dre265 formele punten {innerlijk versus uiterlijk}
De vraag wàt een Bijbelvertaling nu specifiek Jóóds maakt, houdt de kampen nog steeds verdeeld: sommigen leggen de nadruk op de BRONTEKST! Een Jóódse vertaling sluit volledig aan bij de overgeleverde Hebreeuwse tekst, de zg. Masoretische tekst. Dìt is op zìch 'n belangrijk punt omdat christelijke vertalers óók àndere bronnen gebruiken, zoals Septuaginta, Vulgata & ook wel Dode~Zoutzeerollen!!
Sòmmige vertalers bestaan het zelfs om tekstuele 'verbeteringen' aan te brengen, die in strijd zijn met 'de Overlevering': het hoeft dus geen betoog dat dìt géén Jóódse benadering is? ÀNDEREN zien een joodse vertaling meer als een sociologisch gegeven: 'n vertaling ìs Jóóds wanneer deze DÓÓR JÓDEN & vóór Jóden gemaakt is!
'n Derde groep vindt een vertaling joods wanneer het taalkundig als joods overkomt: het joodse karakter komt dàn (vooral) tot uit-drukking in een speciaal vocabulaire, dat (oorspronkelijk) alléén door Jóden gebruikt werd? De Nederlandse Dasbergvertaling (1970) is híer een typisch voorbeeld van.
Dasberg geeft joodse eigennamen en technische termen in de Hebreeuwse vorm weer & niet (meer) in het verbasterde Nederlandse christelijke woordgebruik! Mosjeh of Mosje BLÍJFT Mosjeh of Mosje & wordt geen Mozes of Moses! Zó blijven óók vele andere woorden van speciaal namen gewoon vertaald zoals je opgeschreven staan: Pesach, Omer & Yom haKippoeriem etc.
DRE's bezwaar tegen deze 3 zienswijzen is dat ze slechts aan de búitenkant 'joods' zijn: het joodse karakter v/d bijbelbenadering klinkt i/d inhoud van die vertaling níet door?! 'n Vierde standpunt zou men 'exegetisch' kunnen noemen: 'n vertaling is uitlegkundig jóóds als er i/d vertaling 'n specifiek Jóódse uitleg doorklinkt! Vertalen ìs verklaren & 'joods' zijn dan de interpretaties van TeNaCH, die verder zo nu dus ook úit de MIDRASJ & Talmoed stammen. [Vandaar ook dat Mors myDi zó'n allegaartje vertoont van 'van alles & nog wat'] ~~~
Asih, man, 80 jaar
Log in om een reactie te plaatsen.
vorige
volgende