dre78b relatieve begrippen
't Jodendom
gaat ervan uit dat goed
en kwaad relatieve begrippen zijn
en alleen in contrastwerking goed tot hun recht kunnen blijven komen?
Pas door het kwade tegendeel krijgt het zijn goede duidelijke contouren!
RAV Nachman, de zoon van Rav Chisda (4e eeuw), vraagt zich af waarom de uitdrukking
'en G'd schiep' in GEN. 2:7 met twee letters "YOED" geschreven wordt terwijl één 'yoed' zou hebben volstaan?
't Antwoord luidt dat G'd twee neigingen in de mens geplant heeft: 'n goede hemelse neiging & de aardse materiële neiging!
Die goede en kwade neigingen/instincten worden beschreven als een soort van innerlijk spanningsveld binnen de persoonlijkheid;
't wordt meestal gevormd door de spanning tussen wat de mens wìl èn wat wij onszelf toestaan.
In feite is er sprake van een voortdurende interne strijd tussen goed en kwaad, ook al zijn we ons daarvan allang niet altijd bewust?!
't Talmoedisch begrip 'geweten' is een dynamisch & géén statisch concept: geen wonder dus, speciaal als we kijken naar hormonen & omstandigheden, opvoeding & haar verleidingen, zwakheid & sterkte, doorzettingsvermogen & onverschilligheid, wreedheid & haat: zo gezien is ons geweten als 'n dagboek vol van onze innerlijke strijd tussen tegendelen; G'd plaatst ieder mens in 'n soort oorlogssituatie omdat alles in deze wereld, goed & kwaad, 'n beproeving vormt voor de mens. Rijkdom, armoe, voorspoed & lijden bepalen contouren v/h slagveld: als we juist weten om te gaan met alle situaties, worden we wellicht
wel ooit 'perfecte mensen' i/d 'volmaakte wereld'?
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende