Droef en toch blij {ondanks alles} zo nu & dan


We
moeten dus
in gedachten houden
dat niet alleen Job
de toespraak van de Heer {?} heeft gehoord,
maar ook zijn 'vrienden'
{EN WIJ!?},
en ook zij luisteren mee
naar het vraag- en
antwoordspel?

Door
ethische kwesties te negeren en
door zich niet te verwaardigen Job te veroordelen
voor iets anders
dan het vragen van een verklaring,
heeft
"DE STEM"
hun verwachtingen
net zozeer als die van Job
beschaamd!

Maar
Job zelf,
die van beide kanten
een klap heeft gehad,
kan zich alleen maar
op de proef gesteld
voelen
...

NIEMAND,
mens of god,
ziet de dingen
zoals hij.

Als
hij het
met de
STEM
eens is
dat macht recht maakt,
spreekt hij zijn menselijke vrienden tegen;
als hij het met hen eens is
en de Heer als rechtvaardig verdedigt,
eist hij iets voor de Stem op
wat de Stem niet
voor zichzelf
heeft opge-
eist
...

WAT
moet hij
nu doen?

Vormt
de eerste helft
van YoV 42:4 in Jobs slotrede een echo van de woorden die Elihoe,
een van Jobs gesprekspartners,
in YoV 33:31 gebruikt?

Door
de citaten die hij kiest keert Job zich,
vol innerlijke woede,
af van G*D om zich tot de mens te wenden,
maar daarna wendt hij zich weer tot G*D?
En in zijn volgende couplet contrasteren hun woorden over hem duidelijk
met zijn bewering over
hemzelf:

- 'Ik had slechts bij horen zeggen
van u vernomen [hij verwijst naar de vrome lessen van zijn vrienden over hem],
maar nu hebben mijn ogen u gezien [hij hoort de toespraken van de Heer uit de storm]!' -

Kijkt JOB naar de Heer
als hij dit zegt
ook al wordt er niets anders zichtbaars vermeld
dan een storm?

DAT is
een mogelijke interpretatie;
maar Jesaja 2:1 geeft dit:
'Het woord dat Yesjayahu, de zoon van Amoz, zag over Yehoedah en Yeroesjalajiem' ...

Een woord
dat gezien wordt is een woord dat uit de eerste hand komt en niet uit de tweede?!
Soms is het heel verstandig om zo'n vers dan ook
letterlijk te
vertalen!?

We komen nu
dan bij de hoeksteen van de
traditionele interpretatie,
de cryptische slotwoorden van Jobs toespraak
die logisch aansluiten bij de twee verzen
die we zojuist bespraken:

- 'daarom veracht ik mijzelf,
en toon berouw in stof en as!' -

DIT is
de zijden draad
waaraan de hele traditionele lezing van Jobs laatste woorden
als een herroeping
hangt ...

Als de eerste
vier verzen in de toespraak
gewoonlijk zo vertaald zijn
dat ze gelezen worden als een herroeping,
dan komt dat doordat ze allemaal
geinterpreteerd zijn in het licht
van dit slotvers.

Maar in
het Hebreeuws is dit vers
dubbelzinnig en in de vertaaloplossing van deze dubbelzinnigheid
vindt geen woord minder steun in het origineel dan het woord
'mijzelf'!

Dit laatste woord,
dat in het Grieks van de Septuagint gegeven wordt,
en sindsdien op de een of andere manier in bijna alle vertalingen staat,
kan het 'luchtledige' worden genoemd
waarin de zijden draad hangt
waar de traditionele interpretatie
aan bungelt!

Anders dan
volgens deze traditionele interpretatie
is het aannemelijk dat Job nu weliswaar in de greep is van
ingrijpend veranderde negatieve gevoelens over IETS
maar dat iets is NIET
hijzelf ...?!!

Sommigen
wijten de overheersing van de berouw-interpretatie van 42:6 aan het 'christendom'. De commissieleden van deze vertaling waren bijna alle christenen, beinvloed door de aloude christelijke traditie van berouw
dat het besef van zondigheid bij de zondaar oproept!
ZIJ werden er zeker door beinvloed in 'toon berouw in stof en as'?
Zo'n officiele Vertaling en de meeste andere vertalingen
bieden ons een Job die in zijn laatste woorden
'zichzelf verfoeit en berouw toont
in stof en as' ........
Dit doen zij op zeer wankele filologische gronden;
het is wel begrijpelijk,
want zij denken in orthodox-christelijke termen en zij VERWACHTEN
boetedoening en zelfvernedering
als de {enige!?} juiste reactie
op de rechtvaardige, almachtige god die zij verwachten
'te zien' .............

MAAR
dat soort interpretatoren en duiders negeren het feit
dat de berouwtraditie,
zoals zij dit vers beinvloedt, even oud is als de Septuagint,
een joodse vertaling van het Hebreeuws in het Grieks die eeuwen ouder is dan het christendom,
en bovendien ook stevig gegrond is in de KeTiV/KoRee opmerkingen bij de Masoretische tekst van het boek JOB/YOV, waaraan
christenen niet hebben bijgedragen omdat ze nog niet bestonden?
BEROUW is op zich een door en door joods idee,
slechts overgenomen door het z.g.
christendom ........

Maar wat de oorsprong
van deze 'vergissing' ook is, toch hebben de brave goedbedoelende exegeten haar met recht erkend:
"Hij kan mij zeer wel doden,
ik kan geen hoop meer hebben;
Toch zal ik mijn zaak voor hem bepleiten," zei JOB in 13:14,
in een vers dat door de KoRee op een beruchte manier
gezuiverd is tot:
"Hoewel HIJ me doodt,
TOCH zal ik op hem
vertrouwen!"

De Heer is nu
zo ver dat hij Job doodt,
en Job bepleit inderdaad nog steeds zijn zaak
voor hem?

Als
de dood door G*D's hand
Jobs grootste vrees was,
dan heeft de Heer die nu bijna bewerkstelligd:
fysiek is Job meer dood
dan levend ...

Maar de rijkdom
van zijn eerdere redevoeringen
is zodanig dat hij maar al te gemakkelijk voorgesteld kan worden als
naakt, heroisch en extatisch,
zoals William Blake hem schilderde, in plaats van,
wat passender zou zijn,
in de erbarmelijk gedaante van een
terminale aids-patient .......

Een bescheidener
benadering van een vers
waar inderdaad zoveel van afhangt, is
om er zo min mogelijk nieuws van te eisen maar alleen de visies opnieuw
te formuleren die Job vanaf het begin had
en waaraan hij zelfs vasthield met de kracht van ironie,
tot en met de verzen die direct aan
deze voorafgaan ...

In alles
wat hij gezegd heeft
in zijn slotredes tot aan deze laatste zin,
bestond Jobs reactie uit een weigering tot reageren!
En zonder sterk bewijs voor het tegendeel
moeten we aannemen
dat zijn onbuigzaamheid
niet is veranderd
in zijn laatste
tien
woorden?!!

Als het anders was,
zou iemand die zo welsprekend kan zijn
het niet zo kort houden?

In
al zijn langere, eerdere toespraken
tegen zijn menselijke gesprekspartners
heeft Job op zijn onschuld
gehamerd!

De Heer
heeft niets gezegd om Job
wat dat betreft
op andere gedachten
te brengen.

Als
er maar EEN twijfelachtig vers is
dat suggereert dat Job wel van gedachten is veranderd,
zouden we moeten aannemen dat zijn veroordeling
doorgaat .............

Job
maakte zich natuurlijk zorgen
over de gevolgen voor zijn medemens,
als G*D inderdaad is wat hij in de ogen van Job leek te zijn?
Als we 'stof en as' lezen
als een uiting van deze zorg,
als een verwijzing naar de mens in zijn sterfelijke broosheid,
als we de werkwoorden die vertaald zijn met 'zichzelf verachten en berouw tonen' lezen als transitief,
met 'stof en as' of {idiomatischer} 'sterfelijk lichaam' als hun
gemeenschappelijk lijdend voorwerp,
kunnen we de slotwoorden
als volgt vertalen:

- "NU MIJN OGEN U HEBBEN GEZIEN,
HUIVER IK VAN DROEFENIS OM HET STERFELIJK LICHAAM!" -

In zijn geheel zou de climactische toespraak dan luiden:

