dipsausjes: piekeren, snijden, eetstoornissen e.d.


~*~

"Rap around the Clock"

HET
is nu
eenmaal ongelijk verdeeld:
ook in onze myDiWereld?
Depressies zullen de grootste epidemie
van de eeuw vormen, en vrouwen
zijn er vatbaarder voor dan mannen!
Mannen hebben meer last van 'oppression',
en vrouwen 'zoeken eerder de schuld bij zichzelf' ...
In de praktijk zie je veel vrouwen van achttien tot tachtig
die klachten hebben over somberheid en angst,
die in het verleden zijn verkracht, misbruikt of mishandeld,
of die een ernstig verlies hebben geleden.
De plotselinge dood van een partner of kind door ziekte, ongeluk of geweld en moord,
kan posttraumatische klachten en terugkerende depressies veroorzaken.
Vijf tot 10% van de mensen lijdt aan angststoornissen of depressiviteit:
vrouwen zijn tweemaal vaker dan mannen mannen depressief
en lijden ook tweemaal zo vaak aan een combinatie
van depressiviteit en angststoornissen.
Hoewel de positie van vrouwen na de tweede feministische golf is veranderd,
geldt dat niet voor hun klachten: die worden alleen nu en hier iets anders benoemd ...
Wat twintig jaar geleden een hyperventilatiestoornis was, heet nu een paniekaanval!
Het schuldgevoel, de schaamte, het verdriet, de rouw, de boosheid 'die er niet mag zijn',
emoties die moeilijk worden toegelaten ~ dat is allemaal hetzelfde gebleven?
Je ziet vaker dan vroeger dat mensen zich slecht voelen over zichzelf,
een laag gevoel van eigenwaarde hebben ...
Een ander verschil is dat patienten vaker zelf hun ziektebeeld vaststellen.
Ze kunnen op een afstandje naar zichzelf kijken en zeggen wat er aan de hand is
Dat komt doordat we met z'n allen beter op de hoogte zijn van psychische problemen!
Er is veel populaire literatuur over verschenen, en de televisie besteedt er aandacht aan?
Het voordeel daarvan is dat mensen beseffen dat er iets met ze aan de hand is.
Het nadeel is dat etiketten je kunnen vervreemden van jezelf.
Dan BEN jij jouw ziekte, inplaats van iemand die ergens last van heeft?
En dat is jammer!
Een derde verandering is dat mensen steeds jonger depressief worden ...
De WHO noemt depressie DE grootste epidemie van de 21ste eeuw.
Genetische factoren bepalen voor 40% de kans op depressie, zowel bij vrouwen als bij mannen.
Maar die kwetsbaarheid ontwikkelt zich bij mannen en vrouwen verschillend, afhankelijk van een aantal biologische factoren: een jongensfoetus wordt in de baarmoeder al heel vroeg aan testosteron blootgesteld, waardoor een snelle verdeling in een linker- en rechterhersenhelft ontstaat.
Dat zorgt ervoor dat jongens kwetsbaarder zijn voor vroege ontwikkelingsstoornissen, zoals autisme, adhd en gedragsstoornissen.
Bij meisjes is die links- rechtsverdeling veel minder scherp en is ook de verbinding tussen beide hersenhelften veel dikker.
Kleine jongens hebben daarom meer ontwikkelingsstoornissen.
Bovendien blijven ze ermee worstelen als ze volwassen zijn.
Bij meisjes beginnen de problemen in de regel pas rond hun dertiende jaar, wanneer ze gaan twijfelen aan hun eigenwaarde en competentie?
Mannen externatiseren hun probleem vaak: ze worden crimineel, zoeken ruzie, gaan roekeloos rijden, teveel drinken: mannen zijn van nature meer naar buiten gericht dan vrouwen.
Kleine jongetjes spelen met stenen, stokken en zwaarden, stoeien en vechten om erkenning te krijgen.
Meisjes zoeken juist naar samenwerking, willen aardig gevonden worden, sjouwen rond met hun jongere broertjes en zusjes. Meisjes zijn van nature ook wat angstiger, ingetogener, schuwer ...
Vrouwen als groep ~ ik heb het hier niet over individuen ~ zijn daarom ook wat vatbaarder voor depressies dan mannen, zoals gezegd: ze zoeken eerder de schuld bij zichzelf als er iets misgaat?
Bij depressieve vrouwen zie je dat ook terug!
Zij internaliseren hun problemen: ze gaan piekeren, in zichzelf snijden, krijgen eetstoornissen ...
Dan moet je niet alleen maar denken aan zielige meisjes uit achterstandsmilieus.
Je ziet er ook heel mooie, goed gebekte meiden onder die academisch gevormd zijn en veel verdienen,
maar die van binnen leeg en verward zijn: vrouwen aan wie je niet op het eerste gezicht kunt zien dat ze een probleem hebben ~ maatschappelijk succes en autonomie zijn twee verschillende dingen!
Hoe biologische en genetische invloeden vanuit de omgeving uitpakken, is voor elk individu weer anders.
Stel: je hebt een genetische kwestbaarheid voor depressiviteit, maar je zit min of meer toevallig in een goede omgeving. Dan word je niet zo snel depressief.
Als je genetisch kwetsbaar bent en je hebt een veilige jeugd gehad, maar je krijgt daarna een dip, dan kom je daar ook wel weer overheen? En wanneer je niet alleen maar genetisch kwetsbaar bent, maar ook nog eens een onveilige jeugd hebt gehad en DAN een dip krijgt, kan soms een goede partner helpen om die depressie te boven te komen. Maar als al die bijkomende factoren er NIET zijn, dan is de kans ook groter dat je serieuzer klachten ontwikkelt.
Wat we nog niet zo goed weten,
is hoe je kunt herstellen van een stoornis.
Waaruit bestaat iemands veerkracht? Hoe kun je die vergroten?
Hoe bouw je het incasseringsvermogen op voor een volgende klap?
We weten dat een veilige hechting tussen ouders en kinderen belangrijk is en een school of omgeving die in de mogelijkheden van een kind gelooft.
Maar mensen moeten ook kunnen en durven nadenken over zichzelf!
Heel onveilig gehechte mensen zijn bang voor hun eigen gedachten en gevoelens;
ze denken dat ze slecht zijn als ze slechte gedachten of gevoelens hebben?
Een probleem bij de behandeling van depressie is dat medicijnen en behandelmethoden meestal zijn getest op mannen: vrouwen zijn vanwege hun cyclus nogal eens uitgesloten van onderzoek naar medicijnen, maar juist daarom hebben medicijnen bij hen een ander effect!
Vrouwen zijn ook veel meer dan mannen gebaat bij groepstherapie, bij sociale steun.
Dat wisten we al uit de vrouwenhulpverlening: daar was ook al bekend dat het goed is om iets met je lichaam te doen ~ wandelen, je lichaam onderhouden, de signalen die je afgeeft, leren herkennen!
De oude hulpverleensters van toen deden dan ook aan yoga, sport en beweging:
en dat is nu weer herontdekt ...
Bewegen, hardlopen, maar ook meditatie en aandachtstraining
zijn therapievormen die bij vrouwen
goed werken!
Het aan een maximum binden
van het aantal behandelingen dat iemand mag volgen, heeft tot grote ellende geleid.
De vorige minister van Volksgezondheid, Hans Hoogervorst, had bepaald dat voor een depressie of angststoornis 25 sessies volstonden, en voor een persoonlijkheidsstoornis niet meer dan 50.
Vaak is dat genoeg, maar niet voor personen
die een langdurige geschiedenis
met ingrijpend geweld
achter de rug hebben!
Aan het begin van dit jaar
is dat gelukkig teruggedraaid: als je NU aan een aantal voorwaarden voldoet, zoals EN ernstig lijden EN gemotiveerd zijn, dan mag je doorgaan?
De marktwerking dwingt mensen in een bepaald keurslijf dat lang niet altijd voldoet.
Soms zijn alleen de symptomen van depressie verdwenen en moet je ophouden met behandelen terwijl het eigenlijke werk nog moet beginnen: het doorwerken van rouw en trauma's, zodat iemand sterker wordt! DAAR voorziet het behandelprotocol [nog] niet in, en dat is heel onbevredigend!
Samen leven, samen werken?
Dan ook samen verder
genezen!

~@~
engel
blozen
cool!
02 mrt 2007 - bewerkt op 08 jul 2008 - meld ongepast verhaal
Weet je zeker dat je dit verhaal wilt rapporteren? Ja | Nee
Profielfoto van Asih
Asih, man, 81 jaar
   
Log in om een reactie te plaatsen.   vorige volgende