diep dieper diepst hoog hoger: hoogst oppervlakkig

't
Blijft 'n
boeiende zaak met
al die 'totaal' verschillende
mensensoorten in jungles, woestijnen & steden
over de hele wereld gedurende zovele duizenden jaren.
Van piepklein tot twee meter lang.
Magere sprietjes van enkele tientallen kilo's
tot & met de uebermoddervette reuzen van honderden kilo's.
Stenen tijdperkstammen in veraf gelegen oerwouden
met stenen vuistbijlen, speren, hun pijlen en bogen.
Astronauten die al bijna in de ruimte leven
van heelal en 'eeuwigheid' &
alles wat daar tussenin zit
aan al die andere afstammelingen
van 'muchomacho homobilesbonobo's',
hermafrodieten, trans~
seksuelen
e.d.

Ik
ben gek
op al die
mydibijbel/koran/veda/upanishad-
verhaaltjes die al die processen op hun eigen
manieren trachtten te beschrijven
en wat de moderne wetenschappen ervan bakken
op hun goedbedoelende
wijze van hypotheses/veronderstellingen,
bewijzen & eindeloze experimenten
in 't grotere & in
't kleinere!

Ik
blijf er
dus ook telkens
weer op terugkomen in de afgelopen
[en komende?] jaren ook al hebben we het
er al eerder & zelfs veel vaker over gehad:
't is als een collage, 'n opeenstapeling van vertalingen.
Ruimte, tijd, geest & ons brein vloeien als {volkomen} vanzelfsprekend
over van de ene situatie
in de andere: 't
pakt me!

Wie
zoud niet
denken, dat zo
krachtige bestraffinge den heilloozen
Leerling in 't hart getroffen, & van zijn verfoeilijk opzet afgetrokken zoud hebben?
Doch wat kan eenen huichelaar verbeteren?
Voorwaar
.....
Wat
kan eenen
Godbespotter bewegen? 'T
is ook zo verre van daar, dat Judas zoude veranderd zijn,
dat hy in tegendeel hier door aangehitst, en tot de snoode verradery der weereld aangeprikkelt wierd! Want op den zelven tijd, als JC hem berispt met alle zachtmoedigheid, stuift hy op,
en gaat uit het gezelschap der Apostelen, naar de geslagene vyanden van JC
om hem over te leveren.

De
H. Euangelist,
om die schend-
daad te vergroten, noemt
hem een der twaalven, dat is, een der Apostelen,
die twaalf in getale waren: als zo veele geestlijke Hoofd- en Stam-vaderen van 't geestlijk Israel,
die Christus uitverkoren had, om zijn heilrijk op te rechten en uit te breiden.

Het was iets groots van Christus tot zo heerlijk ampt geroepen
en uitgekipt te zijn: maar hoe deeze waardigheid grooter en aanzielijker was,
hoe de misdaad en verradery onvergeeflijker is!

Had iemant
van 's Heilands vyanden,
die zijnen dood zo dikwijls gezworen hadden, getracht hem over te leveren,
men zoud het den onverzoenlijken haat en wrok wijten mogen:
nu zal 't een zijner aanhanglingen, een zijner boezemvrienden,
een zijner Apostelen doen, en tot de Overpriesters
gaan om den grooten Overpriester
over te leveren:
niet om eenige schuld of dwaalleer,
die hy in Christus vond,
maar om zijn eigene geldgierigheid,
en verfoeilijke wraakzucht
te voldoen.

Zo waarachtig is 't,
dat geldgierigheid een wortel van alle godloosheid en kwaad is,
en wie zich godsdienstig veinst om rijk te worden, in den strik des Satans valt.
Zo ging het Judas, die een der twaalven, of Apostelen, door den Satan aangehitst,
gelijk Lucky Lukas uitdruklijk zegt, tot de werktuigen des Satans gaat,
om den Zoone des menschen te verraden.

