dikkertje dap & de mydigiraffe: feuilleton in 8008
afleveringen
Zonder
enig houvast
is 'n mens
nergens.
We
hebben nu
eenmaal niet meer
de wortels van planten & 't
instinct van dieren ready als kant & klare oplossing
voor al onze ervaringen
& problemen.
De menselijke cultuur
heeft de plaats ingenomen van onze vorige 'oude' natuur.
De joodse wortels in 't land van ooit tussen de grote rivieren van Asia & Afrika
hebben via Yehosjoea hun weg gevonden naar allerlei vormen
van 'christendom & islam, hindoes, boeddhisten' &
al die andere religieuze, filosofische
& politieke stromingen ...
'n Kernovertuiging
v/h 'christendom' [ondanks alle miskleunen
van overdreven hemelfietserij & krampachtige doomsdayvisies]
is ondertussen nog wel steeds dat alleen wie z'n 'overdreven ikje'
[onze kleine zieltje & hebberige zelf] verliest,
z'n leven echt kan
'behouden'!
Zo'n euangeliewoord
kun je niet anders verstaan
dan als een uitnodiging aan mensen van alle tijden,
plaatsen, leeftijden & omstandigheden om 't centrum van ons leven
te verplaatsen naar wat 'buiten' ons is, naar medemensen die vragen om zorg,
aandacht, vriendschap en
liefde.
In menige
niet-religieuze spiritualiteit van nu
lijkt 't accent toch vaak wel wat
anders te liggen!
Binnen
die geestesgesteldheid
lijkt men meestal heel erg met [alleen maar] zichzelf bezig te zijn. Kiest
het christendom traditioneel meer voor 'wij', de moderne spiritualist zou bij voorkeur voor het 'ik'
blijven kiezen?
Het is vooral
ook deze voorstelling van zaken
die over en weer voor argwaan &
frictie zorgt
...
De vraag
hierbij is natuurlijk
intussen nog steeds of dit veronderstelde dilemma tussen kiezen voor het
'ik' of voor 'wij' wel altijd echt terecht is.
IS
dit wel
een 'of-of-keuze?
Dat kun je betwijfelen!
Wanneer dus
iemand die tot dan toe geen stem had,
die tot dan toe een 'non-persoon' in de geschiedenis was,
haar of zijn stem verheft en eindelijk 'ik' durft te zeggen,
dan is dat in gelovige optiek 'n waar
'g dsgeschenk'!
Een echt reeel begin
van bevrijding en verlossing:
in de ruimte komen te staan &
voortaan zelfstandig leren
beslissen
...
Elke emancipatiebeweging begint immers zo?!
De breuk
met allerhande opgelegde verwachtingen & rollenpatronen wordt voltrokken
door mensen die hun eigenwaarde ontdekken, zich niet langer als afgeleide of verlengstuk van anderen blijven beschouwen, maar derhalve nu voortaan
fier 'ik' durven zeggen.
Ook zulke mensen kiezen voor ons 'betere ik'.
En omgekeerd:
wie alleen maar 'ik' blijft zeggen en nooit bij ons 'wij' aankomt,
is in hoge mate in religieus & sociaal opzicht zeer onverantwoord bezig!
Hij of zij zal dan uiteindelijk alleen nog maar zichzelf blijven tegenkomen,
en niet meer
'de ander'.
Geen
"G d"
...
De meest
onspirituele uitspraak die een mens kan doen,
is ongetwijfeld de uitspraak die ons tegenwoordig maar al te vaak in de oren klinkt
en/of in de mond bestorven ligt:
"Mijn/ons ik is [veel] beter dan dat van jou/jullie!"
In die zin
lijkt het dus ook verstandig & verantwoord
om Niemand [meer] te zien als de Enige Ware Echte kompleet met ridderorden, vetleren medailles, flonkerende eerbetuigen &
flapdrollerij!
Het gaat nu
niet meer om de verpakking
maar om de inhoud. Het heeft nu geen zin meer om Iets te aanbidden, op te hemelen, aan te hangen, op te prikken of te bejubelen
als 'je van het'.
De betekenis
van de naam Yehosjoea
is niet voor niets 'g d redt', net zoals Yochanan betekent 'g d is genadig', 'barm-hartig', 'vergevingsgezind', 'mededogend' & 'eeuwig aanwezig als komende
en wordende in ons'.
Niet meer
nog langer als opgepepte plastic heilsfiguur
als betrof het een Romeinse keizer, Egyptische farao, Griekse godin
of wat voor heidense begoochelingen dan ook, maar als 'kind van g d' & 'mensenkind',
gewoon een zeer bijzonder mens waarin we allemaal onszelf kunnen {h}erkennen,
leren waarderen & beleven zonder verouderde
of nieuwmodische
idolatry.
