dodenherdenkingen & mogelijkheden tot genezing ...
Eigenlijk zijn er maar twee problemen: natuurrampen en menselijke vergissingen of wangedrag. Voor de rest valt er nog wel mee te leven?
Het beroerdste is kwaadwilligheid: moedwillig geweld!
Mat Gargon gooit een en ander, naar de gewoonte van die tijd {?}, behoorlijk door elkaar: hij laat zijn traditionele visie op wat hij "God" noemt bijna alles bepalen en regelen? Zijn "G d" 'schept de aarde' en alles wat eraan vastzit, geeft de mens [in 'zijn woord'] de schuld van de 'zondeval' & laat alles 'repareren' door "Jezus".
Voor 't gemak gaat hij voorbij aan de evolutie, onvermijdelijke menselijke zwakheden & 'logisch denken'. Nu hebben alle religies, filosofietjes & wetenschappelijke denkbeelden hun plussen en minnen, maar het zwartwit denken, voelen en handelen geeft toch wel onoverkomelijke {?} problemen.
Aan natuurrampen, onze fouten & ons falen is vaak nog maar weinig te doen: het overkomt je, en je moet ermee leren leven of er iets aan doen voor zover dat mogelijk is. Maar alles verklaren door god[en] & godinnen, goede & kwade geesten, Jezus, engelen, duivels & hun boven- natuurlijke streken is toch wel ietwat TE simplistisch & verouderd?
Blijft de vraag hoe we omgaan met natuurwetten, onze onkunde, domheid, valsheid & al onze illusies!
In zekere zin is 'de blijde boodschap' natuurlijk best 'waar': je kunt proberen 't kwade te overwinnen door het goede te betrachten? Maar dan moet je wel ongeveer weten wat je onder die woorden en begrippen verstaat! Wat bedoelen we met evolutie & revolutie? Waarom, hoe, wanneer maken we nu onderscheid tussen go{e}d en kwaad?
Wat verstaan we onder 'redelijk' menszijn, mogelijk 'steeds meer' mensworden, de mensheid & mensenrechten?
Hoe verhouden al die z.g. 'gelovigen & ongelovigen' zich tot elkaar [en zichzelf]? Wat doen we met onze verklaringen van menselijke zwakheden, ongeneeslijke ziekten, verouderende tradities, banale oppervlakkigheid en creatief taalgebruik?
Yehosjoea's mentaliteit proberen 'na te volgen', te begrijpen & in praktijk te brengen is 'n mooi ideaal!
Maar wat doe je ermee in de dagelijkse praktijk van ons leven van alledag: hoe los je al die misvattingen op zonder zinloos en overbodig grof of stiekum geweld?