En tot wien
kan hy, die Christus verlaat, en verraad,
anders heenen gaan, dan tot den Satan, en zijn heilloos addergebroedsel?
Hierom word die rampzalige niet alleen, ter bezwaarnis van zijne schenddaad,
een van de twaalven genaamt: maar ook ter onderscheidinge van Judas, Broeder van Jakobus {Ya'akov}, die eenen der algemeene zendbrieven schreef, Iskariot geheten,
het zy van zijne geboorte-stad: het zy van de beurs, die hy droeg;
het zy van zijne verstikking,
om dat hy zich namaals
verhong?

Die trouw- en godlooze Leerling,
verraad zijnen goeden en onschuldigen Leermeester,
die hy nog onlangs verkondigde, den waaren en langbeloofden Masjiach te zijn:
en zonder dat hem de gedachte van kruisdood, en begravenisse verschrikke, of ter harte ga,
zo gaat hy tot d' Overpriesters.

Wien verlaat gy,
onzalige? Tot wie gaat gy,
verrader?

Gy vlied van Christus,
en vliegt in een eeuwig verderf.
Ga dan heen, trouwlooze, gy zijt het gezelschap van Christus,
en zijne Kruisgezanten niet waardig, onder welken gy zo even nog getelt wierd.

Sommigen stellen dit gaan van Judas uit tot 's anderen daags na zalving en bestraffing,
en meinen, dat het nu laat in den nacht, en al te laat was, om naar Yeroesjalayiem,
& den grooten Raad te gaan; voor al gaat dit by hen door, om dat het raadbesluit is,
niet op 't feest JC te vangen, daar het tegendeel zoud besloten zijn geweest,
indien Judas op dien tijd voor den Raad, en zijn aanbod om JC veilig,
en zonder oproer te leveren, hen voorgestelt ware geweest.

Maar ik zie geene reden
van dat gewichte, om zulk een uitstel te begrijpen,
maar veele, om het op dien zelven avond
te stellen!

Waarom
zal met TOT,
en toen, hier anders als op 't derde vers,
en voor den zelven tijd, en avond vatten moeten?
Of was de maaltijd zo laat begonnen, & de groote Raad zo vroeg gescheiden,
dat Judas zijn heilloos voornemen tot 's anderen daags moest uitstellen?
Was Bethanien & Yeroesjalayiem zo verre van een,
dat hy op den zelven avond, als hy Christus verlaat,
niet tot den grooten Raad konde gaan?

Ging hy 's anderen
daags, huis aan huis de Overpriesters zoeken?
Of vergaderden die weder op zijn voorslag?
Waarom zal hy zijnen wrok en bitteren haar zo lang verduwen,
en niet uitvoeren, zo haast
hy kan?


Hoe
dan ook:
het is merkwaardig
dat mensen zich al dit soort
van vragen zijn blijven stellen in
die bijna afgelopen 2000 jaar!
Er zijn nog steeds mensen die geloven dat ze al die teksten letterlijk moeten nemen
vanaf "In 't Begin" tot en met "Kom Heer Yesjoe, KOM!"
Inplaats van al die helende mydiverhaaltjes nu voortaan
te nemen zoals ze ooit bedoeld zijn, als leerverhalen, gelijkenissen,
voorbeelden, illustraties & vreselijk interessante navolgenswaardige wijsheidsliteratuur,
slagen zelfs 'moderne' mensen van vandaag de mydidag er nog steeds in om al die heilige schriften praktisch helemaal LETTERLIJK op te vatten en uit te leggen,
of op een manier die past
bij hun eigen sektarische
dogma's?

Die
oorspronkelijke 'blijde
boodschap' van Yehosjoea
die hij drie jaar lang al zwervende verkondigde
en dus ook aanpaste aan de omstandigheden van die tijd en plaats,
heeft via de visioenen van Sjapo, de andere brievenschrijvers, doorvertellers,
overschrijvers & herschrijvers vele tientallen jaren later
en vooral ook
NA
de grote
vernietiging van stad,
volk, land en Tempel e.d.,
een steeds groter vlucht genomen
en zich steeds verder 'verwijderd' van 'de werkelijkheid':
men heeft er steeds meer alsmaar een eigen draai aan willen geven
als orthodoxen, katholieken, roomsen, moslims, protestanten, humanisten,
reformatorische kerken en talloze sekten &
steeds verder maar weer doorgaande
afsplitsingen van beterweters,
letterknechten &
groote duim-
zuigers