dre129b leven & sterven @ myDi: eigenlijk is Diary

een soort van 'kamertje', of een plek in het bos, op de heidevelden, middenin de zandverstuivingen, aan de kust, op zee, in de lucht & nog wat 'dwarswegen' zo nu & dan: mijn dagboek is de plek in mijzelf die er altijd al geweest is & ook voor immer zal zijn, zelfs voor ik verwekt & geboren werd & nadat mijn hart stopt met kloppen! Hèt is g d: de stilte, het geluid, ontstaan & vergaan, 't woord dat zegt: ik ben die ik was & zal zijn ~ het kind aan moeders borst, aan de tafel, in bed, in 't bad & onder de douche, de waterval & eeuwig heelal!!!

"Gewoon iets" wat ik van m'n ouders heb meegekregen & zij weer op hun beurt van hun ouders & voorouders, dieren, planten & 'stof'?!

Ook het jodendom waaruit christendom en islam e.d. zijn "Voortgekomen" hècht zeer aan Hèt Leven: het leven heeft heiligheid & eigen waardigheid ~ we noemen dit in 't Hebreeuws 'kedoesjat hachajiem'; de filosofie v/h jodendom stelt dat het leven altijd te prefereren is boven de dood!

Al het mogelijke moet worden gedaan om het leven te beschermen, te bewaren, in stand te houden en te verlengen ...

Want het is 'door g d geschapen': alles wat g d GESCHAPEN heeft is waardevol, zowel 't stoffelijke als 't geestelijke ~ tegelijk is er het besef dat de dood (ook) bij het leven hoort ~ niet WÍJ bepalen de datum v/h gaan LEVEN & sterven, maar g d heeft voor ieder mens 'n bepaalde tijd van aards leven vastgesteld?! Natuurlijk kennen we g d niet: hij/zij/het 'ìs' Dé Grote Onbekende & juist daarom bron: díe kern van het bestaan, de basis van al wat is, was & 'zal zijn' geeft vertrouwen in aanwezigheid, aandacht, tederheid, zon, wind & water.

Daarom ging ik lopen naar het zuidoosten begin jaren zestig v/d vorige eeuw 'naar China' {Korea/Nihon/Nippon/Birobeidjan} & 'terug'!

Ik ben onderweg om díe Hope vast te houden & Zíj mij: rondom HaMakom, HaSelaHaAdom & 'nu/hier'; 't is i/d joodse traditie niet echt gebruikelijk om mensen die ernstig of terminaal ziek zijn deze mogelijk beangstigende boodschap te brengen!

't 'Slecht nieuws gesprek' wordt dus meestal niet gevoerd met degene die het direct aangaat: men vindt 't belangrijk dàt Díe HÓPE níet verloren gaat & dat ook 'n stervende níet ontmoedigd raakt? 'n Slechte prognose wordt in eerste instantie alleen met de directe naasten besproken! We wisten het nog niet op 't moment dat dat HIJ werd gedood, ik wist niet dat zijn vaverliefdder stierf nadat ik zijn droge lippen nog 'n allerlaatste keer met 't water bevochtigde & toen mijn ma haar laatste adem uitblies? Of wèl!

In ieder geval toen Janosj' hartje stopte 'te slaan' na 'n 'half uur' & de tranen bleven stromen. We willen onze pijn wel&niet voelen, verdoven&beseffen, erbij stilstaan&doorgaan tot ook wij zo voorgoed heengaan&terugkeren. Ik schrijf op wat ik 'lees', ervaar, ontdek, uitspreek, verzwijg, beleef, 'versterf' & in jouw handen leg tot ook jij ...
01 nov 2013 - bewerkt op 06 nov 2013 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende