Donder & bliksem: shocktherapie
Veel
mannen
die terugkeren van een oorlog
lijken volkomen veranderd te zijn door die ervaring.
Sommigen hebben lidtekens; anderen
behouden hun oorlogsidentiteit in vredestijd.
Zij zijn krijgers: dat is hun nieuwe definitie van zichzelf.
De eerste impuls kan van buitenaf gekomen zijn,
maar de verandering die daardoor ontstaan is,
wordt van binnen
geconserveerd.
Zo
schijnt ook
de verandering in Gods identiteit,
die aanvangt met de schreeuw van de Israelieten vanuit
hun onderdrukking,
in korte tijd uit die situatie te breken en los te barsten in een
geheel
nieuwe persoonlijkheid.
Veel mannen ontdekken in de oorlog iets waarvan zij
'niet wisten dat zij het in zich hadden'.
God spreekt nooit over zo'n ontdekking, maar
de lieve lezer kan opmerken dat,
wat de oorzaak ook mag zijn,
een stormachtige, vulkanische persoonlijkheid op het myDi-toneel
van de Bijbel uiteenbarst in de nasleep van de Exodus!
In historisch opzicht komen de nieuwe elementen
in Gods karakter overeen met die van de Kana'anitische Ba'al,
een god van stromen en vulkanen, en van oorlog.
In de Heer God vervangen deze elementen echter niet
andere die hun oorsprong elders hebben, en
ze worden doeltreffend in de plot van het Verhaal gebracht
door ze op te voeren als reactie op Egyptische
gruweldaden ...
De plot is vakkundig geconstrueerd.
Als we een paar dingen door de vingers zien,
zouden we hem zelfs geloofwaardig kunnen noemen.
En toch is iemand die alleen de Heer God van Genesis kent,
onvermijdelijk en diep geschokt door de eerste echte
verschijning van de Heer aan zijn Volk:
Op de derde dag,
toen de morgen aanbrak,
waren er donderslagen en bliksemstralen en een zware wolk op de berg
en een zeer sterk hoorngeschal,
en al het volk dat in de legerplaats was,
beefde ...
Moshe leidde het volk uit de lergerplaats God tegemoet en
zij stelden zich op aan de voet van de berg ...
Nu stond de berg Sinai geheel in rook,
omdat de Heer daarop neergedaald was in vuur;
de rook steeg op als de rook van een oven,
en de gehele berg beefde geweldig.
Als Moshe sprak, antwoordde God hem in donder.
De Heer daalde neer op de berg Sinai, op de bergtop,
en de Heer riep Moshe naar de bergtop,
en Moshe klom naar boven.
De Heer zei tot Moshe:
"Daal af,
waarschuw het volk om niet door te dringen tot de Heer om te kijken,
anders zouden velen van hen omkomen.
Ook priesters die tot de Heer naderen,
moetn rein blijven,
opdat de Heer niet tegen heb losbarst."
Moshe zei tot de Heer:
"Het volk kan de berg Sinai niet bestijgen,
want u hebt ons gewaarschuwd, met de woorden: zet afzettingen
rond de berg en heilig hem."
Daarop zei de Heer tot hem:
"Ga naar beneden en kom terug met Aharon;
maar de priesters en het volk mogen niet doordringen
om tot de Heer op te klimmen,
opdat hij niet tegen hen losbarst."
Aldus Exodus 19:16-24.
Tot nog toe is er niemand opgetreden in de bijbel
die in de verste verte zo wild en donderend is.
En wat vormt deze explosieve passage een vreemde inleiding
voor de grote morele code die direct daarna volgt!
Sommigen beweren dat de literaire kracht van de bijbel deels schuilt
in de ongerijmdheden en abrupte overgangen
die een lezer of toehoorder dwingen
om zelf enige zin aan de tekst
te geven:
dit is duidelijk een van die passages.
Mijn ogen zijn nu te moe dus ik ga een uurtje liggen
voordat ik naar de bibliotheek ga.
Tot Straks!
mannen
die terugkeren van een oorlog
lijken volkomen veranderd te zijn door die ervaring.
Sommigen hebben lidtekens; anderen
behouden hun oorlogsidentiteit in vredestijd.
Zij zijn krijgers: dat is hun nieuwe definitie van zichzelf.
De eerste impuls kan van buitenaf gekomen zijn,
maar de verandering die daardoor ontstaan is,
wordt van binnen
geconserveerd.
Zo
schijnt ook
de verandering in Gods identiteit,
die aanvangt met de schreeuw van de Israelieten vanuit
hun onderdrukking,
in korte tijd uit die situatie te breken en los te barsten in een
geheel
nieuwe persoonlijkheid.