- 'Toen
antwoordde Job de Heer:
"U weet dat u alles kunt doen!
Niets kan u tegenhouden?
U vraagt: "Wie is deze onwetende knoeier?"
Nu, ik zei meer dan ik wist, wonderen gaan mij boven de pet!
"Luister jij en ik praat," zegt u,
"Ik stel je vragen en jij antwoordt."
Ik had over u vernomen,
maar nu ik u aanschouwd heb,
huiver ik van droefenis om
het sterfelijk lichaam.' -

En DAT
lieve myDi-isten
komt ook meer overeen
met mijn eigen wilde ervaringen met het 'noodlot':
dat mijn vader op dertigjarige leeftijd door soldaten werd vermoord
in 1944, een half jaar voor mijn geboorte,
liet z'n sporen na ...

Als enig kind
van een veel te hard werkende moeder weigerde ik om
een militaire opleiding te volgen in het Nederlandse leger ten tijde van de
Vietnam-oorlogen: en moest dus naar het 'kamp'
in Drenthe ...

'Net'
als mijn vader
die in 1942 een half jaar moest doorbrengen in kamp Erika bij Ommen, waar Jiddu Krishnamurti ooit bijeenkomsten hield met een heel ander oogmerk dan de Duitsers
hadden!

De Israelische politie
vond het even onvermijdelijk om me in januari '67
op te sluiten wegens beatle/beatnik/hashbezit en $50 boete te laten betalen ...

De Jordaanse politie
kon het niet nalaten om me gedurende de Zesdaagse Oorlog op te sluiten in een 'interneringskamp/gevangenis' in Amman, wat vergezeld ging van
het heldhaftige 'Arabische' spugen, schelden,
trappen, slaan en
stompen!

WIE
zal ik daar allemaal de schuld van geven?
Mijn eigen kleine domme naieve 'ikje', goden- en/of duivelsstreken, geuniformeerde olieboeren met 'befehl ist befehl'-mentaliteit,
soldaten in het algemeen, speciale regimes of
andere dwarsliggers?

Koningen, keizers, generaals,
admiralen, maarschalken, bommenwerpers,
heksenverbranders, racisten, baarddragers, tijdelijk ongestelden die eventjes niet helemaal toerekeningsvatbaar zijn,
eigen schuld dikke bult?

Mooie leuzen zijn er bij de vleet op alle terreinen des levens?

Natuur en cultuur doen hun invloeden op ons gelden en wij op hen ...

Je kunt dus blijkbaar niet veel meer doen dan je best en proberen er wat
van te maken voor, tijdens en nadat het 'lot' toeslaat ...

Idolen genoeg, eerder veel teveel!

Leiders, popidolen,
goeroe ouwehoeroe, jomandisten/ratelbanders en
eindeloze legioenen andere oenen uit alle hoeken en gaten van het
'vrije westen', het 'ijzervretende oosten',
het 'arme zuiden en 't 'rijke noorden',
wat mij betreft kunnen ze
allemaal
de pot op!

Elke dag heeft genoeg aan z'n eigen 'leed' en 'vreugde' ...

Sommigen zien het licht
[zeggen ze!} schijnen via Socrates of Yeshu,
Xantippe of Hedy, Annie M.G., Madonna, Robbie, HIM/HER/IT, PapadiRoma, George W. of DemoKelly, JanPeter of Pimmetje,
darkroom of lichtbak en zonnebank:
van mij mogen ze!

Genoeg gekletst voor vandaag?

Wees gegroet myDigemeenteleden,
-dagboekaniers, -zoetwaterpiraten en andere m/v -zeeschuimers op de oceanen des levens:
ik ga nog even zitten en daarna pitten!

Sweet dreams to all!
So you tomorrow?
DIT sterfelijk lichaam is ondanks alles blij tegen de klippen op ...
Huiverend van droefenis, bibberend van angst en kou, zwetend bloed en
tranen en hopend op een beter wereld voor alle kinderen en
mensen van goede wil ...

verliefd
vrolijkknipoogerg vrolijkcool!verdrietignahnahbah!gaap!verwardgemeen
verliefdliefdesverdrietverliefd
gemeenverwardgaap!bah!verdrietigcool!erg vrolijkknipoogvrolijk
verliefd
engel
12 mei 2004 - bewerkt op 16 dec 2007 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende