die my heeft lief gehad

Hoe voorzichtig,
hoe waakzaam is men,
om schatten en hooggeachte panden te verzekeren, en wel te bewaren?
Maar wat is 'er by Jezus te vergelijken? Wat kan zijn dierbaar bloed evenaren? Wat by zijne gerechtigheid
geschat worden? Dien hemelschat kan ons niemant ontroven, geen motte, geen roest dien verderven, als
wy onze harten van alles ontledigen, om Jezus alleen te genieten.

'T is waar, dat de Satan foor twijfelmoedigheid, ons meermaalen dien zielvergenoegenden schat poogt t'
ontvremden, en zegt: hoe, zoud Jezus uw schat zijn, daar hy niet voor u gestorven is? Daar gy zo zondig zijt? Daar gy hem niet liever hebt?

Die diepten des Satans moeten wy kennen, of door wanhoop verslonden worden.

Nergens heeft G d iemant de volmaakte heiligheid op aarde belooft: die gelukstaat is voor den hemel bewaard. Alle onze waardigheid is, onze onwaardigheid te kennen; en 's Heilands gerechtigheid deelachtig
te zijn; en de heiligmakinge na te jagen.

Christus heeft wel op 't kruishout de waare verlossinge toegebragt, maar echter alle menschlijke zwakheden niet van ons genomen, op dat wy ons zelven verlochenen, en tot hem den toevlucht nemen zouden. Dus redenkavelt de gelovige op die, of diergelijke wijze: ik kenne mijn' overtredingen, en ben doemwaardig, maar Jezus is gestorven, om zondaaren zalig te maken.

Zijn dood is mijn leven; en 't geen ik leef, leef ik in den gelove des Zoons G ds, die my heeft lief gehad.

Dat geloof is niet uit my, maar eene gaave G ds, eene vrucht van 's Heilands kruisdood, en eene kracht van den H. Geest. Heb ik dat geloof? Zo heb ik deel aan JC. Roep ik uit bezef mijner gebreklijkheid:
ik elendig mensch! wie zal my verlossen uit het licchaam deezes doods? ik roep ook, in ondervindinge van genade, zegepralende uit: ik danke G d, door JC onzen Heere.

Zo juicht, zo overwint de gelovige den Satan, en alle listen der helle.

Wapent u dan met de geheele wapenrustinge G ds, om staande te blijven in den dag des kwaads.

De Duivel, die looze booze wederpartije, gaat onophoudlijk rondom ons, als een briesschende leeuw, zoekende, wien hy zoude mogen verslinden. Wederstaat hem, en hy zal van u vlieden. Prikkelt hy zijn addergebroedsel aan, om u te bespringen, uwe hope & dope te bespotten, uwe verwachtinge te beschamen? Wentelt dies te volijveriger uwe zorgen op G d, en werpt alle uwe bekommernissen op hem,
want hy zorgt voor u.

Als G d voor ons is, wie zal tegen ons zijn?

Wie zal ons scheiden van de liefde des Heilands?

Verdrukking, of benauwdheid, of vervolging, of honger, of naaktheid, of gevaar?

Maar in deezen allen zijn wy meer, als overwinnaars door hem, die ons heeft lief gehad.

Strijd dan den goeden strijd. Weest getrouw tot den dood, en Christus zal u de kroone des levens geven.

Heeft Jezus door lijden in zijne heerlijkheid moeten ingaan?
Laat ons hem navolgen. Zo deeden de kloekmoedige Bloedgetuigen, die de overblijfsels des lijdens,
en doodinge des Heeren JC in hunne licchaamen omdroegen.

Hebben wy hier gemeinschap aan zijn lijden, wy zullen ook in de openbaringen zijner heerlijkheid ons verblijden, en ingaan in de eindelooze hemelvreugd, en met hem heerschen in alle eeuwigheid.

Amen.