dertien discipelen in vergadering bijeen rondom de

Waar komt natuur vandaan? Van natuurwetten! Waar komen natuurwetten vandaan? Vanuit eeuwigheid!

Cirkelredenatie: wat was er eerst? Kip of ei? Water of vuur? Man of vrouw? Lucht of leegte? Begin of eind?

Zo komt ook ons gevoel, verstand, denkvermogen voort uit 't daaraanvoorafgaande homobilesbonobo-bestaan van enkele miljoenen jaren geleden, die op hun beurt weer hun verleden hebben van miljarden!

De dingen zijn zoals ze zijn geworden, hoe kan 't ook anders? Soms kan het ook anders! Maar daarvoor
komt wat meer om de hoek kijken dan alleen maar rust, reinheid & regelmaat: 'scheppen gaat van au'!

Daarom boeit 'n figuur als Mat Gargon me ook zo op dit moment: hij geeft me als het ware bij wijze van
spreken & schrijven 'n doorkijkje via o.a. de afgelopen drie eeuwen vol veranderingen die steeds sneller
schijnen te gaan?! Of lijkt dat maar zo? De menselijke natuur is nog steeds die van het zoogdier dat we
ooit waren en veranderingen bestaan meestal alleen nog maar uit schaamlappen, doekjes voor 't bloed,
wat cosmetica, tatouage, piercings, hoofdoekjes, petten, hoeden, aureolen, plastische chirurgie etcetera.

Geen mens ontkomt aan de ijzeren wet van oorzaak & gevolg: 't refrein is Hein! En wij willen nu alsmaar
meer dan we kunnen krijgen of mogen verwachten? We proberen al die oorzaken te achterhalen om een
beter zicht te krijgen op de gevolgen! We vergeten veel om ons des te meer te kunnen herinneren: 'r is
"leven na de dood"? Dat is maar net hoe je het bekijkt! Mensen zijn maar al te vaak nog steeds veel te
hoogmoedig, trots, stijfkoppig, hardhoofdig & te weinig flexibel! We kunnen alleen maar 't onmogelijke,
betrachten als we eerst weten wat wel mogelijk is: ons bestaan verloopt nu eenmaal trapsgewijs, stapje
voor stapje, stukje bij beetje, met horten en stoten, vallen en opstaan? We zijn vaak nog maar moeilijk
in staat om de werkelijkheid te accepteren, aanvaarden dat er niet meer inzat dan 'dat' wat plaatsvond?

Als we iets niet deden, dan konden we 't op dat moment ook niet [anders]: misschien brengt dat besef
ons een beetje dichter bij 't voortaan WEL uitproberen, aftasten, inschatten & wat meer gemoedsrust in
'n evenwichtiger situaties zonder zelfbeklag of wilde beschuldigingen in 't rond te strooien. Hebben we 'n
leven VOOR de dood? To be or not to be: is that a question? De vraag is 'how to be' en "to become" ...

Vooruit- en terugkijken vullen elkaar aan in ons hier & nu: dromen & waken zijn immers complimentair?

Er is altijd wel een reden te bedenken om iets wel of niet te doen, of later, als de tijd ervoor rijper is dan
toen of nu 't geval is! Kunnen we makkelijker en gelukkiger leven? Ook myDi is alleen maar interessant als 't iets verandert in je leven: leren omgaan met alle emoties, 't denkvermogen trainen & uitproberen!

Of begin ik nu alweer door te draven, teveel te implimenteren, alles te willen bevatten in forcerende eu-rekamomenten alsof Socrates, Yehosjoea & Spinoza
hier samen 'n spelletje spelen
op dit toetsenbord &
dit scherm
...