Veel mannen ontdekken in de oorlog iets waarvan zij
'niet wisten dat zij het in zich hadden'.
God spreekt nooit over zo'n ontdekking, maar
de lieve lezer kan opmerken dat,
wat de oorzaak ook mag zijn,
een stormachtige, vulkanische persoonlijkheid op het myDi-toneel
van de Bijbel uiteenbarst in de nasleep van de Exodus!
In historisch opzicht komen de nieuwe elementen
in Gods karakter overeen met die van de Kana'anitische Ba'al,
een god van stromen en vulkanen, en van oorlog.
In de Heer God vervangen deze elementen echter niet
andere die hun oorsprong elders hebben, en
ze worden doeltreffend in de plot van het Verhaal gebracht
door ze op te voeren als reactie op Egyptische
gruweldaden ...
De plot is vakkundig geconstrueerd.
Als we een paar dingen door de vingers zien,
zouden we hem zelfs geloofwaardig kunnen noemen.
En toch is iemand die alleen de Heer God van Genesis kent,
onvermijdelijk en diep geschokt door de eerste echte
verschijning van de Heer aan zijn Volk:
Op de derde dag,
toen de morgen aanbrak,
waren er donderslagen en bliksemstralen en een zware wolk op de berg
en een zeer sterk hoorngeschal,
en al het volk dat in de legerplaats was,
beefde ...
Moshe leidde het volk uit de lergerplaats God tegemoet en
zij stelden zich op aan de voet van de berg ...
Nu stond de berg Sinai geheel in rook,
omdat de Heer daarop neergedaald was in vuur;
de rook steeg op als de rook van een oven,
en de gehele berg beefde geweldig.
Als Moshe sprak, antwoordde God hem in donder.
De Heer daalde neer op de berg Sinai, op de bergtop,
en de Heer riep Moshe naar de bergtop,
en Moshe klom naar boven.
De Heer zei tot Moshe:
"Daal af,
waarschuw het volk om niet door te dringen tot de Heer om te kijken,
anders zouden velen van hen omkomen.
Ook priesters die tot de Heer naderen,
moetn rein blijven,
opdat de Heer niet tegen heb losbarst."
Moshe zei tot de Heer:
"Het volk kan de berg Sinai niet bestijgen,
want u hebt ons gewaarschuwd, met de woorden: zet afzettingen
rond de berg en heilig hem."
Daarop zei de Heer tot hem:
"Ga naar beneden en kom terug met Aharon;
maar de priesters en het volk mogen niet doordringen
om tot de Heer op te klimmen,
opdat hij niet tegen hen losbarst."
Aldus Exodus 19:16-24.
Tot nog toe is er niemand opgetreden in de bijbel
die in de verste verte zo wild en donderend is.
En wat vormt deze explosieve passage een vreemde inleiding
voor de grote morele code die direct daarna volgt!
Sommigen beweren dat de literaire kracht van de bijbel deels schuilt
in de ongerijmdheden en abrupte overgangen
die een lezer of toehoorder dwingen
om zelf enige zin aan de tekst
te geven:
dit is duidelijk een van die passages.
Mijn ogen zijn nu te moe dus ik ga een uurtje liggen
voordat ik naar de bibliotheek ga.
Tot Straks!
03 apr 2004 - bewerkt op 03 dec 2007
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 09 okt 2026 Denk je net alles compleet uitvoerig te hebben op-
- O 09 okt 2026 QQLEQ: nog eerst eventjes
- O 09 okt 2026 QQleQDAAR51525354 DAAR IN DIT WOUD SCHREEF OOK MOR
- O 09 okt 2026 QQLEQ permanente dag- & nachtmerries vol pijnen in
- O 09 okt 2026 QQLEQ51: ‘t Vúúr dat in hem brandde smeedde aldus
- O 08 okt 2026 Q50 Naast z’n hang naar geestelijke zuiverheid was
- O 08 okt 2026 De ouwe Mordechai Asih leefde nu ook alzo net als
- O 08 okt 2026 In 1892 moest de jesjiva in Volozjin
- O 08 okt 2026 HÈT ELEMENTAIRE VERBOD v/d Thora
- O 08 okt 2026 In 1890, toen hij 21 was, verliet hij deze school
- O 07 okt 2026 QQLEQ48/49 De moeder van deze gesneuvelde soldaat
- O 07 okt 2026 Op school, waar hij naartoe moest over ‘n weg waar
- O 07 okt 2026 Dus nog maar eventerug naar onze wortelmosselman?!
- O 07 okt 2026 QQLEQ46 ‘t Heden komt voort uit de wortels van ons
- O 07 okt 2026 QQLEQ44Dag & nacht kankerpijn zeggen de dokters…….