En TOCH
kan het kind aan de eigen verantwoordelijkheid
vorm geven.
DAT gebeurt
doordat het kind - wanneer het volwassen wordt -
het leven en de zorg doorgeeft
aan het volgende
geslacht.
OPNIEUW
zonder te kunnen rekenen op
gelijke terugbetaling.
Wat kinderen
ontvangen van de ouders
kunnen zij dus wel degelijk weer
'TERUGGEVEN',
alleen gebeurt dat niet ACHTERWAARTS maar
VOORWAARTS gericht,
in een creatief en dynamisch
en naar de toekomst
gericht proces.
Wat mensen ontvangen
van het vorige geslacht kunnen ze dus 'teruggeven'
door het te SCHENKEN aan
het volgende geslacht.
DAARIN
tonen deze mensen zich verantwoordelijk
voor wat ze ontvangen
hebben:
in het AANVAARDEN en
in het DOEN
van deze voorwaarts gerichte
VERANTWOORDELIJKHEID verwerven zij zich
het recht
om zelf vrij en autonoom
te leven.
=
Wanneer
DIT creatieve proces
van geven en nemen geblokkeerd raakt,
BLIJFT de dynamiek
toch werken,
maar dan in NEGATIEVE zin.
Wanneer een mens
loyaliteit onthouden wordt
door het vorige geslacht,
dan heeft deze moeite om ZELF
loyaal te leven.
Er ontwikkelt zich dan
in deze mens een negatief, en niet zelden
een destructief recht,
namelijk om op AGRESSIEVE wijze
te NEMEN
wat hem of wat haar
onthouden is.
ZO wordt
van generatie tot generatie een erfenis
doorgegeven.
De
consequenties
van onze daden
planten zich voort, met creatieve
of met destructieve
kracht.
Wat van
de ouders ontvangen wordt
wordt doorgegeven
aan de
kinderen!
De consequenties
worden pas goed zichtbaar
wanneer men de samenhang van
zeker drie generaties
overziet ...
=
Het therapeutisch werk van Nagy
wordt gedragen door de overtuiging dat
de noodlottige keten
van de destructieve erfenis doorbroken
kan worden.
De 'negatieve consequenties'
zijn niet te verwarren met
'wetmatige causaliteiten'.
Ze KUNNEN
omgevormd worden.
Dat is zwaar
werk.
Het betekent
dat de rechten van ALLE betrokkenen in de context van
de generaties onderkend moet worden,
dat er COMPENSATIE geboden moet worden
voor wat er over en weer
ten ONRECHTE niet gegeven is,
maar het betekent ook dat de last van de verwijten
moet worden verlicht,
zodat mensen gevrijwaard worden voor een LAST,
die niet te dragen is!
BOVENAL
is het zaak dat er gezocht wordt
naar de verstopte en welhaast onvindbare bronnen
van betrouwbaarheid,
die IN de relaties en MET de relaties
gegeven zijn.
Het resultaat
van dit zware werk is,
dat mensen weer zullen kunnen LEVEN
op de goede stroom van
het RECHT en de
LOYALITEIT.
=
Nagy spreekt hier
van de 'ethische dimensie'
van de relationele
werkelijkheid.
De werkelijkheid van de relaties
heeft MEER dimensies,
die IEDER een onvervangbare rol spelen,
zoals de BIOLOGISCHE, de PSYCHOLOGISCHE en
de INTERACTIONELE
dimensie.
De 'ethische dimensie' echter
richt zich in het bijzonder
op de VERANTWOORDELIJKHEID
van de mens.
Deze "ETHISCHE" interesse van Nagy
moet beslist niet verward worden met enige vorm
van moralisme.
DEZE
ethiek
is NIET geworteld in normativiteit,
maar in de RELATIONELE structuur van
het bestaan
zelf.
Het voorbeeld
van de relatie van het kind en de moeder geeft aan
dat de VERBONDENHEID geworteld is in het 'ZIJN' van deze twee,
in het "WORDEN" van de EEN en
in het 'BAREN'
van de
Ander.
DEZE
verbondenheid blijft,
ook als de personen in kwestie besluiten
de relatie te
verbreken.
Het feit
van deze verbondenheid
heeft ingrijpende
consequenties.
Het betekent
dat MISBRUIK van de relatie hoe dan ook
hoogst schadelijk is voor de zwakste partner
in de relatie.
Het betekent
echter OOK
dat het vertrouwen in
deze onverbrekelijke relatie,
een bron kan worden van GENEZING
& HERSTEL.
Het voorbeeld
van de relatie van moeder en kind is volgens Nagy typerend
voor de structuur van
ELKE kernrelatie.
Het feit dat
AL ons handelen ernstige, vernietigende of
genezende consequenties heeft voor het leven van
de Ander in de relatie,
is gegeven met
het "ZIJN"
zelf.
Het is - volgens Nagy -
een universeel
gegeven.
=
Het inzicht
van Nagy helpt
om de universle en ethische betekenis
van het genogram van Genesis te verstaan
en te verwerken.
Er zijn allerlei
dwarsverbindingen mogelijk tussen
zijn dialectische analyse
van de context van de menselijke relaties en
bijbels-theologische
noties.
De VOORWAARTS
gericht dynamiek van de generaties,
de RELATIONELE orde waarin mensen bij ALLES wat zij doen
ELKAAR iets
AANDOEN, hetzij ten goede
hetzij ten kwade,
de betekenis van de grondbegrippen
van RECHT
{recht en gerechtigheid} en
LOYALITEIT {trouw en goedertierenheid},
de NOODZAAK om WEDERZIJDSE belangen,
tegoed en tekort,
AAN HET LICHT TE BRENGEN en
elkaar DAAROP aan te spreken en
het Vertrouwen in de MOGELIJKHEID
om negatieve consequenties
van het handelen
OM TE VORMEN.
AL
dergelijke dwarsverbindingen
versterken de interactie tussen het LEZEN
van Genesis en de
ACTUELE
VERWERKING
ervan.
=
In
DEZE samenwerking
komt echter onvermijdelijk
een vraag naar voren naar de AARD
van de 'ethiek'.
IS HET MOGELIJK
om met Nagy uit te gaan van 'ethiek' als
een UNIVERSEEL en ontologisch
gegeven?
Wordt
de verantwoordelijkheid van mensen
aangetroffen in het 'zijn'
van de mensen
zelf?
En
wordt de dynamiek
van deze verantwoordelijkheid door zich zelf
aangestuurd in de
relaties?
Men zou
hier willen zwijgen
en de veronderstellingen gewoon aanvaarden
zonder theoretische
scherpslijperijen?
HIER
echter
komt het Verhaal van Genesis
weer terug
en stelt zich TUSSENBEIDE
met een
indringende
vraag.
=
En NU
is het toevallig
net ook tijd
voor de aha~capsuul,
eten koken, eten en drinken en
uitrusten van de vermoeienissen van Elckerlyc
in Alledagsland?
Het
ENE Verhaal is
het Andere
niet!
Ik groet
alle geliefde myDidagboekaniers,
myDizoet~ en zoutwaterpiraten en alle andere myDizeeschuimers
op de oceanen des Levens in wat voor omstandigheden
zij {en wij} zich {en ons} ook
mogen bevinden.
Morgen weer
naar Almere voor 't Emotional Brain met
bloedafname ter testing van
de ahacapsuul.
Vrijdag
naar A'dam Groot Mokum.
De lucht is grijs en ik
ben blond.
Janosch The Cat is rood
en de tuin is {alle kleuren} groen met felgele
'landlopers' en ik ben en blijf
'n Flierefluiter, Swiebertje
& Pipo de Clown:
straks komt Mammaloe EN ik
moet nog in
't BAD ...
Salaam/sjaloom
{alles sal reg kom}.
Morgen {ofzo} gaan we weer
verder {of niet/of
later?}.
STOP
ouwe bok:
IN JE HOK!
HOU JE TAAI!
Dat wenst u
Ch@i
als
vanouds
@
Irmin
looo
















