drip drup drop klip klup klop sip sap sop mip map
Mop?
Misschien kun je hen 'n brief schrijven waarin je de (voor)geschiedenis van jullie allen als familie uiteenzet, & jouw hope & je bezorgdheid voor ieder afzonderlijk. Heeft jouw familie 'n 'zwart schaap' & hoe is die situatie ontstaan? Kan dit nog worden 'rechtgezet'? Hoe voer je 'n discus-sie of handel je bij 'n meningsuiting of ~verschil?
Wat zijn jouw sterke punten i/d omgang met je familie? De confucianisten geloofden in 't belang van rituelen in 't familieleven. In 't oude China moest ieder gezinslid zijn of haar wensen ondergeschikt maken aan die van een ander: de oudste zoon schikte zich naar z'n ouders, 'n vrouw naar haar man, & 'n jongere zoon naar z'n oudere broer.
't Systeem was zó opgezet dat 'r 'n uitwisse-ling van beleefdheid was & iedereen wel een bepaalde mate van respect ontving. Zo werd die oudste zoon later waarschijnlijk zèlf vader en werd dan door zíjn zoon op dezelfde manier gediend als hij z'n eigen vader diende.
Je kon zowel 'n oudere als 'n jongere broer hebben, en dan kreeg je steun v/d rituelen van respect terwijl je zelf ook respect betoonde. Die "LI/rituelen" vergden van een zoon dat hij zich geheel en al schikte naar de wensen van z'n vader, maar de vader werd wèl geacht zich éérlijk, vriendelijk & hoffelijk tegenover z'n kinderen te gedragen!
Het Familieleven werd gezien als vergelijkbaar met de zorgvuldig vormgegeven rituele balletten van het Oude China: 'n reeks vervlochten en op elkaar afgestemde dansen, waarbij íeder 'n partner had & íeder aan de schoonheid van 't Geheel bijdroeg?
De 'LI'/traditie(s) stelden àlle familieleden instaat om zich te oefenen in empathie: wanneer de vader bijvoorbeeld op sterven lag, dan trok de oudste zoon zich terug uit 't familiehuis om te vasten & zó nu deel te hebben aan de verzwakking van z'n vader & diens overgang van leven naar dood! 'n Dergelijke manier van leven past natuurlijk niet meer bij deze tijd: in 't Westen waarderen we de onafhankelijkheid van jongeren, verwachten we van hen dat ze zeggen wàt hun op 't hart ligt, & eisen we (meestal) géén absolute gehoorzaamheid (meer)!
Maar behandelen we de oudere leden van de familie (nog wel voldoende) met meevoelen-de liefde & respect? Als ze sterven, worden ze dan omringd door zorg of worden ze weggebracht & opgeborgen in 'n onpersoonlijk verpleeghuis of hospice? Als ze thuiszijn, worden ze dan slechts met obligate plichtplegingen gehandeld & als 'n làst beschouwd? Nemen sommigen 'n groter deel dan anderen op zich i/d verantwoordelijkheid voor verzorging?
Confucius was laaiend toen hij zag dat veel zonen 't eten gewoon voor hun ouders neerkwakten inplaats van er 'n elegante, sierlijke ceremonie van te maken: 'Zo worden honden & paarden ook verzorgd!' riep hij uit. 'Het respect van kinderen bestaat er niet alleen in dat jongeren de zware taken op zich nemen als er iets gedaan moet worden,' stelde hij, 'het is íets méér dan dat.'
Dit ongrijpbare 'iets' sloeg op de 'houding': èlk gebaar & èlke gezichtsuitdrukking gaf blijk van 'n gemoedstoestand waarin je deze riten van dienstbaarheid uitvoerde. De zorg voor ouderen gaat 'n groot probleem worden i/d westerse landen, waar de bevolking sterk vergrijst ...
Kunnen we o.a. van 'Kong Foe Tse' nog iets leren over die meevoelende zorg voor bejaarden?
Misschien kun je hen 'n brief schrijven waarin je de (voor)geschiedenis van jullie allen als familie uiteenzet, & jouw hope & je bezorgdheid voor ieder afzonderlijk. Heeft jouw familie 'n 'zwart schaap' & hoe is die situatie ontstaan? Kan dit nog worden 'rechtgezet'? Hoe voer je 'n discus-sie of handel je bij 'n meningsuiting of ~verschil?
Wat zijn jouw sterke punten i/d omgang met je familie? De confucianisten geloofden in 't belang van rituelen in 't familieleven. In 't oude China moest ieder gezinslid zijn of haar wensen ondergeschikt maken aan die van een ander: de oudste zoon schikte zich naar z'n ouders, 'n vrouw naar haar man, & 'n jongere zoon naar z'n oudere broer.
't Systeem was zó opgezet dat 'r 'n uitwisse-ling van beleefdheid was & iedereen wel een bepaalde mate van respect ontving. Zo werd die oudste zoon later waarschijnlijk zèlf vader en werd dan door zíjn zoon op dezelfde manier gediend als hij z'n eigen vader diende.
Je kon zowel 'n oudere als 'n jongere broer hebben, en dan kreeg je steun v/d rituelen van respect terwijl je zelf ook respect betoonde. Die "LI/rituelen" vergden van een zoon dat hij zich geheel en al schikte naar de wensen van z'n vader, maar de vader werd wèl geacht zich éérlijk, vriendelijk & hoffelijk tegenover z'n kinderen te gedragen!
Het Familieleven werd gezien als vergelijkbaar met de zorgvuldig vormgegeven rituele balletten van het Oude China: 'n reeks vervlochten en op elkaar afgestemde dansen, waarbij íeder 'n partner had & íeder aan de schoonheid van 't Geheel bijdroeg?
De 'LI'/traditie(s) stelden àlle familieleden instaat om zich te oefenen in empathie: wanneer de vader bijvoorbeeld op sterven lag, dan trok de oudste zoon zich terug uit 't familiehuis om te vasten & zó nu deel te hebben aan de verzwakking van z'n vader & diens overgang van leven naar dood! 'n Dergelijke manier van leven past natuurlijk niet meer bij deze tijd: in 't Westen waarderen we de onafhankelijkheid van jongeren, verwachten we van hen dat ze zeggen wàt hun op 't hart ligt, & eisen we (meestal) géén absolute gehoorzaamheid (meer)!
Maar behandelen we de oudere leden van de familie (nog wel voldoende) met meevoelen-de liefde & respect? Als ze sterven, worden ze dan omringd door zorg of worden ze weggebracht & opgeborgen in 'n onpersoonlijk verpleeghuis of hospice? Als ze thuiszijn, worden ze dan slechts met obligate plichtplegingen gehandeld & als 'n làst beschouwd? Nemen sommigen 'n groter deel dan anderen op zich i/d verantwoordelijkheid voor verzorging?
Confucius was laaiend toen hij zag dat veel zonen 't eten gewoon voor hun ouders neerkwakten inplaats van er 'n elegante, sierlijke ceremonie van te maken: 'Zo worden honden & paarden ook verzorgd!' riep hij uit. 'Het respect van kinderen bestaat er niet alleen in dat jongeren de zware taken op zich nemen als er iets gedaan moet worden,' stelde hij, 'het is íets méér dan dat.'
Dit ongrijpbare 'iets' sloeg op de 'houding': èlk gebaar & èlke gezichtsuitdrukking gaf blijk van 'n gemoedstoestand waarin je deze riten van dienstbaarheid uitvoerde. De zorg voor ouderen gaat 'n groot probleem worden i/d westerse landen, waar de bevolking sterk vergrijst ...
Kunnen we o.a. van 'Kong Foe Tse' nog iets leren over die meevoelende zorg voor bejaarden?
24 jun 2012 - bewerkt op 24 jun 2012
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 15 jan 2026 50398 131 Philo van Alexandrië maakt gewag van nog
- O 15 jan 2026 50397130 Maar ook PoPi zag al snel in dat het volk
- O 15 jan 2026 50396129 Bij ‘n kort overzicht van PoPi’s carrière
- O 14 jan 2026 50395128’n ‘TIBERIEUM’ is ‘n tempel - in dit geval
- O 14 jan 2026 50394 We hebben in ander verband getracht aan te
- O 14 jan 2026 50393 Alvorens de belangrijke vraag van de betrok-
- O 14 jan 2026 50392127 Of moeten we de tegengestelde opinie hul-
- O 14 jan 2026 50391 Verder somt Philo de zeven doodzonden op
- O 13 jan 2026 50390 In elk geval maakte de hogepriester uit deze
- O 13 jan 2026 50389126 DF was ervan overtuigd dat er nog wel wat
- O 13 jan 2026 50388 125 We hebben ook al eerder/vaker gezien dat
- O 13 jan 2026 50387 Het Oude Testament vertelt dat Henoch en de
- O 13 jan 2026 50386 Eerst probeerden ze betrouwbare getuigen te
- O 12 jan 2026 50385 ‘n Edict van Antiochus III uit 198 vChr./BC.
- O 12 jan 2026 50384124 Al kan de term ‘sanhedrin’ ook betrekking