dood {toen/nu/straks}

klare taal 68 de dood van een dochter Lucas 8:40-56 't Gebeurt in westerse landen regelmatig dat het tientallen jaren duurt voordat iemand voor het eerst een dode ziet. Dat was in de oudheid heel anders. De gemiddelde leeftijd waarop mensen stierven lag ongeveer tussen 35 & 40 jaar [dat verschilde per regio]. Uiteraard maakte het daarbij wel iets uit of je bij de rijken of bij de armen hoorde. In elk geval zag je vaker dode mensen. Als mensen zo jong stierven, dan is het goed te begrijpen dat ze ook jonger gingen trouwen. Meisjes trouwden meestal tussen hun 12de & 16de jaar, jongens iets later. In het verhaal van Lucas 8 gaat het over een meisje van 12 jaar jong dat sterft: zij is dus al bijna op de leeftijd dat ze kan trouwen. Dit verhaal wordt vaak 'het dochtertje van Yairus' genoemd. Waarschijnlijk is dat omdat de euangelie-schrijver Marcos in 't verhaal 'dochtertje' gebruikt in M. 5:23? Dat woord kan in het Grieks van Marcos ook gebruikt worden voor een dochter die al oud genoeg is om te trouwen. Het 'tje' uit 'dochtertje' kan dus misschien maar beter weggelaten worden! De dochter sterft terwijl haar vader Yair bij Yesjoe is: Yesjoea was z'n laatste hoop, maar 't is al te laat! Nog voor Yehosjoea bij z'n huis is, hoort hij van 'n boodschapper dat z'n jonge dochter dood is' Yesjoe dringt erop aan dat ze toch naar Yairs huis gaan: daar zijn de gebruikelijke rouwrituelen al begonnen: in bijbelse tijden was het namelijk gebruikelijk om doden nog op de dag van het overlijden te begraven wegens de hitte. Je ziet dat nog steeds in veel warme landen: 't is bij grote hitte niet zo goed mogelijk om 'n dood lichaam lang te bewaren. De mensen zijn aan 't weeklagen: dat is 'n bepaalde manier waarop mensen hun verdriet uiten. Hoe dat toen precies ging, is natuurlijk niet precies bekend, maar in sommige landen in het nabije midden oosten wordt er nog steeds luidkeels gezamenlijk geweeklaagd. Wie dit ooit in 't echt of op de televisie heeft gezien en gehoord, zal 't niet snel vergeten? Er waren in de oudheid professionele weeklagers, maar ook de familie zelf deed mee! In de bijbelboekrollen worden meer rouwrituelen genoemd. In Yechezkel 24:16-17 wordt 't niet-dragen v/d tulband genoemd, 't bedekken v/d baard & 't lopen op blote voeten ~~
Daarnaast horen we dat de buren brood brachten aan de familie van de overledene. Wat daar niet genoemd wordt is 't op de borst slaan als rouwritueel & 't strooien van as of aarde op 't hoofd. We moeten oppassen om alle teksten met elkaar te verbinden. Niet iedereen deed pre-cies hetzelfde & niet in elke tijd rouwden op dezelfde manier, maar de teksten geven toch 'n juist beeld van rituelen uit bijbelse tijden. 't Bij-zondere van lucas 8 is niet de manier waarop mensen rouwden: Yesjoe zorgt ervoor dat 't dode meisje 'weer levend wordt' & hij geeft haar zelfs te eten. 'n Beter bewijs dat 't meisje echt leeft is er niet, want als alleen de geest van het meisje te zien zou zijn, dan zou de niet kunnen eten!