Afgodendienst
klampt zich ergens aan vast,
vergroot uit tot in het onmogelijke &
blijft 'verafgoden'
...
Ons eigen zelf leren kennen
& elkander meer gaan waarderen wijst zowel naar binnen als naar buiten.
Het is geen vastgeklonken, dweperige, heilloze, naargeestige dwang- & drangdienst meer,
maar vrijheid.
Onze toekomst
kunnen we herkennen
vanuit ons verleden & het verleden is pas verteerbaar
als we het achter ons durven &
kunnen laten.
Zo zijn we dan
niet meer vastgepind, voor eeuwig bepaald & gevangen
in eigen illusies & andermans dwangmaatregels, maar echt 'verlost',
in de vrijheid gezet, verantwoordelijk
bezig & vernieuwend actief
'alsvanouds', maar wel
'anders', ontdekkend,
relativerend & 'her~
schrijvend'
...
Zonder
enig houvast
is 'n mens
nergens.
We
hebben nu
eenmaal niet meer
de wortels van planten & 't
instinct van dieren ready als kant & klare oplossing
voor al onze ervaringen
& problemen.
De menselijke cultuur
heeft de plaats ingenomen van onze vorige 'oude' natuur.
De joodse wortels in 't land van ooit tussen de grote rivieren van Asia & Afrika
hebben via Yehosjoea hun weg gevonden naar allerlei vormen
van 'christendom & islam, hindoes, boeddhisten' &
al die andere religieuze, filosofische
& politieke stromingen ...
'n Kernovertuiging
v/h 'christendom' [ondanks alle miskleunen
van overdreven hemelfietserij & krampachtige doomsdayvisies]
is ondertussen nog wel steeds dat alleen wie z'n 'overdreven ikje'
[onze kleine zieltje & hebberige zelf] verliest,
z'n leven echt kan
'behouden'!
Zo'n euangeliewoord
kun je niet anders verstaan
dan als een uitnodiging aan mensen van alle tijden,
plaatsen, leeftijden & omstandigheden om 't centrum van ons leven
te verplaatsen naar wat 'buiten' ons is, naar medemensen die vragen om zorg,
aandacht, vriendschap en
liefde.
In menige
niet-religieuze spiritualiteit van nu
lijkt 't accent toch vaak wel wat
anders te liggen!
Binnen
die geestesgesteldheid
lijkt men meestal heel erg met [alleen maar] zichzelf bezig te zijn. Kiest
het christendom traditioneel meer voor 'wij', de moderne spiritualist zou bij voorkeur voor het 'ik'
blijven kiezen?
Het is vooral
ook deze voorstelling van zaken
die over en weer voor argwaan &
frictie zorgt
...
De vraag
hierbij is natuurlijk
intussen nog steeds of dit veronderstelde dilemma tussen kiezen voor het
'ik' of voor 'wij' wel altijd echt terecht is.
IS
dit wel
een 'of-of-keuze?
Dat kun je betwijfelen!
Wanneer dus
iemand die tot dan toe geen stem had,
die tot dan toe een 'non-persoon' in de geschiedenis was,
haar of zijn stem verheft en eindelijk 'ik' durft te zeggen,
dan is dat in gelovige optiek 'n waar
'g dsgeschenk'!
Een echt reeel begin
van bevrijding en verlossing:
in de ruimte komen te staan &
voortaan zelfstandig leren
beslissen
...
Elke emancipatiebeweging begint immers zo?!
De breuk
met allerhande opgelegde verwachtingen & rollenpatronen wordt voltrokken
door mensen die hun eigenwaarde ontdekken, zich niet langer als afgeleide of verlengstuk van anderen blijven beschouwen, maar derhalve nu voortaan
fier 'ik' durven zeggen.
Ook zulke mensen kiezen voor ons 'betere ik'.
En omgekeerd:
wie alleen maar 'ik' blijft zeggen en nooit bij ons 'wij' aankomt,
is in hoge mate in religieus & sociaal opzicht zeer onverantwoord bezig!
Hij of zij zal dan uiteindelijk alleen nog maar zichzelf blijven tegenkomen,
en niet meer
'de ander'.
Geen
"G d"
...
De meest
onspirituele uitspraak die een mens kan doen,
is ongetwijfeld de uitspraak die ons tegenwoordig maar al te vaak in de oren klinkt
en/of in de mond bestorven ligt:
"Mijn/ons ik is [veel] beter dan dat van jou/jullie!"
In die zin
lijkt het dus ook verstandig & verantwoord
om Niemand [meer] te zien als de Enige Ware Echte kompleet met ridderorden, vetleren medailles, flonkerende eerbetuigen &
flapdrollerij!
Het gaat nu
niet meer om de verpakking
maar om de inhoud. Het heeft nu geen zin meer om Iets te aanbidden, op te hemelen, aan te hangen, op te prikken of te bejubelen
als 'je van het'.
De betekenis
van de naam Yehosjoea
is niet voor niets 'g d redt', net zoals Yochanan betekent 'g d is genadig', 'barm-hartig', 'vergevingsgezind', 'mededogend' & 'eeuwig aanwezig als komende
en wordende in ons'.
Niet meer
nog langer als opgepepte plastic heilsfiguur
als betrof het een Romeinse keizer, Egyptische farao, Griekse godin
of wat voor heidense begoochelingen dan ook, maar als 'kind van g d' & 'mensenkind',
gewoon een zeer bijzonder mens waarin we allemaal onszelf kunnen {h}erkennen,
leren waarderen & beleven zonder verouderde
of nieuwmodische
idolatry.
Afgodendienst
klampt zich ergens aan vast,
vergroot uit tot in het onmogelijke &
blijft 'verafgoden'
...
Ons eigen zelf leren kennen
& elkander meer gaan waarderen wijst zowel naar binnen als naar buiten.
Het is geen vastgeklonken, dweperige, heilloze, naargeestige dwang- & drangdienst meer,
maar vrijheid.
Onze toekomst
kunnen we herkennen
vanuit ons verleden & het verleden is pas verteerbaar
als we het achter ons durven &
kunnen laten.
Zo zijn we dan
niet meer vastgepind, voor eeuwig bepaald & gevangen
in eigen illusies & andermans dwangmaatregels, maar echt 'verlost',
in de vrijheid gezet, verantwoordelijk
bezig & vernieuwend actief
'alsvanouds', maar wel
'anders', ontdekkend,
relativerend & 'her~
schrijvend'
...
23 okt 2008
- meld ongepast verhaal
-
alphamale
donderdag 23 oktober 2008 11:50
Iedereen denkt altijd dat instinct en survival 1 en 1 zijn, maar zelfs de moederbeer moet het kleintje leren vissen vangen, dus zo'n dingen komen zelfs bij dieren niet instinctief, als het kleintje niet leert vissen vangen zal het waarschijnlijk sterven. Nu spreek ik over het Berenwoud in Canada.
-
Asih
donderdag 23 oktober 2008 12:04
@lph@
wij zijn
dus geen klimop
of beren meer maar
overlevers & aanpassers in onze
zelfgefabriceerde jungles, oerbossen & central parcs.
M.a.w. wat we kunnen leren van instinct, opvoeding & {r}evoluties
zijn die basisvoorwaarden van leven op aarde {plant/dier/mens/g d}:
geborgenheid, behoedende zorg, verzelfstandiging, openheid,
inzicht & ontdekkende ruimte- & tijdreizen ~
van buitenaf naar binnenin en dan
heen en weer tussen uitersten
naar zelfverwerkelijking,
wederzijds respect
i.p.v. 'berserkers'
& neoheidenen:
niet meer Ba'al,
Mammon, Moloch e.d.,
maar 'yhwh', 'paradijs',
oftewel 'g dsrijk'
...
As
fas as
I know.
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 07 apr 2026 10. In feite is zo alles wat we meemaken afkomstig
- O 07 apr 2026 8: Deze Ouwe Mor/Chai/Asih heeft in feite z’n hele
- O 07 apr 2026 Mt 9:14-17 Toen kwamen er leerlingen van Yochanan
- O 07 apr 2026 Vandaar verder gaande 9:9-13
- O 06 apr 2026 Matt8:28-34 De Genezing Van De Bezetenen Nadat Hij
- O 06 apr 2026 Mt 8:23-27 De Storm Op ‘t HARPMEER: toen hij op ‘t
- O 06 apr 2026 Mt 8:14-17 Genezingen in zieke tijden enzovoorts
- O 06 apr 2026 Matt 8:5-13 De HOOFDMAN @ KFAR NACHOEM: toen hij -
- O 06 apr 2026 Matt.8:1-4 Kanker oorlog misdaad melaatsheid gekte
- O 05 apr 2026 23/7:24-29 Twee soorten fundament? Iedereen nu die
- O 04 apr 2026 22/7:13-23 Ingaan via het rustig hemels Koninkrijk
- O 04 apr 2026 22/7:13-23 Ingaan via het rustig hemels Koninkrijk
- O 04 apr 2026 21/7:12 AAN WIE BIDT ZAL GEGEVEN WORDEN; zoek & je
- O 03 apr 2026 20 7:1-6 Oordeel niet, opdat jij niet geoordeeld
- O 03 apr 2026 ‘n Groep van de homo habilis ontgroeit de bossen &