deze vuist op deze vuist ... en zo ...

Bij een deel van ons wordt die geloofsbeleving alleen in crisistijden actief.
Weer anderen stellen altijd wel si Gé inga ragen en zoeken stelselmatig naar antwoorden.
Zo gezien zijn er dus meer gelovigen buiten de 'tempel'-diensten dan daarbinnen:
deze gelovige meerderheid is voor haar praktijk nu niet meer afhankelijk van de bekende religieuze instituties.
Voor velen van hen hebben de media de rol van zingevingsleverancier overgenomen v/d 'tempels'.

't Succes van 'n tijdschrift als Happinez is daar 'n voorbeeld van & 't recente tv-project "THE PASSION" @ Gouda & de omslagreclame ervoor in 't gratis dagblad Metro van diezelfde dag vormden 'n kerkelijke erkenning van deze nieuwe rol van media. James Kennedy meent verder dat die vermeende seculiere meerderheid zelfvoldaan is & dat de vroegere zelfvoldaanheid van gelovigen nu is teruggekomen bij de seculiere meerderheid, wat hem vervult met zorg. Maar JK kan gerust zijn: er IS geen seculiere meerderheid,
laat staan 'n zelfvoldane. Zelfs de meerderheid van 'niet-kerkse gelovigen' kan geen zelfvoldaanheid worden verweten in hun afkeer v/d toe heden gangbare instituties. Zij (of hun ouders) zijn onder andere uit de kerk vertrokken omdat kerkelijke leiders niet adequaat ingingen op hun geloofsvragen & niet meegroeiden met hun geloofsbehoeften. Deze teleurgestelden hebben daarom vaak met hun voeten geprotesteerd. NIET uit zelfvoldaanheid, doch veeleer uit nood & omdat ze nu eenmaal niet anders meer konden in hun oog & oor ...

Doordat ze zich aan de sociale controle v/d kerk hebben onttrokken, kunnen ze nu eindelijk vrijuit hun eigen vormen van zingeving gaan verkennen zonder scheef aangekeken te worden, verband of gedeporteerd, verbruikt & als as verstrooid met het stof van water & wind ...

De zelfvoldaanheid schuilt veeleer in de totaal verouderde machtspositie van kerkelijke leiders, zoals bijvoorbeeld de huidige aartsbisschop van Utrecht laat zien, die het gelukt is om zelfs zijn eigen achterban van conservatie rooms-katholieken van zich te vervreemden ...

De atheïstische woordvoerders hebben daarom recht van spreken: juist de machtskenmerken v/d kerken hebben 't atheïsme gevoed, zeker als "g d" geacht werd in die macht te delen. Kerken, ook protestantse, munten nu eenmaal niet bepaald uit in zelfkennis over hun omgang met macht (& kracht). DAAR mag best 'n ietwat meer badinerende column aan gewijd worden (zegt AD): zoals bijvoorbeeld Bert Wagendorp i/d Volkskrant deed, of misschien binnenkort ook weer JK himself, in Onze Trouwe Verdiepingen v/d broodnodige discussies.