Dream mydisweet, sleep mydiwell & tell us softly?!


SP balanceert op 'n lang, slap koord, gespannen tussen twee uitersten.
Hij preekt dat iedereen zich moet schikken naar de wetten & de zeden van zijn of haar cultuur; hij laat de verschillen bestaan.
Tegelijkertijd verklaart hij dat deze verschillen zijn opgeheven. Gegeven Christos ('in Christus'knipoog doen ze er niet (meer zo erg) toe?!

We denken er nu bijna tweeduizend jaar later misschien nog steeds wat (te) licht over, maar vandaag de mydidag zullen waarschijnlijk niet veel gelovigen in staat zijn om zo radicaal hun huis op te geven als Sja'oel Paulos (Sjapochapeau) deed, en om zich van al die overbodige ballast van hun geloof te ontdoen teneinde onvoorwaardelijke gastvrijheid aan te bieden. SP deed dit a/d ene kant met een naar buiten gerichte (centrifugale) kracht. Anderzijds was die kracht gefundeerd in een vrijheid die hij in zijn ontmoeting met 'de Christos' ervaren had. DEZE ontmoeting vormt het onvervreemdbare element ~ zijn particuliere huis ~ dat op het grondgebied van het jodendom staat, de belofte aan Avram (Avraham, Abraham,
Ibrahim) vervuld in de masjiach (gezalfde uitverkozene: imanoe'el ~ g d is met/in ~ Yehosjoea (g d redt/geneest/heelt) vlg.
1 Korinte 3:11

'... want niemand kan een ander (beter) fundament leggen dan wat er reeds (aanwezig/wordende) is (& klaarligt voor ons),
namelijk Yehosjoea haMasjiach!'

DIT
fundament vormde de bijzonderheid van zijn eigen jodendom, & 't vormt, met alle ballast die we erom heen gevormd hebben & waarvan we ons om echt gastvrij te kunnen zijn zouden moeten kunnen ontdoen, 't particularisme van ons 'eigen' christendom. Waar hebben we nu eigenlijk meer mee te maken? Met doemdenkers of bevrijders, zwartkijkers of verlossers? Beesten of mensen?

Sjapo is geen doemdenker. Om twee redenen niet. Hij beschouwt de 'wederkomst van Christos (het ESCHATON) niet (meer) als een kwaad, maar als een "GOED". 't Hemels koninkrijk van G d wordt ermee voltooid: 't verlangen v/d mensheid ontdekt zichzelf met, in & aan elkaar keer op keer
Ondanks Alles?! En vervolgens: zijn blik is niet meer op de toekomst gericht, maar op het nu. Niet meer op 't alreeds bepaalde en/of nog steeds on-bepaalde, maar op 't nu na dit verleden & voor die toekomst. DIE radicale aandacht voor het heden ('toon me heden m'n dagelijks voedsel'knipoog:
zijn haast om aan de Joden in de diaspora & aan alle andere volken op aarde dit goede unieke 'herboren' nieuws v/h hemelrijk g ds te openbaren en te verkondigen, ontleent hij aan de idee dat 't eschaton begonnen is met de dood & opstanding van die "christos". 't Eschaton strekt NU zijn invloed vanuit de toekomst naar 'n moment in 't recente(r) 'verleden':
de opstanding van Christos anticipeert 't eschaton -
't IS ER
NU AL
...
18 jan 2011 - bewerkt op 18 jan 2011 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende