Een zoveelste tegenwerping was dat marxisme, enkele verspreide pogingen daargelaten, aan problemen der individuele psychologie niet de aandacht had geschonken die deze verdienen, terwijl kennis daarvan toch uiteraard & ronduit onmisbaar is bij behandeling van een persoon. groter of kleiner. Juist! Maar alweer alleen op zichzelf, want object van marxisme waren ook niet in de allereerste plaats persoonlijke, maar de maatschappelijke verhoudingen waarvoor nu eenmaal andere wetten en andere waarden blijven golden?
Onze geschiedenis heeft met beide soorten verhoudingen te maken: haar zien als 'n reeks betrekkingen tussen mensengroepen onderling, die hun laatste basis vinden i/d wijze waarop zij zich hun levensonderhoud verschaffen & de psychologie zien als de leer v/d wijze waarop de enkeling-tevens-groepslid die betrekkingen bindt & ontbindt & er zich zelf mee bouwt. Ziehier naar onze mening, kort gezegd als 't thema toelaat, de ideale voorwaarde voor biografie: zo hebben Jan & Annie deze gelegenheid aldus telkens aangegrepen die zich aan hen voordeed om 't in hun werk over Nederlandse geschiedenis noodzakelijk maar niet moedwillig zo verzuimde in te halen & in 'n reeks geschreven portretten van NL~gestalten recht te doen aan 't persoonlijk element dat naar zo'n soort ontwikkelde opvatting v/d geschiedenis geen willekeurig, maar juist wezensbestanddeel is.
Dat is dan ook 't allermooiste aan dit samenspel van individuele & sociale kenmerken?! Alleen maar kale feiten, jaartallen & oppervlakkige opmerkingen zeggen net zo weinig als alleen maar puur persoonlijk gevoel, toevallige gedachten en wat chaotische daden van dezen & genen: 't boeiendste is juist dit samenspel van ons voelen, denken, doen en laten in bepaalde werkelijke omstandigheden, verhoudingen, invloeden en interacties! Ook mydi is altijd weer 'n combinatie van binnen & buiten, lichaam & geest, groep & 'bezieling' ...