Dikke myDi[iPad]Bultjes!

Ik
moet nog
steeds m'n eigen
kamertje opruimen, stofzuigen en
opnieuw inrichten wegens alle [on]mogelijke
gezondheidsrisico's en al die aanverwante toestanden:
zoiets valt niet echt mee als je gewend bent om de boel op z'n
beloop te laten door gewoon te doen waar ik op 'n bepaald moment zin in heb,
net als met eten, drinken en slapen, lezen, schrijven & 'ergens heengaan' of bepaalde afspraken
te maken over zaken die nu een-maal ook moeten gebeuren tussen o.a. al die
'onmisbare' verzekeringen, boodschappen,
"donorcodicil &
crematie"?!

Tikkeltje warhoofdig,
vreselijk eigenwijs, apetrots, totaal teruggetrokken
& a/d lopende band barstensvol met herinneringen aan alle indrukken
van jongsaf aan: toch makkelijker als je met z'n tweeen bent
& samen afwisselend elkaar
kunt assisteren.

Hoe voorkom
of overkom je
die alles overweldigende emotionaliteit,
'n lamaarwaaienmentaliteit, uit de hand gelopen gemakzucht & luiheid?
'n Kwestie van karakter, discipline, oefening & communicatie: vroeger had ik elk jaar wel 'n paar
keer last van verkoudheid, griep, hoofd- & spierpijn met wekenlang gesnotter, gehoest & koorts, maar dat
lijkt wat te zijn gesleten nu ik geen 55/60 kilo meer ben, maar 85/90. Toen liep ik nog rond met 'n rugzak
van 25 kilo door tientallen bloedhete streken tussen Istanbul & Decima, de Sinai & Birobeidjan
en nu zit ik als 65-jarige ueberoliebol achter 'n beeldschermpje dat soms twijfelt
tussen zandlopertjes & flitsende toestanden wereld-
wijd: 't kan verkeren, alles sal
reg kom, wie z'n billetjes
brandt moet op de
blaren zitten &
eigen schuld
...

Anyway,
ik probeer
nu ook nog
steeds, net als 50
jaar geleden om mezelf
te overtuigen van 'wat nu te doen
of te laten' tot nut van 't algemeen &
'n ietwat actiever & verantwoordelijker leven:
de zg. grote mini~jihad
als 't ware.

Blijft een feit
dat degeen die zich spiegelt
aan zichzelf 'zacht spiegelt' en als je
gaat vergelijken dan is de voorlopige conclusie ook nog steeds:
de mens is 'n vat vol tegenstrijdigheden, voor- & nadelen, merkwaardige afwijkingen enzovoort.

Welke virussen, bacteries & schimmels hebben het op mij gemunt en hoe zorg ik dat ik niet besmet raak?

Hoe kleiner, des te besmettelijker! Kinderen zijn blijkbaar veel vaker ziek dan volwassenen: dat komt, zo zeggen de deskundigen, doordat ze nog [te] weinig immuniteit hebben opgebouwd tegen infecties. Kinde-ren worden bij wijze van spreken al ziek van alles wat langs komt waaien, terwijl de meeste virussen & bac-teries op volwassenen al geen grip meer hebben. Ondertussen ben ik nog steeds vreselijk hardleers met
'n roodverbrand ruggetje dat jeukt als 'n gek, zwaar overschatte spierbundels & m'n algehele hoogmoed!

De kans dat we ziek worden van een ziek kind is dus al met al kleiner dan de kans dat we [als ouderen] ziek worden van andere volwassenen? Tijdens 't hoesten, niesen & proesten hielden de voorbijgangers 'n hand keurig voor hun mond, maar daarna pakten ze wel de deurknoppen & leuningen vast - dezelfde die
wij even later ook openden & vasthielden & wat te denken van al die snuitenden, spugenden & weggooien-den van snot, slijm, tissues, sigarettenpeuken & kilo's ander zwerfvuil op straat of waar dan ook i/d wind?

En wat te denken van de eerwaarde collega's op kantoor & fabriek die precies moesten niezen boven onze
bureaus & werkplekken: alles wat erop ligt is nu meteen besmet, zo zeggen degenen die 't kunnen weten,
& dat blijft nog wel een paar weken zitten tot het echt onschadelijk is geworden? Heb je die reportages ge-
zien over schoonmakers in ziekenhuizen & andere openbare gelegenheden! En wat zijn al die vreemde e-pidemische vormen van vogel- & varkenspest, processierupsen met irritante haartjes, rondvliegende mug-gen & overal opzittende vliegen, enge insekten & krankzinnige sektes met gifgas & anthraxpoedertjes?!!!

'n Millimeter neusslijm van iemand die goed verkouden is bevat al snel duizenden besmettelijke deeltjes,
die weliswaar piepklein zijn, maar als zo'n zieke hoest of niets, dan is een enkel minuscuul deeltje uit die
'spray' die rondvliegt, al meer dan genoeg om alle gevoeligen daarvoor, daarvan ook doodziek te maken.

Blijkbaar zijn virussen heel geduldig en hebben niet veel nodig, want ze 'leven' niet eens: ze nemen geen voedsel tot zich & hebben helemaal geen energie nodig om zich te vermenigvuldigen. Virussen bestaan uit
'n piepklein stukje erfelijk materiaal dat verpakt is in 'n modieus manteltje van eiwit: 't enige dat 'n virus dan ook doet, is zich aan 'n lichaamscel van 'n gastheer, ~vrouw of -kind hechten & die cel opdracht geven
om ontelbare nieuwe virussen te gaan maken. Uiterst geduldige baasjes, die vele weken, maanden & ook soms zelfs jaren nadat ze hun vorige 'host' hebben verlaten, weer iemand kunnen belagen met de beken-de gevolgen: zit mijn overvolle piepkleine kamertje met stapels oud papier & kleren op hoogpolig tapijt zo
ook vol met 'die beestjes, onzichtbare stofjes, oostaziatische horden autoch- & allochtone hunnenvolken'?

Als 'n verkoudheidsvirus 'n cel besmet in bijvoorbeeld iemands neusslijmvlies, dan zit die cel al snel zo vol
met virusdeeltjes dat hij vanzelf stukgaat: duizenden virusjes zwermen er dan op uit om andere cellen te gaan besmetten & zo gaat dat 'n paar dagen door, totdat 't immuunssyteem een geschikte antistof heeft
samengesteld & die dan weer in groter hoeveelheden gaat aanmaken. De antistof plakt vast aan de virus-
sen & zorgt ervoor dat die niet meer besmettelijk zijn: niet voor onze eigen cellen, & ook niet voor die van
'anderen'. Maar tot die tijd heeft 'de zieke' wel al heel veel in 't rond gesnotterd & gehoest & zodoende nu
overal 'het virus verspreid'. Er zijn zelfs complottisten die expres geruchten & cocktails verspreiden
die naar men zegt zelfs al zijn toegespitst & afgestemd
op de gewenste [verwenste]
bevolkingsgroepen &
zoogdiersoorten.

Eerst
dus nu
maar even snel
wat stofzuigen nu het
nog kan voordat de
lucht betrekt &
de regen
toeslaat
...