloverschotten. medische wetenschap, overvloed
en nieuwere keuzemogelijkheden!
En als ik
rimpels krijg omdat ik vijftig ben
dan neem ik vrolijke, niet van die lange onder m'n mond & met
alleen maar wat lichte kraaiepootjes om m'n ogen!
Niets is zo ongewoon als 'n oude man die nu pas van het leven begint te genieten:
niets is zo gewoon als een oude man die sterft alvorens hij begonnen is te leven.
Nog steeds worden vrouwen vaak wat ouder dan mannen in de meeste landen & omstandigheden?
Alles gaat door maar ik blijf straks misschien wel alleen achter:
eenzamer dan de ster die men ziet staan nog uren na
't dalen van de maan als laatste onwezenlijk
bleke wachter aan de horizon
van 't bestaan
...
Wanneer ik me helemaal niet meer
erger aan wat dan ook, ben ik begonnen aan m'n definitieve oudheid.
Niet te verzoenen is het leven: ten einde en ten langen leste is dit misschien nog wel 't meest opvallend ~
te kunnen zeggen: het is maar even tussen twee stilten ietwat luid{er} geweest ~
'n kleine opflikkering in de vermenselijking van deze omgeving,
onder die omstandigheden, in onze harten
die elkaar raakten
...
Vrouwen
hebben dan ook meestal
geen echt jonge geest meer:
ze worden drieduizend jaar oud geboren
terwijl de mannen telkens weer opnieuw moeten beginnen om
hun gewelddadige kortzichtigheid te beperken
of uit te roeien?
Toen ik nog tussen de tien
en de twintig was probeerde ik ouderen nog te tergen,
maar nu na m'n zestigste zijn het de jongeren die ik dagelijks weer wat hoop lastig te vallen
met m'n bejaard get{r}uttel!
Veel ouderdomsdeugden
zijn slechts het min of meer toevallige resultaat
van wat gestilde verlangens en van enkele verlegde grenzen:
al wie ouder wordt moet dus ook liefst een beetje milder worden
& ook wat liever voor zichzelf en elk ander:
de meeste mydimensen zijn vaak
zo vreselijk bot en kortaf, voortsnellend
naar een einde dat toch
al snel komt, sneller
dan ooit gedacht
in ieder
geval!
Ik
zie niemand
fouten maken die
ik zelf niet begaan zou hebben &
ook heb leren waarderen als onvermijdelijke
mijlpalen op weg naar 't eind dat uiteindelijk
'n nieuw begin bleek te zijn: alles is relatief,
betrekkelijk, 'totaal anders' & toch telkens nu
ook weer nieuw, miljoenen jaren oud en
tegelijk spiksplinternieuw. Sleep well,
dream sweet &
tell us
all!?
16 mrt 2008 - bewerkt op 16 mrt 2008
- meld ongepast verhaal
-
Muts. (opgeheven op 17-7-2011)
zondag 16 maart 2008 11:37
ik lees wel vaker bij je maar haak meestal af door de gecentreerdheid van je teksten, maar deze was erg mooi in ieder geval.
-
Asih
zondag 16 maart 2008 13:09
@Muts:
gecentreerdheid is
meestal 'n kwestie
van even wennen, persoonblijke interesse
in 't al of niet hotte onderwerp & de tijd nemen
om 't goed te lezen &
beter te begrijpen?
-
Nightwitch
zondag 16 maart 2008 16:17
inderdaad, tis maar net of je de moeite wilt nemen om door te lezen of niet.
gecentreerd of uitgelijnt,links of rechts.
het verhaal is het zelfde.
en dat boek lijkt me interessant, ik ben dan nog jong (maar wat is jong,wat is oud ?) maar die 2 stukjes zijn wijze stukjes -
Asih
zondag 16 maart 2008 16:53
@Nightwitch:
zo vreselijk bijzonder
van mij is het nou ook weer niet:
ik pluk alles overal vandaan wat ook maar enigszins
lijkt te passen in al die mydicollageverhaaltjes of het nu ouder
of nieuwer is afhankelijk van m'n humeur en de geopende doos
van het moment, de krant, een boek of tijdschrift of wat er ook maar toevallig aan komt waaien:
en bij het lezen
van gecentreerde teksten
met kleurtjes en dergelijke is het ook best wel handig zo nu en dan
om de grootste {A} vergroting in te toetsen
en dat alles ook nog eens op 125% te zetten:
dat leest
VEEL
gemakkelijker dan al die kleinere lettertjes,
terwijl 't ook helpt om toch wel een beetje te corrigeren,
de fouten eruit te halen,
zo nu en dan wat hoofdletters
en spaties te gebruiken:
als inhoud,
vormgeving en zin erin
maar variabel kunnen blijven
en we 'er iets mee
kunnen doen'?!
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 07 mei 2026 Handel & gilden: mèt de 12e eeuw begon ‘n tijdperk
- O 07 mei 2026 .1234: Maar voor de edelen gereed waren begon zich
- O 07 mei 2026 38 Drie wereldoorlogen, vele kruistochten & teveel
- O 06 mei 2026 37 Aarde bastaardsuiker chemie democratie ERMELOG?
- O 06 mei 2026 7/36 In de 10e eeuw {AD} begon ‘t aanzien van deze
- O 06 mei 2026 Algemene Vaderlandse Economische Historie: die ge-
- O 05 mei 2026 Rabbi MOSJEH Maimonides was één der allergrootste
- O 05 mei 2026 Terwijl de Moorse macht in Spanje steeds meer ver-
- O 04 mei 2026 In de 9de eeuw AD woonden verreweg Dé Mééste Jóden
- O 04 mei 2026 Hoe je ‘t ook bekijkt: alles draait om evolutie of
- O 03 mei 2026 De islamieten zouden veel presteren o/h gebied van
- O 03 mei 2026 34 In het begin van de 7de eeuw had deze Arabische
- O 03 mei 2026 In dit geval kijkt Mor Nilam Asih via decennia dus
- O 02 mei 2026 Niet geraakt door rampen die ‘t Romeins Keizerrijk
- O 02 mei 2026 33 Ten tijde van paus Gregorius