dre126b medisch begeleid sterven: 'begrippenkader'

ER
ZIJN DRIE
CATEGORIEËN VAN "medisch
begeleid sterven" TE ONDERSCHEIDEN, NL.:
A1) een situatie waarin keuzes gemaakt moeten worden
met betrekking tot het al dan niet starten of voortzetten van curatief of levensverlengend handelen;
B2) symptoomcontrôle: de behandeling is gericht op maximaliseren
van de levenskwaliteit & 't comfort v/d patiënt;
C3) actieve levensbeëindiging.
A1: wanneer 'n patiënt
terminaal (b)lijkt te zijn, staan arts
& patiënt voor 'n aantal moeilijke keuzes?
Men kàn twee richtingen opgaan:
òf men kiest ervoor 'n bepaalde behandeling te staken of ná te laten,
omdat deze niet langer zinvol of doeltreffend geacht wordt!
Òf men kiest ervoor 'n bepaalde op genezing of levensverlenging gerichte behandeling vóórt te zetten
of òp te starten? 't Is belangrijk je te realiseren dat 'n beslissing om níet te (be)handelen vaak niets
met levensverlorting (of niet-levensverlenging) te maken heeft!
In dergelijke gevallen gaat 't om behandelingen die NÍET langer doeltreffend zijn & níet leiden
tot de gewenste genezing of 'verlenging'.
Onder de Nedelandse wet moet 'n beslissing v/d patiënt om haar/zijn toestemming voor 'n behandeling te weigeren
of ìn te trekken ge-respecteerd worden, zèlfs als dat onvermijdelijk leidt tot 'n vroegtijdig(er) overlijden!
Dit kan soms in strijd zijn met 'n joodse visie ...
B2: als de behandeling van 'n levensbedreigende aandoening níet 't gehóópte effect/succes heeft &
men vermoedt dat 't eind in zicht is gekomen, dàn draait ÀLLES om comfort v/d patiënt & haar/zijn familie!
Er wordt getracht 'n zo goed mogelijke symptoomcontrôle & 'n zo hoog mogelijke levenskwaliteit te bereiken.
Bij de symptoomcontrôle is er veel meer aandacht voor Pijnbestrijding: 't idee van pro-portionalteit (díe medicatie
& díe doses geven die NÓDIG zijn) staat centraal i/d Nederlandse definitie van Pijnbestrijding, die óók met respect
voor de vereiste proportionaliteit uitgevoerd wordt & slechts zeer uitzonderlijk 'n levensverkortend effect heeft?
Er wordt dus in tegendeel vaak zelfs een levensverlengend effect vermoed! Als 't niet mogelijk lijkt om bepaalde
symptomen voldoende onder contrôle te brengen met middelen die de patiënt bij vòlle bewustzijn laten,
kan men binnen de palliatieve zorg overgaan tot palliatieve sedatie. Díe heeft, indien correct uitgevoerd,
slechts in zeer uitzonderlijke gevallen 'n levensverkortend effect; tòch kleven aan palliatieve sedatie
halachische bezwaren (waarop we nog terugkomen)!

M'n opa was i/d 80 (zijn zoon, mijn vader, werd 30),
m'n ma 82 & Janosj acht jaar? Mor kijkt dus terug op 69 jaar,
60 jaar, 20 jaar & nog pas enkele jaren: al die anderen
stonden 'op groter afstand'
als 't ware
~~!
C3: euthanasie
is 'n vorm van actieve levensbeëindiging
(over doodschieten & doodgeschoten worden heb ik 't liever helemaal niet!)
...

't Stopzetten of nalaten van 'n levensverlengende behandeling valt niet onder de noemer euthanasie
omdat bij euthanasie sprake is van actief ingrijpen ('t toedienen van letale medicatie) dat de dood veroorzaakt:
vanuit joodse optiek valt passieve euthanasie echter vrijwel altijd ook onder 't euthanasie-verbod!
Rest ons 'palliatieve sedatie'?
Misschien straks.
Of later.
01 nov 2013 - bewerkt op 05 nov 2013 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 80 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende