Tot
zover is
het allemaal wel
tamelijk duidelijk?
Daarna beginnen echter de moeilijkheden.
Yesjoe bouwde altijd op ervaringen, nooit op theorieen.
Om een mens wat beter te kunnen, wie 't ook is, zijn drie dingen noodzakelijk.
Je moet beschikken over een zo volledig mogelijke kennis van z'n woorden en in staat zijn om ze in perspectief te zien: we hebben al eerder gezien dat Yesjoea het risico nam om verkeerd te worden begrepen. En ieder die nadenkt moet dat risico kunen nemen.
Vervolgens moet je
om een mens te kunnen begrijpen natuurlijk ook in staat zijn om te begrijpen wat hij bedoelt
wanneer hij spreekt. Alleen dan kun je zijn woorden verklaren.
Een woordenboek is nutteloos, want het vertelt alleen maar wat gewone
mensen onder woorden verstaan die op zich meestal
niet zo bar veel betekenen.
Bij de 'grootste' mannen & vrouwen
is de samenhang veel belangrijker want zij gebruiken de woorden op hun eigen wijze.
Als we nu ten slotte hebben ontdekt want hun woorden betekenen & waaraan hij/zij eigenlijk denkt,
dan hebben we het laatste & moeilijkste stadium bereikt, want dan moeten we vragen:
waarom denkt hij/zij eigenlijk zo?
En het antwoord is
dat de gedachte uit de gevoelens over ervaringen ontstaan. Daarom is het dan ook
zo belangrijk om te vragen: wat had Yehosjoea ervaren? Wat ligt er verborgen achter zijn gedachten.
Welk contact met "G d" of welke ervaring van G d brengt hem er toe om juist zo te denken?
Wie deze vragen wil kunnen beantwoorden, moet dus wel heel wat weten!
We zullen daar hier en nu
verder dus maar eventjes geen pogingen toe doen.
Dat is teveel tegelijk op zonnige winderige zondagmorgen.
Het blijft 'n rustdag!
In het algemeen gesproken,
gaat het innerlijk leven van de mens onze begrippen ver te boven.
Het gaat meestal boven ons petje?
Het blijft een wonderlijk geval
dat we in ons brein en onze geest allerlei hoogst merkwaardige
en soms ook zeer vreemde & nogal bizarre beelden bewaren. Ook terwijl we dit aan het lezen zijn.
Hoe we ze combineren en van allerlei losse details omvormen tot wonderlijke mengsels
van gevoelen, denken, doen [en laten]!
De op- & herschrijver
moet eerlijk bekennen dat die processen tussen de verzameling en
de [her]schepping onze begrippen ver te boven gaan.
Hoeveel moeilijker is 't dan wel niet, om in 'n geval
als dit te zeggen hoe die Yehosjoea van toen tot zijn gedachten is gekomen?!
Zijn handelingen kunnen we wel min of meer volgen:
zijn leerlingen & volgelingen, enkele tientallen
jaren later ook Sjapo en de euangelisten
waren er naderhand blijkbaar heel zeker van
dat zijn kruisiging geen toeval was?!
Hij verkoos
het lijden, hij voorzag [of plande?] het verraad en de kruisdood
en hier krijgen we in de loop der tijd dan ook veel mogelijke aanwijzingen over:
een gedeelte van wat hij onderwees had hij, zoals wij alles, verworven door het lijden ~
het
langzaam groeiende besef
van wat er zou [kunnen] voortkomen
uit hetgeen er om hem heen aan het ontwikkelen en gebeuren is,
diep binnenin. Meer
DAT
nog dan openbaringen waarop 't Griekse heiligdom aanspraak maakten
[of de zakenman met een bord voor z'n kop].
Dit
verdiept de betekenis
van zijn uiteindelijke
keus
...
Hetzelfde gaat natuurlijk ook op
voor alle mensen op aarde van alle tijden en alle plaatsen.
Ook in myDi!
Alleen de mate waarin dit gebeurt
verschilt van mens tot mens en van moment op moment. 't Mysterie in
ons leven ontvouwt zich tussen geboorte en sterven, we maken er zelf deel van uit
& proberen er iets van te snappen op onze eigen wijze:
we volgen de tijd- & ruimtereizen tussen
onze eigen & andermans synapsen, trachten kloven,
spelonken, grotten, bergruggen en diepe dalen te overbruggen,
verder te bestijgen & dalen naderhand meestal weer af
om kond te doen van wat we hebben gezien
[of niet?]!
We doen ervaringen op
via ons eigen voelen, denken, doen & laten.
En we proberen het erover te hebben met onszelf en [sommige] anderen.
Met vallen en opstaan.
Horten en
stoten.
