Doorbraak beleven om ontmoeting mogelijk te maken!


Als
het goed is
gaat leven gepaard met
'openbaring'.

Doorbraak
in beleving en inzicht.
Scherper leren zien.
Helderheid.

En vragen
blijven stellen over:
de zin van het {mijn} leven.
Lijden, vriendschap,
familiebanden ...

Tijd in overvloed
om na te denken en soms
wat te lezen of te
schrijven.

Praten met myDig*d
en overwegen, mediteren, contempleren
en leren ...

Ongeremd en vrij,
scherp en onverbiddelijk,
fel van binnen.
myDiverhalen ...

Beleven, opleven,
herleven, doorleven of
gewoon maar
leven ...

Teksten uitkiezen
en als het ware uitzaaien
in je diepere
geheugen.

Beproeving
en vertroosting,
ervaren en
uitpluizen ...

Hersencellen
die elkaar aanvuren en opvoeden
in licht en
kracht.

Ongemakken
en pijn en jeugdig ongeduld gaan voorbij en
worden onbelangrijk op de duur om eigen wegen te kunnen vinden en
verder, hoger, dieper te blijven uitzien
en inzien ...

Verbazing over
interesse, klaar om belangen te onderkennen,
invloeden te ondergaan, nieuwsgierigheid,
aandacht trekken en
loslaten
...

Besef
van kolossale
hoeveelheden myDi-levenseigenschappen.
Investering en opbrengst, analyse van resultaten ...
Aandacht opwekkend voor verschillen.
Waarom?
EFFE checken!

Ik vraag het U
en mezelf af: wat gebeurt hier?
Verwondering over menselijke vermogens tot goedheid, g*ddelijkheid en
het tegendeel ........

Voel mee en
laat je bewegen en ga de uitdaging aan.
Vragen nooit eerder gesteld komen nu
aan de oppervlakte:

Schuld?
Kwaad?
De Ander?
Onschuldig ...
Aantrekking en Afstoting ...
Verzoening en Genezing ...
Ogen en Oren die open gaan ...
Aandacht voor Lijden ...
Eenzaamheid ...
Verlaten
liefde ...

Afgronden van
goedheid die zich openen
voor onschuldig
lijden.

In het midden
van de geschiedenis:
de lijdende,
vragende mens.

Aantrekkingskracht die
ten goede
keert.

Wanneer ik
van de aarde omhoog zal zijn
verheven,
zal ik allen tot mij
trekken.

Aantrekkingskracht
van goed en kwaad.
Lichaam en
geest ...

Onschuldig lijden
brengt mensenharten in beweging
en verzamelt,
absoluut onschuldig lijden verzamelt absoluut
en verzoent
onbeperkt.

Het kruis
niet als te ontleden beeld
voor rationele analyse, maar als
krachtveld van goedheid en sterker dan
alle andere
krachten.

Het absolute
karakter van elk moment,
doortrokken van een onweerstaanbare kwaliteit,
echt aanspraak makend op universaliteit,
wortelend in het
g*ddelijke.

Dat wat zich
opdringt aan ons niet van buitenaf
maar van binnenuit.

De enige
waarlijk Onschuldige die in vrijheid en uit liefde
het lijden op zich neemt en straalt voor ons
innerlijk
oog.

Wij staan voor
de Mens die iets van alle mensen
te betekenen heeft en dat iets is zijn onvervreemdbare Goedheid,
goedheid uit G*D zelf {was/is/zal zijn:
alles in allen} ...

Vrij aanvaard
onschuldig lijden is een onzeglijke kracht van verzoening
in het hart van onze mensengeschiedenis:
de hoogste kracht die er bestaat om eenheid en vrede
te bewerken.

Studie
nu hier,
dan weer daar:
waar je verblijft daar ben je
in contact met alle culturen die je kunnen onderrichten
in interreligieuze
dialoog ...

Boeddhisten,
Joden, christenen,
moslims ...

Als
'verklarende' horizon
die de 'zoeker' helpt
situeren ...

Bij
benadering
blijven vertolken wat zich helder,
onweerstaanbaar en onomstotelijk
blijft openbaren!

Kun je
'zomaar' zeggen Yeshu is G*D?
Yeshu zegt dit zelf
nooit!

En uitdrukkelijke
dogmatische formuleringen op wat voor gebied ook
zijn uit den
boze.

In myDiverhaal,
zang, hymne en 'liturgie' kan heel veel, maar
het blijft fantasie
en illusie.

Als iedereen
gewoon maar blijft herhalen wat ooit gezegd is
wat gebeurt er dan als niemand daar nog verantwoording voor kan
afleggen?

Moeten 'kuddedieren aller tijden'
altijd maar weer 'ja en amen' blijven zeggen op 'overmacht':
Mr. Greyback The Leader of the Pack,
Superstars ten goede of
ten kwade?

Moeilijke tijden
en donkere perioden,
individueel, sociaal, universeel: jawel, maar
wie legt Verantwoording af voor Doen en Laten als
Big Brother {or Sister}
beveelt?

Alleen
eigen ervaring kan ons een stap verder brengen
op de paden die leiden naar rust
en bezinning.

En de kwaliteit
van onschuldig lijden zal altijd sterker blijken
dan wat voor onbenullige
schreeuwlelijk ook.

Ethische
goedheid is afgrondelijk,
waarlijk absoluut.

En latere
dogmatische uitspraken
proberen vorm te geven aan aan wat sommigen ervaren als
het absolute karakter van wat tussen leven en dood
als doorbraak van licht {of duisternis}
wordt ervaren.

De menselijke neiging
tot transpositie van 'hetzelfde',
op andere niveaus van taal en beleving,
met allerhande aparte culturele
toe-eigening.

Het gaat ons,
tussen begin en einde,
om dat diepere, niet-dogmatisch niveau,
niet als 'dooddoener' of 'afgodische ophemeling of verdoeming', maar
om dat waaruit in alle eenvoud valt te leven als mens om
van daaruit anderen te kunnen
ontmoeten.

Waar
het op aankomt,
is zich gewonnen te geven aan de Liefde,
verschenen in
'het Verhaal' ...

Dat is
een daad van overgave,
ons ethisch begeven op grond van een ethisch onderkennen:
hier straalt dwars door alle woeste leegheid
een afgrond van
Goedheid!

Hiervoor
heb je vooral, 'bijbels gesproken', guts nodig en
kom je met het redenerende verstand dat formules ~ oude of nieuwe ~
aanneemt of bestrijdt,
niet veel verder.

Maar
vertrek je vanuit dit doorleefde niveau,
DAN is het ook mogelijk om anderen te ontmoeten
die misschien in een andere denktraditie
staan.
engel
16 aug 2004 - bewerkt op 26 jan 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende