dig it while you still can {turn ontuneindropout}!
Misschien
is 't toch 't beste
om de hele aarde met alles erop & eran
te zien als 'n geheel &
onszelf als 'n piepklein onderdeeltje
daarvan?
Dan
heeft alles
uiteindelijk 'n eigen
bestemming gevonden, 'n eigen plaats in dat geheel
van mineralen, planten, dieren & mensen &
gaat 't weer om 'n soort van evenwicht
tussen al die verschillende onderdelen
inclusief de balans tussen ons eigen lichaam
& onze eigen geest
met alles wat daarin kan plaatsvinden aan
o.a. eten, drinken, zien, horen,
doen & laten
...
Uiteindelijk
hebben moed & liefde
niets te maken met doldriestheid, zwakzinnige zachtheid of debiliteit!
'n Moedig mens weet zich te ontworstelen aan zijn angst voor wat op hem afkomt,
& volhardt in wat hij belangrijk vindt.
Dat kan misschien wel in 't uiterste geval
op 'slachtvelden' zijn als 't echt helemaal niet anders meer zou kunnen,
maar in ieder geval vooral ook in 't gezin,
op straat, school
& werk!!!
Dat kan trouwens zelfs
bij iets ogenschijnlijk futiels soms
als 'n moment stilte vragen voor 'n maaltijd:
want moed komt er vaak ook op neer dat je 'n bepaalde geanticipeerde schaamte te boven komt:
je vermoedt misschien dat je je gaat schamen als je gaat bidden in 'n ongelovige omgeving
of als je 't niet zou doen in 'n gelovige setting?!
Op welke leeftijd
begon je je te schamen over iets &
hoe lang kun je er mee doorgaan?
Zie jij jezelf als een afgescheiden deel van het geheel
of als een deel ervan & wanneer ben je in staat om 't ene
van 't andere te onderscheiden?
Is moed 't tegendeel van schaamte?
Helemaal niet! Wie moed belangrijk vindt,
die vindt schaamte ook
belangrijk
...
Moed
is de kracht
die in je opkomt als je over jouw bangheid
of je schaamte heel wilt kunnen stappen.
Bovendien kan moed voor 'n deel ook
worden ingegeven door 't feit dat je je zou schamen
wanneer je in 'n bepaalde situatie niets zou hebben
gedaan: 't blijft 'n complex geheel van onze jongste kinderjaren
& alle daaropvolgende stages
van onze wording!
Er komt geen einde aan
dan door ziekte, dood en algehele rampspoed
waarin we uiteindelijk dan
ook helemaal niets meer te zeggen hebben &
moeten accepteren dat 't niet anders kan
& 't einde daar is.
"IETS DOEN"
[of juist niet!],
komen we daar telkens weer op terug?
Moed & schaamte zorgen ervoor dat we iets doen of niet:
we zijn als het ware bij wijze van spreken koorddansers op de grenzen van ons hier & nu
& de eeuwigheid van alle plaatsen, tijden, personen &
levende wezens waarmee we te maken krijgen
gedurende ons wordingsproces
tussen conceptie
& crematie!
Politici
die eindeloos naar burgers
willen luisteren & trots lopen te pronken
met hun eigen achterlijke banaliteit, chemische debiliteit, de economische futiliteit, gelikte huichelarij, idiote jeugdige krankzinnige 'look', mallotige nitwitterigheid, openbare pronk-zucht,
querulante restloze stompzinnigheid, truttige upperclassigheid, verwelkende
waanzin, xenofobe neo~ijzigheid & zotheid ~
het is allemaal eigenlijk al veel te gek voor woorden
al dat slijmerige populisme!!
Politici moeten gewoon
net als alle andere 'specialisten' in 't ene of andere wetenschappelijk bedrijf
de bevolking in de samenleving ietsje 'verder brengen' en daar een bepaald leiderschap in tonen.
En als dat leiderschap ons niet [meer] bevalt,
dan stemmen we ze eenvoudig weg?!
Alleen nog maar willen 'luisteren',
dat zou betekenen dat je op je knieen blijft zitten
en helemaal geen lef meer hebt om zelf voorop te lopen
in de optocht van de mensheid van alle plaatsen en tijden
die behoefte heeft aan
een bepaald
leiderschap
...
Lukt het ons nu
om al die begrippen als moed,
schaamte, geduld, liefde, aandacht, eerlijkheid & recht-
vaardigheid te omschrijven?
Kunnen we ermee uit de voeten
& heeft het nog wat omhanden? Is het echt?
Ja, samenvattend zou je kunnen zeggen dat onze moed altijd weer
[voor alle mensen in alle omstandigheden] zelfbewustzijn [menselijke{r} bewustwording] vereist: onverschrokkenheid, standvastigheid en 'n bepaalde 'driestheid' of 'vurigheid' ~
al die begrippen komen we ook tegen bij de profeten & wijzen als vanouds
in oude & nieuwe testamenten, veda's, upanishads, koranversies
& moderne schrijvers & kunstenaars?!
Maar zonder die omwegen die we telkens weer maken
ter illustratie & verduidelijking in alle beschikbare toonaarden,
zouden het allemaal ook loze kreten zijn gebleven, zwarte letters op wit papier die vergaan tot stof, levenloze saaiheid & dodelijke dufheid, zielloosheid
& oppervlakkigheid.
Zelfbewustzijn betekent:
dat we onmogelijk moedig kunnen zijn
als we niet blijven beseffen dat er ook echt iets op het spel staat!
Mensen die geen angst of schaamte meer kennen zoals psychopaten,
dictators & volksmenners of dood- gewone criminelen, die kunnen ook niet echt
moedig meer zijn: ze zitten gevangen
in hun eigen illusies?!
Onverschrokkenheid betekent
dat we ons niet meer laten afschrikken door onze angst
voor wat er nu of later allemaal zou kunnen gebeuren:
om dat duidelijk te maken gebruikten we al eerder de term 'dishing
it ou'! Standvastigheid is dat we ook weten te incasseren en toch doorgaan:
dat heeft dan weer eventueel te maken met ons 'martelaarschap'
en 'taking it in'!
Het blijft telkens weer gaan
om die gevoelige balans tussen mannelijke & vrouwelijke eigenschappen,
kinderlijke eenvoud & wijsheid die komt met de jaren ~
dan betekent onze 'driestheid' dat we ons aanvankelijke aarzelen te boven komen
& nu echt iets doen!!
Kunnen we ooit voldoen
aan die eeuwenoude menselijke{r} eisen en mogelijkheden?
Moedige mensen blijven ook van elkaar verschillen:
de ene mydimens is nu eenmaal wat zelfbewuster
dan de andere ...
En die ander weer wat standvastiger dan de een
net zoals onze mennelijke & vrouwelijke eigenschappen
onderling verschillen van elkaar: tussen conceptie & crematie
liggen onze wegen open voor wederzijdse beinvloeding ~
daarvoor en daarna heerst 'het toevallige lot'?
Maar
over een
minimum van elk
van deze elementen moet
elk moedig mens beschikken:
je ziet het terug bij praktisch alle
'profetenverhalen' en in de gelijkenissen
van Yehosjoea en zijn volgelingen
van de afgelopen {drie~}
tweeduizend
jaar!
Desnoods
is dat in het alleruiterste geval
de driestheid & 'onverschrokkenheid'
van 'n 'marinier die op de verschansingen van
agressieve vijanden afrent' die ook 't vermogen heeft tot incasseren
en door te rennen met 'n verzwikte enkel, barstende koppijn,
ueberpijnlijke darmen & 'n volvette blaas,
gebrek aan ammunitie & ten prooi
aan algehele lamlendigheid,
hopeloosheid &
benauwdheid?
is 't toch 't beste
om de hele aarde met alles erop & eran
te zien als 'n geheel &
onszelf als 'n piepklein onderdeeltje
daarvan?
Dan
heeft alles
uiteindelijk 'n eigen
bestemming gevonden, 'n eigen plaats in dat geheel
van mineralen, planten, dieren & mensen &
gaat 't weer om 'n soort van evenwicht
tussen al die verschillende onderdelen
inclusief de balans tussen ons eigen lichaam
& onze eigen geest
met alles wat daarin kan plaatsvinden aan
o.a. eten, drinken, zien, horen,
doen & laten
...
Uiteindelijk
hebben moed & liefde
niets te maken met doldriestheid, zwakzinnige zachtheid of debiliteit!
'n Moedig mens weet zich te ontworstelen aan zijn angst voor wat op hem afkomt,
& volhardt in wat hij belangrijk vindt.
Dat kan misschien wel in 't uiterste geval
op 'slachtvelden' zijn als 't echt helemaal niet anders meer zou kunnen,
maar in ieder geval vooral ook in 't gezin,
op straat, school
& werk!!!
Dat kan trouwens zelfs
bij iets ogenschijnlijk futiels soms
als 'n moment stilte vragen voor 'n maaltijd:
want moed komt er vaak ook op neer dat je 'n bepaalde geanticipeerde schaamte te boven komt:
je vermoedt misschien dat je je gaat schamen als je gaat bidden in 'n ongelovige omgeving
of als je 't niet zou doen in 'n gelovige setting?!
Op welke leeftijd
begon je je te schamen over iets &
hoe lang kun je er mee doorgaan?
Zie jij jezelf als een afgescheiden deel van het geheel
of als een deel ervan & wanneer ben je in staat om 't ene
van 't andere te onderscheiden?
Is moed 't tegendeel van schaamte?
Helemaal niet! Wie moed belangrijk vindt,
die vindt schaamte ook
belangrijk
...
Moed
is de kracht
die in je opkomt als je over jouw bangheid
of je schaamte heel wilt kunnen stappen.
Bovendien kan moed voor 'n deel ook
worden ingegeven door 't feit dat je je zou schamen
wanneer je in 'n bepaalde situatie niets zou hebben
gedaan: 't blijft 'n complex geheel van onze jongste kinderjaren
& alle daaropvolgende stages
van onze wording!
Er komt geen einde aan
dan door ziekte, dood en algehele rampspoed
waarin we uiteindelijk dan
ook helemaal niets meer te zeggen hebben &
moeten accepteren dat 't niet anders kan
& 't einde daar is.
"IETS DOEN"
[of juist niet!],
komen we daar telkens weer op terug?
Moed & schaamte zorgen ervoor dat we iets doen of niet:
we zijn als het ware bij wijze van spreken koorddansers op de grenzen van ons hier & nu
& de eeuwigheid van alle plaatsen, tijden, personen &
levende wezens waarmee we te maken krijgen
gedurende ons wordingsproces
tussen conceptie
& crematie!
Politici
die eindeloos naar burgers
willen luisteren & trots lopen te pronken
met hun eigen achterlijke banaliteit, chemische debiliteit, de economische futiliteit, gelikte huichelarij, idiote jeugdige krankzinnige 'look', mallotige nitwitterigheid, openbare pronk-zucht,
querulante restloze stompzinnigheid, truttige upperclassigheid, verwelkende
waanzin, xenofobe neo~ijzigheid & zotheid ~
het is allemaal eigenlijk al veel te gek voor woorden
al dat slijmerige populisme!!
Politici moeten gewoon
net als alle andere 'specialisten' in 't ene of andere wetenschappelijk bedrijf
de bevolking in de samenleving ietsje 'verder brengen' en daar een bepaald leiderschap in tonen.
En als dat leiderschap ons niet [meer] bevalt,
dan stemmen we ze eenvoudig weg?!
Alleen nog maar willen 'luisteren',
dat zou betekenen dat je op je knieen blijft zitten
en helemaal geen lef meer hebt om zelf voorop te lopen
in de optocht van de mensheid van alle plaatsen en tijden
die behoefte heeft aan
een bepaald
leiderschap
...
Lukt het ons nu
om al die begrippen als moed,
schaamte, geduld, liefde, aandacht, eerlijkheid & recht-
vaardigheid te omschrijven?
Kunnen we ermee uit de voeten
& heeft het nog wat omhanden? Is het echt?
Ja, samenvattend zou je kunnen zeggen dat onze moed altijd weer
[voor alle mensen in alle omstandigheden] zelfbewustzijn [menselijke{r} bewustwording] vereist: onverschrokkenheid, standvastigheid en 'n bepaalde 'driestheid' of 'vurigheid' ~
al die begrippen komen we ook tegen bij de profeten & wijzen als vanouds
in oude & nieuwe testamenten, veda's, upanishads, koranversies
& moderne schrijvers & kunstenaars?!
Maar zonder die omwegen die we telkens weer maken
ter illustratie & verduidelijking in alle beschikbare toonaarden,
zouden het allemaal ook loze kreten zijn gebleven, zwarte letters op wit papier die vergaan tot stof, levenloze saaiheid & dodelijke dufheid, zielloosheid
& oppervlakkigheid.
Zelfbewustzijn betekent:
dat we onmogelijk moedig kunnen zijn
als we niet blijven beseffen dat er ook echt iets op het spel staat!
Mensen die geen angst of schaamte meer kennen zoals psychopaten,
dictators & volksmenners of dood- gewone criminelen, die kunnen ook niet echt
moedig meer zijn: ze zitten gevangen
in hun eigen illusies?!
Onverschrokkenheid betekent
dat we ons niet meer laten afschrikken door onze angst
voor wat er nu of later allemaal zou kunnen gebeuren:
om dat duidelijk te maken gebruikten we al eerder de term 'dishing
it ou'! Standvastigheid is dat we ook weten te incasseren en toch doorgaan:
dat heeft dan weer eventueel te maken met ons 'martelaarschap'
en 'taking it in'!
Het blijft telkens weer gaan
om die gevoelige balans tussen mannelijke & vrouwelijke eigenschappen,
kinderlijke eenvoud & wijsheid die komt met de jaren ~
dan betekent onze 'driestheid' dat we ons aanvankelijke aarzelen te boven komen
& nu echt iets doen!!
Kunnen we ooit voldoen
aan die eeuwenoude menselijke{r} eisen en mogelijkheden?
Moedige mensen blijven ook van elkaar verschillen:
de ene mydimens is nu eenmaal wat zelfbewuster
dan de andere ...
En die ander weer wat standvastiger dan de een
net zoals onze mennelijke & vrouwelijke eigenschappen
onderling verschillen van elkaar: tussen conceptie & crematie
liggen onze wegen open voor wederzijdse beinvloeding ~
daarvoor en daarna heerst 'het toevallige lot'?
Maar
over een
minimum van elk
van deze elementen moet
elk moedig mens beschikken:
je ziet het terug bij praktisch alle
'profetenverhalen' en in de gelijkenissen
van Yehosjoea en zijn volgelingen
van de afgelopen {drie~}
tweeduizend
jaar!
Desnoods
is dat in het alleruiterste geval
de driestheid & 'onverschrokkenheid'
van 'n 'marinier die op de verschansingen van
agressieve vijanden afrent' die ook 't vermogen heeft tot incasseren
en door te rennen met 'n verzwikte enkel, barstende koppijn,
ueberpijnlijke darmen & 'n volvette blaas,
gebrek aan ammunitie & ten prooi
aan algehele lamlendigheid,
hopeloosheid &
benauwdheid?
11 mei 2008 - bewerkt op 11 mei 2008
- meld ongepast verhaal
Log in om een reactie te plaatsen.
- O 03 mei 2026 34 In het begin van de 7de eeuw had deze Arabische
- O 03 mei 2026 In dit geval kijkt Mor Nilam Asih via decennia dus
- O 02 mei 2026 Niet geraakt door rampen die ‘t Romeins Keizerrijk
- O 02 mei 2026 33 Ten tijde van paus Gregorius
- O 02 mei 2026 Pas in de 9de eeuw zou het Karolingische rijk daar
- O 02 mei 2026 Ook in de tweede helft van de vierde eeuw viel al-
- O 30 apr 2026 ‘t Verval v/h Romeinse Rijk & de Romeinse Samen-
- O 30 apr 2026 Verval v/h Romeinse Rijk & Romeinse (320-467) etc.
- O 30 apr 2026 ‘t Verval v/h Romeinse Rijk en Romeinse Afwijkende
- O 30 apr 2026 ‘t Verval v/h Romeinse Rijk & de Romeinse10.45/1/5
- O 30 apr 2026 ‘t Verval van Romeinse Rijken en samenlevingen was
- O 29 apr 2026 31 ‘Christos’ is ‘t Griekse woord voor ‘gezalfde’.
- O 29 apr 2026 De Joodse Gemeenschappen i/d Diaspora leken door
- O 29 apr 2026 “En ‘t houdt nooit op: op dit moment leven er meer
- O 29 apr 2026 29/30 Het houdt nooit op: elke oorlog laat diepe