Je zou denken
dat er in de afgelopen halve eeuw
'n zekere geestelijke vooruitgang had plaatsgevonden
onder de Nederlandse jeugd, maar daar is opheden
nog maar weinig van te bespeuren
op 't virtuele vlak.
Het blijkt nogal hachelijk
om kritiek uit te oefenen op traditionele manieren van denken
zonder de schijn te wekken dat je 't hele bestek van 't christendom bedreigt,
omdat deze denkgewoonten volledig zijn in-geweven zowel onder fanatieke voor- als tegenstanders
in hun gebruikelijke patronen
van re- en ageren.
Natuurlijk wordt dit soort van denken
inderdaad ook bekritiseerd door o.a. de mensen die menen dat ver-werping van 't supernaturalische standpunt verwerping van 't [ook nu nog steeds gangbare] christendom betekent. Zij die geen behoefte hebben aan deze hypothesen, doen een aanval in naam van wat zij het
'naturalistisch' standpunt noemen.
De meest invloedrijke woordvoerders
van dit standpunt stelden ook 'n mensenleven geleden al nadrukkelijk tegenover 't dualistisch supernaturalisme
'n unitarisch naturalisme.
De these
dat "God"
als 'n "op-zich-zelf-bestaande" entiteit
werkelijk zou bestaan, zouden we, zeggen zij, als overbodig aan de kant kunnen zetten;
de wereld kan tegenwoordig immers bijna overal al even adequaat verklaard worden zonder zo'n volkomen verzonnen wezen te poneren.
Want 't naturalistisch wereldbeeld
identificeert God meestal niet met de totaliteit der dingen, 't universum als zodanig,
maar met datgene dat zin & richting geeft aan de natuur. Met andere woorden:
de uitdrukking
deus sive natura is door sommige mensen nijver gebruikt,
& houdt niet in dat "God" identiek is met de natuur, maar dat 'hij/zij/het identiek is
met de
natura naturans, de creatieve natuur, de creatieve grond
van alle natuurlijke dingen'.
In 't moderne naturalisme is 't religieuze gehalte van dit soort uitspraken
helaas alweer bijna geheel verloren gegaan, vooral onder filosofische natuurgeleerden,
die de natuur vatten in 'puur' materialistische &
mechanische categorieeen?
Voorlopig
blijft ik er
nog even bij
dat 'g d' gelijk is
aan de 'uitkomst'
van de menselijke natuur:
we zijn ten diepste wat wordende nu nog niet is
maar al komende leven geeft
aan onze geest
....


